- آیا تا به حال هنگام نوشتن یک ایمیل رسمی یا مقاله علمی، بین انتخاب حروف c و s در کلمه Practice مردد ماندهاید؟
- آیا نگران هستید که ندانستن تفاوت practice و practise باعث شود دانش زبانی شما در نگاه اساتید یا همکاران بینالمللی ضعیف به نظر برسد؟
- آیا میدانستید که انتخاب اشتباه بین این دو واژه میتواند نشاندهنده عدم تسلط شما بر تفاوتهای لهجه بریتانیایی و آمریکایی باشد؟
- آیا برایتان سوال شده که چرا در برخی کتابها این واژه با c و در برخی دیگر با s نوشته میشود؟
در این راهنمای جامع، ما به شکلی کاملاً ساده و کاربردی به بررسی دقیق تفاوت practice و practise میپردازیم. هدف ما این است که با زبانی روان و حرفهای، تمامی ابهامات شما را برطرف کنیم تا از این پس با اعتماد به نفس کامل از این واژگان در نوشتار خود استفاده کنید و دیگر هرگز این اشتباه رایج را تکرار نکنید.
| واژه (Word) | نقش دستوری (Part of Speech) | لهجه (Dialect) | مثال (Example) |
|---|---|---|---|
| Practice | اسم (Noun) | مشترک (بریتانیایی و آمریکایی) | Practice makes perfect. |
| Practice | فعل (Verb) | فقط آمریکایی (US) | I practice every day. |
| Practise | فعل (Verb) | فقط بریتانیایی (UK) | I practise every day. |
ریشهیابی و درک عمیق تفاوتها
بسیاری از زبانآموزان تصور میکنند که تفاوتهای املایی در انگلیسی صرفاً سلیقهای است، اما به عنوان یک زبانشناس باید بگویم که این تفاوتها ریشه در تاریخ و استانداردسازی زبان دارند. در زبان انگلیسی بریتانیایی (British English)، تمایز سختگیرانهای میان اسم و فعل وجود دارد، در حالی که انگلیسی آمریکایی (American English) به سمت سادهسازی حرکت کرده است.
اگر بخواهیم به زبان ساده بگوییم، در بریتانیا برای “اسم” از حرف C و برای “فعل” از حرف S استفاده میکنند. اما در ایالات متحده، هر دو حالت را با C مینویسند. این یعنی اگر شما از انگلیسی آمریکایی پیروی میکنید، کارتان بسیار راحتتر است!
قانون طلایی در انگلیسی بریتانیایی (UK)
در سیستم آموزشی بریتانیا، استرالیا، نیوزیلند و بخشهای زیادی از کانادا، شما باید بین نقش کلمه در جمله تفاوت قائل شوید. این موضوع از نگاه یک استاد زبان، معیاری برای سنجش دقت شماست.
1. واژه Practice در نقش اسم (Noun)
در انگلیسی بریتانیایی، زمانی که میخواهید درباره “تمرین” به عنوان یک مفهوم، یک شغل (مثل مطب پزشک یا دفتر وکالت) یا یک عادت صحبت کنید، باید از Practice استفاده کنید.
- ✅ Correct: She has a medical practice in London.
- ✅ Correct: Practice is essential for success.
2. واژه Practise در نقش فعل (Verb)
هرگاه این کلمه نشاندهنده یک “انجام دادن” یا “تکرار کردن” کاری باشد، در لهجه بریتانیایی باید با S نوشته شود.
- ✅ Correct: You need to practise your scales on the piano.
- ✅ Correct: I am practising my English every night.
سادگی در انگلیسی آمریکایی (US)
بسیاری از زبانآموزان به دلیل کاهش اضطراب زبانی (Language Anxiety)، ترغیب میشوند که از استانداردهای آمریکایی پیروی کنند. در انگلیسی آمریکایی، واژه Practise عملاً وجود ندارد! آنها برای هر دو نقش اسم و فعل، از شکل Practice استفاده میکنند.
فرمول آمریکایی بسیار ساده است:
Subject + Practice (Verb) + Object
The + Practice (Noun) + is useful
- آمریکایی: I practice soccer. (فعل)
- آمریکایی: My soccer practice was long. (اسم)
یک ترفند جادویی برای یادگیری همیشگی
اگر هنوز در تشخیص تفاوت practice و practise مشکل دارید، از تکنیک “تقابل حروف” استفاده کنید. این ترفند به شما کمک میکند حتی در شرایط استرسزا مثل آزمون آیلتس یا تافل، اشتباه نکنید.
به کلمات Advice و Advise دقت کنید:
- کلمه Advice (با حرف C) یک اسم است. (به معنی نصیحت)
- کلمه Advise (با حرف S) یک فعل است. (به معنی نصیحت کردن)
دقیقاً همین الگو برای Practice و Practise در انگلیسی بریتانیایی صدق میکند:
- Practice (مثل Advice) = اسم
- Practise (مثل Advise) = فعل
تغییرات کلمه در زمانهای مختلف (Suffixes)
وقتی میخواهیم فعل را به زمان گذشته ببریم یا به آن ing اضافه کنیم، باز هم باید به لهجه انتخابی خود وفادار بمانیم. اینجاست که بسیاری از زبانآموزان دچار خطا میشوند.
در لهجه بریتانیایی:
- Present: I practise yoga.
- Past: Yesterday, I practised for two hours.
- Continuous: I am practising right now.
در لهجه آمریکایی:
- Present: I practice yoga.
- Past: Yesterday, I practiced for two hours.
- Continuous: I am practicing right now.
نکته آموزشی: اگر در ابتدای مقاله از املای بریتانیایی استفاده کردید، تا انتها باید به آن پایبند باشید. ترکیب کردن این دو در یک متن، از نظر اصول نگارشی و SEO حرفهای نیست.
مقایسه کاربردی در قالب جملات صحیح و غلط
برای درک بهتر تفاوت practice و practise به مثالهای زیر با دقت نگاه کنید:
| جمله | وضعیت (بریتانیایی) | علت |
|---|---|---|
| I need to practice my driving. | ❌ Incorrect | در اینجا نقش فعل دارد و باید با S نوشته شود. |
| I need to practise my driving. | ✅ Correct | استفاده صحیح از فعل در لهجه بریتانیایی. |
| His practise is very successful. | ❌ Incorrect | در اینجا نقش اسم (مطب/دفتر) دارد و باید با C نوشته شود. |
| His practice is very successful. | ✅ Correct | استفاده صحیح از اسم. |
چرا یادگیری این تفاوت برای سئو و تولید محتوا مهم است؟
به عنوان یک کارشناس ارشد سئو، باید اشاره کنم که گوگل و سایر موتورهای جستجو به شدت به “تجربه کاربر” و “اعتبار محتوا” اهمیت میدهند. وقتی شما در وبسایت EnglishVocabulary.ir محتوایی تولید میکنید که دقت نگارشی بالایی دارد، سیگنالهای اعتماد (EEAT) را به موتورهای جستجو ارسال میکنید. کاربران نیز با دیدن دقت شما، زمان بیشتری را در سایت سپری میکنند (Dwell Time) که این خود باعث بهبود رتبه سایت میشود.
اشتباهات رایج و باورهای غلط (Common Myths & Mistakes)
در این بخش به برخی از باورهای اشتباهی که در میان زبانآموزان ایرانی رایج است میپردازیم:
- باور غلط 1: “فرقی نمیکند کدام را کجا استفاده کنیم، همه منظور ما را میفهمند.”
واقعیت: بله، منظور شما درک میشود، اما در محیطهای آکادمیک و بیزنس، این یک خطای املایی (Spelling Error) محسوب شده و از نمره شما کسر میشود. - باور غلط 2: “کلمه Practise کلاً قدیمی شده است.”
واقعیت: به هیچ وجه! این کلمه استاندارد رسمی در تمام کشورهای قلمرو بریتانیا و آزمونهای بینالمللی مثل PTE و IELTS (بخش بریتانیایی) است. - باور غلط 3: “در آمریکا کلمه Practise غلط است.”
واقعیت: در انگلیسی آمریکایی، کلمه با S به ندرت دیده میشود و استفاده از آن ممکن است باعث تعجب خواننده آمریکایی شود، هرچند غیرقانونی نیست!
سوالات متداول (Common FAQ)
1. در آزمون آیلتس از کدام املا استفاده کنیم؟
شما آزاد هستید از هر دو لهجه (بریتانیایی یا آمریکایی) استفاده کنید، اما شرط اصلی “ثبات” (Consistency) است. اگر در یک پاراگراف practice را به عنوان فعل به کار بردید (آمریکایی)، در پاراگراف بعدی نباید از practise استفاده کنید.
2. آیا کلمه Practitioner هم دو نوع املا دارد؟
خیر! خوشبختانه کلمه Practitioner (به معنی متخصص یا شاغل در یک حرفه) در هر دو لهجه فقط با حرف C نوشته میشود. این یکی از آن استثناهایی است که بار ذهنی شما را کم میکند.
3. چطور بفهمم کلمه در جمله اسم است یا فعل؟
یک راه ساده وجود دارد: اگر قبل از کلمه، کلماتی مثل a, an, the, my, your یا صفت آمد، آن کلمه اسم است. اگر کلمه بعد از فاعل (I, you, we, …) آمد و نشاندهنده انجام کار بود، فعل است.
4. آیا این تفاوت در تلفظ هم تاثیر دارد؟
خیر، هر دو واژه در هر دو لهجه دقیقاً به یک صورت تلفظ میشوند: /ˈpræktɪs/. تفاوت فقط و فقط در نوشتار است.
نتیجهگیری
درک تفاوت practice و practise یکی از گامهای مهم برای تبدیل شدن از یک زبانآموز معمولی به یک زبانآموز حرفهای و دقیق است. خلاصه کلام اینکه: اگر میخواهید به سبک آمریکایی بنویسید، همیشه از Practice استفاده کنید. اما اگر به سبک بریتانیایی وفادار هستید، برای اسم از C و برای فعل از S بهره بگیرید.
یادگیری این جزئیات شاید در ابتدا کمی دشوار به نظر برسد، اما با تکرار و مطالعه مثالهای این مقاله، ملکهی ذهن شما خواهد شد. فراموش نکنید که زبان انگلیسی سفری است که در آن هر نکته کوچک، شما را به مقصد نهایی یعنی تسلط کامل، نزدیکتر میکند. به تمرین ادامه دهید و از اشتباه کردن نترسید، چرا که Practice makes perfect!
ممنون از این توضیح کامل و کاربردی! همیشه بین Practice (اسم) و Practise (فعل) تو نوشتن ایمیلهای رسمی دچار مشکل بودم. الان دیگه ابهامی ندارم.
خواهش میکنم سحر عزیز. خوشحالیم که این مقاله برای شما مفید بوده است. به یاد داشته باشید که این تفاوت، یکی از نکات کلیدی در رعایت ظرافتهای نوشتاری در انگلیسی بریتانیایی است.
پس اگه بخوایم بگیم “من هر روز تمرین میکنم”، تو لهجه بریتیش حتما باید بگید “I practise every day”؟ یعنی “I practice” کاملاً غلطه تو UK؟
بله علی جان، کاملاً درست است. در انگلیسی بریتانیایی، فعل “to practise” با ‘s’ نوشته میشود. اگرچه در محاورات ممکن است ‘practice’ به عنوان فعل هم شنیده شود، اما در نوشتار رسمی و صحیح بریتانیایی، ‘practise’ (با s) برای فعل کاربرد دارد.
من برای خودم اینجوری یاد گرفتم که ‘practice’ (اسم) مثل ‘advice’ (اسم) با c تموم میشه، و ‘practise’ (فعل) مثل ‘advise’ (فعل) با s! اینجوری راحتتر یادم میمونه.
چه راهنمایی عالی و هوشمندانهای فاطمه خانم! این تکنیک ارتباط دادن به کلمات مشابه ‘advice/advise’ یک روش بسیار مؤثر برای به خاطر سپردن این تفاوت است. ممنون که تجربهتان را با ما به اشتراک گذاشتید.
این اشتباه رو توی چند تا ایمیل رسمی قبلاً داشتم. چقدر خوب که بالاخره فهمیدم فرقشون چیه. ممنون از سایت خوبتون که این نکات ریز ولی مهم رو آموزش میدید!
خواهش میکنم رضا عزیز. نکته مهم این است که از این به بعد با آگاهی کامل بنویسید. همین توجه به جزئیات است که سطح تسلط شما را نشان میدهد. با ما همراه باشید.
آیا کلمات مشابه دیگهای هم هستن که تو بریتیش و آمریکایی اینجوری فرق کنن؟ مثلاً license/licence؟
سوال بسیار خوبی است مریم عزیز! بله، ‘license’ (فعل/اسم در US) و ‘licence’ (اسم در UK) / ‘license’ (فعل در UK) یکی از مثالهای رایج دیگر است. همچنین ‘defence’ (UK) و ‘defense’ (US) نیز همین قاعده را دارند. این تفاوتها عمدتاً در املای کلمات رخ میدهند.
واقعاً عالی بود! با مثالهای واضح و توضیحات جامع، هر شک و شبههای برطرف شد. دستتون درد نکنه.
پس اگه من بخوام لهجه بریتیش رو استفاده کنم، باید حتماً به این نکته دقت کنم. مرسی از یادآوری این تفاوت ظریف.
دقیقاً همینطور است نرگس خانم. اگر هدف شما پیروی از گرامر و املای بریتانیایی است، رعایت این نکته و حفظ یکدستی در نوشتار بسیار اهمیت دارد.
آیا تلفظ ‘practice’ (اسم) و ‘practise’ (فعل) تو بریتیش متفاوته؟ یا فقط نوشتارشونه؟
سلام حسین جان. به طور کلی، تلفظ ‘practice’ (چه اسم، چه فعل آمریکایی) و ‘practise’ (فعل بریتانیایی) تقریباً یکسان است و تفاوتی در تلفظ ندارند. تفاوت اصلی در املای آنهاست.
دقیقاً همین نگرانی رو برای مقالاتم داشتم. خیلی ممنون که این مسئله رو شفاف سازی کردید.
خواهش میکنم زهرا خانم. این دست نکات در نوشتار آکادمیک و رسمی بسیار حائز اهمیت هستند و نشاندهنده دقت و تسلط نویسنده است. موفق باشید.
خیلی ممنون از مطلب کاربردیتون. من همیشه این دو تا رو قاطی میکردم.
اگه من توی یه متن هم لهجه آمریکایی رو استفاده کنم و هم بریتیش، خیلی اشتباهه؟ مثلاً یه جا ‘practice’ (فعل) بنویسم یه جا ‘practise’؟
پانتهآ عزیز، بهترین رویکرد این است که در یک متن واحد، یکدستی (consistency) را حفظ کنید. یعنی یا تماماً از املای آمریکایی استفاده کنید یا تماماً از املای بریتانیایی. مخلوط کردن آنها، به خصوص در متون رسمی، توصیه نمیشود و ممکن است کمی گیجکننده به نظر برسد.
من همیشه فکر میکردم ‘practice’ با c فقط اسمه و ‘practise’ با s فقط فعله. پس تو آمریکایی ‘practice’ هم میتونه فعل باشه! چه جالب.
بله کاوه جان، نکته دقیقاً همینجاست. در انگلیسی آمریکایی، ‘practice’ هم میتواند اسم باشد و هم فعل. این تفاوت در فعل، وجه تمایز اصلی بین دو لهجه در این کلمه است.
همونطور که تو مقاله اشاره شد، اینجور تفاوتها سطح زبان آدم رو نشون میده. خوشحالم که یاد گرفتم و میتونم بهتر بنویسم.
موافقم مینا خانم. دقت به این جزئیات، نه تنها نشاندهنده تسلط بر گرامر است، بلکه ظرافتهای فرهنگی و لهجهای را نیز منعکس میکند. احسنت به دقت شما!
حالا که بحثش شد، ‘advice’ و ‘advise’ هم همین قانون رو دارن؟ یعنی ‘advice’ اسم و ‘advise’ فعل؟
دقیقاً آرش عزیز! ‘advice’ (نصيحت) اسم است و ‘advise’ (نصيحت کردن) فعل است. این جفت کلمات یک مثال عالی دیگر از قانون S برای فعل و C برای اسم (در بریتانیایی و در مورد ‘advise’ در هر دو لهجه) هستند. تلفظ ‘s’ در ‘advise’ شبیه ‘z’ است.
پس عبارت ‘daily practice’ کاملاً درسته و ‘daily practise’ غلطه؟ چون practice اینجا اسمه.
بله شیرین خانم، “daily practice” (تمرین روزانه) کاملاً صحیح است زیرا ‘practice’ در اینجا نقش اسم را دارد و با ‘daily’ که صفت است، تکمیل میشود. ‘Practise’ با ‘s’ به عنوان اسم کاربرد ندارد و نادرست است.
من تو رشته پزشکی زیاد با کلمه ‘practice’ (اسم) مثل ‘medical practice’ یا ‘private practice’ سر و کار دارم. حالا دیگه میدونم چرا همیشه با c نوشته میشه. خیلی شفاف سازی خوبی بود.
بسیار عالی کیوان جان! ‘Medical practice’ (طبابت) و ‘private practice’ (دفتر کار خصوصی پزشک/وکیل) مثالهای بسیار خوبی از کاربرد اسمی ‘practice’ هستند که هم در انگلیسی بریتانیایی و هم آمریکایی با ‘c’ نوشته میشوند.
میشه یه مقاله هم درباره تفاوت ‘color’ و ‘colour’ بنویسید؟ یا ‘center’ و ‘centre’؟ خیلی ممنون میشم.
سلام ساناز عزیز. پیشنهاد شما را حتماً در نظر میگیریم. این جفت کلمات نیز از تفاوتهای املایی رایج بین انگلیسی آمریکایی و بریتانیایی هستند که نکات جالبی دارند. ممنون از ایده خوبتان!
به نظرم بهترین راه یادگیریش اینه که همیشه به متنی که میخونیم دقت کنیم که بریتیش هست یا آمریکایی و از همون الگو پیروی کنیم.
دقیقاً مجید جان. خواندن متون و مقالات مختلف و توجه به املای کلمات، به ویژه در مورد کلماتی که تفاوت لهجهای دارند، به مرور زمان باعث میشود این نکات ملکه ذهن شما شوند و به صورت ناخودآگاه انتخاب درست را انجام دهید.
خیلی مطلب خوبی بود، ولی یه کم گیجکننده شد که ‘practice’ تو آمریکایی هم فعل و هم اسمه. باید بیشتر تمرین کنم تا جا بیفته.
حق با شماست فرهاد جان، این نکته میتواند کمی چالش برانگیز باشد. برای سادگی به یاد داشته باشید که در انگلیسی آمریکایی، هر دو حالت (اسم و فعل) با ‘c’ نوشته میشوند. تنها در انگلیسی بریتانیایی است که برای فعل، ‘practise’ (با s) را داریم. کمی تمرین و تکرار آن را آسانتر خواهد کرد.
واااای! چقدر دنبال این توضیح بودم! ممنون از سایت خوب و مفیدتون که ابهامات رو برطرف میکنید!
خوشحالیم که توانستهایم به سوالات شما پاسخ دهیم مژگان عزیز. رضایت شما بزرگترین انگیزه ما برای ادامه کار است!
اگر یک بریتیش بگه ‘I practice every day’ آیا منظورش همون فعله یا از آمریکایی الگو گرفته؟
نادر عزیز، اگر یک بریتیش ‘I practice every day’ را به کار ببرد، این جمله در گرامر بریتانیایی به دلیل استفاده از ‘practice’ به عنوان فعل، حالت آمریکایی دارد. شکل صحیح بریتیش آن ‘I practise every day’ است. البته ممکن است در نوشتار غیررسمی یا تحت تاثیر زبان آمریکایی این اشتباه رخ دهد.
عالی بود! اگه یه کوییز آخر مقاله میذاشتید، دیگه نور علی نور میشد! اینجوری بهتر تو ذهنمون میمونه.
ممنون از پیشنهاد خوب پرستو عزیز! ایدهی اضافه کردن کوییز در انتهای مقالات برای تثبیت مطالب بسیار عالی است و حتماً در بهروزرسانیهای آینده آن را لحاظ خواهیم کرد.