لغات رسمی و غیررسمی

• چه تفاوتی بین لغات رسمی (Formal) و غیررسمی (Informal) در زبان انگلیسی وجود دارد؟
• در چه موقعیت‌هایی باید از زبان رسمی و در کجا از زبان غیررسمی استفاده کنیم؟
• آیا استفاده از کلمات غیررسمی در محیط کار همیشه اشتباه است؟
• چگونه دایره واژگان خود را در هر دو سبک رسمی و غیررسمی گسترش دهیم؟
• مهم‌ترین معادل‌های رسمی و غیررسمی برای افعال، صفات و حروف ربط پرکاربرد کدامند؟

در این مقاله جامع، به تمام این سوالات کلیدی پاسخ خواهیم داد و به شما کمک می‌کنیم تا با درک عمیق تفاوت لغات رسمی و غیررسمی، مانند یک فرد انگلیسی‌زبان بومی، در هر موقعیتی به شیوه‌ای مناسب و حرفه‌ای صحبت کنید. تسلط بر این تفاوت ظریف، یکی از مهم‌ترین مهارت‌ها برای جلوگیری از سوءتفاهم و ارتقای سطح زبان انگلیسی شماست.

درک تفاوت کلیدی: لغات رسمی و غیررسمی به چه معناست؟

یکی از بزرگترین چالش‌ها برای زبان‌آموزان، تشخیص و استفاده صحیح از لحن مناسب در موقعیت‌های مختلف است. زبان انگلیسی، مانند زبان فارسی، دارای دو سبک اصلی گفتاری و نوشتاری است: رسمی (Formal) و غیررسمی (Informal). انتخاب اشتباه کلمات نه تنها می‌تواند شما را غیرحرفه‌ای نشان دهد، بلکه ممکن است باعث ایجاد سوءتفاهم‌های جدی نیز بشود. بیایید این دو سبک را با جزئیات بیشتری بررسی کنیم.

زبان رسمی (Formal Language) چیست؟

زبان رسمی، سبکی از زبان است که در موقعیت‌های جدی، حرفه‌ای و آکادمیک به کار می‌رود. این سبک معمولاً دقیق‌تر، پیچیده‌تر و ساختارمندتر است. ویژگی‌های اصلی زبان رسمی عبارتند از:

• استفاده از واژگان دقیق و پیچیده‌تر: به جای کلمات ساده و روزمره، از معادل‌های رسمی‌تر استفاده می‌شود. (مثلاً purchase به جای buy)
• جملات کامل و ساختاریافته: جملات معمولاً طولانی‌تر هستند و از گرامر پیچیده‌تری پیروی می‌کنند.
• پرهیز از کلمات مخفف: از شکل‌های کوتاه شده مانند I’m یا don’t استفاده نمی‌شود و به جای آن شکل کامل (I am, do not) به کار می‌رود.
• عدم استفاده از اصطلاحات عامیانه (Slang): اصطلاحات کوچه‌بازاری و عبارات محاوره‌ای در این سبک جایی ندارند.
• لحن عینی و غیرشخصی: معمولاً از ضمایر اول شخص (من، ما) کمتر استفاده می‌شود تا متن یا صحبت، حالت عینی‌تری داشته باشد.

زبان غیررسمی (Informal Language) چیست؟

زبان غیررسمی، زبانی است که ما هر روز در مکالمات دوستانه، با خانواده و در موقعیت‌های راحت و صمیمی به کار می‌بریم. این سبک به زبان گفتاری نزدیک‌تر است و هدف اصلی آن برقراری ارتباط سریع و صمیمانه است. ویژگی‌های اصلی آن عبارتند از:

• استفاده از واژگان ساده و روزمره: کلماتی که در مکالمات عادی استفاده می‌شوند، اساس این سبک هستند. (مثلاً ask به جای inquire)
• جملات کوتاه‌تر و ساده‌تر: ساختار جملات پیچیدگی کمتری دارد.
• استفاده رایج از مخفف‌ها: کلماتی مانند it’s, wanna (want to) و gonna (going to) به وفور یافت می‌شوند.
• استفاده از اصطلاحات عامیانه و فعل‌های عبارتی (Phrasal Verbs): این عبارات بخش جدایی‌ناپذیر زبان غیررسمی هستند.
• لحن شخصی و احساسی: استفاده از ضمایر شخصی و بیان احساسات در این سبک بسیار رایج است.

چه زمانی از لغات رسمی و غیررسمی استفاده کنیم؟

دانستن تفاوت این دو سبک کافی نیست؛ مهم‌ترین مهارت، تشخیص موقعیت مناسب برای استفاده از هرکدام است. انتخاب درست لحن نشان‌دهنده هوش اجتماعی و تسلط شما بر زبان است. در ادامه، موقعیت‌های کلیدی برای هر سبک را بررسی می‌کنیم.

موقعیت‌های مناسب برای زبان رسمی (Formal)

به عنوان یک قانون کلی، هر زمان که شک دارید، بهتر است از زبان رسمی استفاده کنید. رسمی بودن بهتر از بی‌ادب به نظر رسیدن است. موقعیت‌های زیر نیازمند زبان رسمی هستند:

• مکاتبات کاری و اداری: ایمیل‌های رسمی، نامه‌های درخواست شغل، گزارش‌ها و قراردادها.
• محیط‌های آکادمیک: مقالات دانشگاهی، پایان‌نامه‌ها، ارائه‌ها و سخنرانی‌های علمی.
• مصاحبه‌های شغلی: چه به صورت حضوری و چه آنلاین، مصاحبه شغلی یک موقعیت کاملاً رسمی است.
• ارتباط با افراد ناشناس یا مافوق: هنگام صحبت با مدیر، استاد دانشگاه، یا فردی که برای اولین بار ملاقات می‌کنید.
• آزمون‌های بین‌المللی: در آزمون‌هایی مانند آیلتس و تافل، به ویژه در بخش نوشتاری (Writing) و گفتاری (Speaking) رسمی، استفاده از زبان رسمی الزامی است.

موقعیت‌های مناسب برای زبان غیررسمی (Informal)

زبان غیررسمی برای ایجاد صمیمیت و راحتی به کار می‌رود و در موقعیت‌های زیر کاملاً قابل قبول است:

• گفتگو با دوستان و اعضای خانواده: واضح‌ترین کاربرد زبان غیررسمی.
• ارسال پیامک و چت: در پیام‌رسان‌ها و شبکه‌های اجتماعی.
• ایمیل‌های شخصی و دوستانه: نامه‌نگاری با افرادی که رابطه نزدیکی با آن‌ها دارید.
• در برخی محیط‌های کاری مدرن: در بسیاری از شرکت‌های نوپا (استارتاپ‌ها)، ارتباطات داخلی بین همکاران ممکن است بسیار غیررسمی باشد. با این حال، در ارتباط با مشتریان یا مدیران ارشد همچنان باید رسمی بود.

جدول مقایسه‌ای لغات رسمی و غیررسمی

یکی از بهترین راه‌ها برای یادگیری لغات رسمی و غیررسمی، مقایسه مستقیم آن‌هاست. در ادامه جداولی کاربردی برای مقایسه افعال، حروف ربط، صفات و عبارات پرکاربرد در هر دو سبک ارائه شده است.

مقایسه افعال (Verbs)

افعال یکی از مهم‌ترین بخش‌های جمله هستند که لحن آن را مشخص می‌کنند.

کلمه غیررسمی (Informal)	کلمه رسمی (Formal)	معنی فارسی
Ask	Inquire / Request	پرسیدن / درخواست کردن
Buy	Purchase	خریدن
Get	Obtain / Receive	به دست آوردن / دریافت کردن
Need	Require	نیاز داشتن / لازم بودن
Check	Verify / Confirm	بررسی کردن / تأیید کردن
Help	Assist / Aid	کمک کردن
Tell	Inform	اطلاع دادن
Say sorry	Apologize	عذرخواهی کردن
Go up	Increase	افزایش یافتن
Look at	Examine	بررسی کردن / معاینه کردن

مقایسه حروف ربط (Linking Words)

حروف ربطی که برای اتصال جملات و ایده‌ها استفاده می‌کنید، تأثیر زیادی بر میزان رسمی بودن متن شما دارند.

کلمه غیررسمی (Informal)	کلمه رسمی (Formal)	معنی فارسی
But	However / Nevertheless	اما / با این وجود
So	Therefore / Consequently	بنابراین / در نتیجه
Also	In addition / Furthermore	علاوه بر این
Anyway	Nonetheless	به هر حال
To sum up	In conclusion	در نتیجه / برای جمع‌بندی

مقایسه سایر واژگان و عبارات

در این بخش به مقایسه برخی صفات، قیدها و عبارات رایج می‌پردازیم.

کلمه غیررسمی (Informal)	کلمه رسمی (Formal)	معنی فارسی
A lot of / Lots of	Many / Numerous / A great deal of	تعداد زیادی / مقدار زیادی
Okay / OK	Acceptable / Satisfactory	قابل قبول / رضایت‌بخش
Bad	Negative / Unfavorable	منفی / نامطلوب
Whole	Entire	تمام / کل
Empty	Vacant	خالی

تفاوت‌های گرامری بین سبک رسمی و غیررسمی

تفاوت لغات رسمی و غیررسمی تنها به انتخاب واژه محدود نمی‌شود و برخی ساختارهای گرامری نیز در این دو سبک متفاوت هستند.

۱. افعال عبارتی (Phrasal Verbs)

در زبان غیررسمی، استفاده از افعال عبارتی (مانند find out, give up, look into) بسیار رایج است. در مقابل، زبان رسمی ترجیح می‌دهد از یک فعل تک‌کلمه‌ای معادل استفاده کند.

• Informal: The scientists will look into the problem.
• Formal: The scientists will investigate the problem. (دانشمندان مشکل را بررسی خواهند کرد.)

۲. جملات مجهول (Passive Voice)

در نوشتار رسمی، به خصوص در متون علمی و گزارش‌ها، از جملات مجهول برای ایجاد لحنی عینی و غیرشخصی استفاده می‌شود. اما در گفتار غیررسمی، جملات معلوم ارجحیت دارند.

• Informal: We made a mistake.
• Formal: A mistake was made. (اشتباهی رخ داد.)

۳. استفاده از حروف اضافه در انتهای جمله

در زبان غیررسمی، گاهی اوقات جملات سوالی به حرف اضافه ختم می‌شوند. این ساختار در زبان رسمی معمولاً اجتناب می‌شود.

• Informal: Who did you talk to?
• Formal: To whom did you speak? (با چه کسی صحبت کردید؟)

چگونه مهارت خود را در این زمینه تقویت کنیم؟

تسلط بر استفاده از لغات رسمی و غیررسمی نیازمند تمرین و توجه است. در اینجا چند راهکار عملی برای بهبود این مهارت ارائه می‌شود:

1. مشاهده و تقلید کنید: بهترین راه برای یادگیری، توجه به نحوه صحبت کردن و نوشتن افراد بومی در موقعیت‌های مختلف است. به ایمیل‌های کاری، فیلم‌ها، سخنرانی‌های TED و اخبار با دقت گوش دهید.
2. دیکشنری خود را هوشمندانه انتخاب کنید: از دیکشنری‌هایی استفاده کنید که برای هر لغت، سطح رسمی یا غیررسمی بودن آن را مشخص می‌کنند (مانند دیکشنری Longman یا Oxford).
3. بخوانید و بنویسید: برای تقویت زبان رسمی، مقالات علمی و اخبار بخوانید و خلاصه‌نویسی کنید. برای تقویت زبان غیررسمی، در انجمن‌های آنلاین شرکت کنید و با دوستان خود چت کنید.
4. از اشتباه کردن نترسید: مانند هر مهارت دیگری، این مورد نیز با تمرین و تکرار بهبود می‌یابد. اگر در موقعیتی از کلمه اشتباهی استفاده کردید، آن را به عنوان یک فرصت یادگیری ببینید.

در نهایت، درک تفاوت و کاربرد صحیح لغات رسمی و غیررسمی یک گام بزرگ در مسیر تسلط بر زبان انگلیسی است. این مهارت نه تنها به شما کمک می‌کند تا حرفه‌ای‌تر و موثرتر ارتباط برقرار کنید، بلکه اعتماد به نفس شما را در استفاده از زبان در هر شرایطی افزایش می‌دهد.