تفاوت بین Accept و Except

• آیا از تلفظ تقریباً یکسان کلمات Accept و Except گیج شده‌اید؟
• آیا می‌دانید چرا این دو کلمه اغلب توسط زبان‌آموزان ایرانی اشتباه گرفته می‌شوند؟
• چگونه می‌توان برای همیشه تفاوت accept و except را به خاطر سپرد؟
• در چه جملاتی باید از Accept و در کدام یک باید از Except استفاده کنیم؟

در این مقاله جامع، به تمام این سوالات و بیشتر از آن پاسخ خواهیم داد. کلمات «accept» و «except» به دلیل شباهت ظاهری و تلفظی، یکی از چالش‌های همیشگی برای زبان‌آموزان سطح مبتدی و حتی متوسط هستند. اما نگران نباشید، با درک دقیق معنا، نقش دستوری و کاربرد هر یک در جمله، دیگر هرگز آن‌ها را با هم اشتباه نخواهید گرفت. در این راهنما، ما به صورت کامل تفاوت accept و except را بررسی کرده و با ارائه مثال‌های واضح، به شما کمک می‌کنیم تا با اطمینان کامل از این دو واژه در مکالمات و نوشته‌های خود استفاده کنید.

معنا و کاربرد دقیق کلمه Accept

کلمه Accept یک فعل (verb) در زبان انگلیسی است. ریشه اصلی معنای آن «پذیرفتن»، «قبول کردن» یا «موافقت کردن» است. این کلمه به معنای دریافت چیزی با رضایت یا موافقت با یک پیشنهاد، ایده یا حقیقت است. بیایید کاربردهای مختلف آن را با مثال بررسی کنیم.

۱. پذیرفتن یک پیشنهاد یا هدیه

یکی از رایج‌ترین کاربردهای accept، زمانی است که شما چیزی را که به شما پیشنهاد یا داده می‌شود، قبول می‌کنید.

• I am happy to accept your invitation to the party. (خوشحالم که دعوت شما به مهمانی را بپذیرم.)
• She decided to accept the job offer. (او تصمیم گرفت پیشنهاد شغلی را قبول کند.)
• Please accept this gift as a token of our appreciation. (لطفاً این هدیه را به عنوان نشانی از قدردانی ما بپذیرید.)

۲. موافقت کردن با یک ایده یا نظر

Accept همچنین می‌تواند به معنای موافقت با یک ایده، باور یا حقیقت باشد، حتی اگر کاملاً با آن راحت نباشید.

• We must accept that things have changed. (ما باید بپذیریم که شرایط تغییر کرده است.)
• The committee will not accept any changes to the rules. (کمیته هیچ تغییری در قوانین را نخواهد پذیرفت.)

۳. پذیرفتن مسئولیت یا تقصیر

این کلمه برای به عهده گرفتن مسئولیت یک کار یا اشتباه نیز به کار می‌رود.

• He refused to accept responsibility for his mistakes. (او از پذیرفتن مسئولیت اشتباهاتش سر باز زد.)
• I accept the blame for what happened. (من تقصیر اتفاقی که افتاد را می‌پذیرم.)

۴. پذیرفته شدن در یک گروه یا موسسه

در حالت مجهول (be accepted)، این فعل به معنای پذیرفته شدن در یک دانشگاه، باشگاه یا گروه است.

• She was accepted into Harvard University. (او در دانشگاه هاروارد پذیرفته شد.)
• His application to join the club was accepted. (درخواست او برای عضویت در باشگاه پذیرفته شد.)

نکته تلفظی: تلفظ accept به صورت /əkˈsept/ است. توجه کنید که بخش اول آن با صدای «اَ» کوتاه شروع می‌شود.

معنا و کاربرد دقیق کلمه Except

برخلاف Accept که یک فعل است، کلمه Except معمولاً به عنوان یک حرف اضافه (preposition) یا حرف ربط (conjunction) استفاده می‌شود. معنای اصلی آن «به جز»، «غیر از» یا «مگر اینکه» است و برای مستثنی کردن چیزی از یک گروه یا قانون به کار می‌رود.

۱. Except به عنوان حرف اضافه (Preposition)

در این حالت، except به معنای «به جز» یا «به استثنای» است و چیزی را از بقیه جدا می‌کند.

• Everyone passed the exam except for Tom. (همه در امتحان قبول شدند به جز تام.)
• The museum is open every day except Monday. (موزه همه روزه باز است به جز دوشنبه.)
• I like all kinds of fruit except durian. (من همه نوع میوه‌ای را دوست دارم به جز دوریان.)

۲. Except به عنوان حرف ربط (Conjunction)

وقتی except به عنوان حرف ربط استفاده می‌شود، معمولاً به معنای «مگر اینکه» یا برای معرفی یک استثنا در یک عبارت کلی به کار می‌رود. اغلب با that یا for همراه می‌شود.

• I would go to the concert, except that I have to work late. (من به کنسرت می‌رفتم، مگر اینکه مجبورم تا دیروقت کار کنم.)
• He is a good student, except when it comes to math. (او دانش‌آموز خوبی است، به جز زمانی که نوبت به ریاضی می‌رسد.)

۳. Except به عنوان فعل (Verb)

استفاده از except به عنوان فعل بسیار نادر و رسمی است و به معنای «مستثنی کردن» یا «خارج کردن» است. در مکالمات روزمره تقریباً هرگز از آن استفاده نمی‌شود.

• Children under five were excepted from the rule. (کودکان زیر پنج سال از این قانون مستثنی شدند.)

نکته تلفظی: تلفظ except به صورت /ɪkˈsept/ است. دقت کنید که با صدای «ای» کوتاه شروع می‌شود. همین تفاوت کوچک در صدای اول، کلید تشخیص این دو کلمه در مکالمه است.

جدول مقایسه و بررسی تفاوت accept و except

برای درک بهتر تفاوت accept و except، بیایید ویژگی‌های کلیدی آن‌ها را در یک جدول مقایسه کنیم. این جدول به شما کمک می‌کند تا به سرعت تفاوت‌ها را به خاطر بسپارید.

ویژگی	Accept	Except
نقش دستوری	همیشه فعل (Verb) است.	معمولاً حرف اضافه (Preposition) یا حرف ربط (Conjunction) است. (کاربرد به عنوان فعل بسیار نادر است)
معنای اصلی	پذیرفتن، قبول کردن، موافقت کردن (شامل کردن)	به جز، غیر از، مگر اینکه (مستثنی کردن)
مفهوم	یک عمل مثبت و پذیرا را نشان می‌دهد.	یک استثنا یا حذف را بیان می‌کند.
مثال ساده	I accept your apology. (من عذرخواهی تو را می‌پذیرم.)	Everyone is here except you. (همه اینجا هستند به جز تو.)
تلفظ (IPA)	/əkˈsept/ (شروع با صدای ‘a’)	/ɪkˈsept/ (شروع با صدای ‘i’)

چگونه تفاوت را برای همیشه به خاطر بسپاریم؟

حالا که با معنا و کاربرد هر کلمه آشنا شدیم، چند ترفند ساده برای به خاطر سپردن دائمی تفاوت accept و except ارائه می‌دهیم.

۱. به حرف اول کلمات توجه کنید

• Accept با حرف A شروع می‌شود. کلمه Add (اضافه کردن) هم با A شروع می‌شود. وقتی چیزی را accept می‌کنید، در واقع آن را به زندگی، گروه یا لیست خود «اضافه» می‌کنید.
• Except با حروف Ex شروع می‌شود. کلمات Exclude (مستثنی کردن) و Exit (خروج) هم با Ex شروع می‌شوند. وقتی از except استفاده می‌کنید، چیزی را از یک گروه «خارج» یا «مستثنی» می‌کنید.

۲. به نقش دستوری فکر کنید

همیشه به یاد داشته باشید که Accept یک فعل است و نشان‌دهنده یک عمل (Action) است. شما چیزی را «می‌پذیرید». اما Except یک فعل نیست (در ۹۹٪ موارد)؛ بلکه برای نشان دادن یک استثنا به کار می‌رود.

۳. جملات نمونه بسازید

بهترین راه برای تسلط بر این دو کلمه، ساختن جملات شخصی است. سعی کنید جملاتی بنویسید که هر دو کلمه را در یک موقعیت مرتبط به کار ببرند:

• I will accept all the gifts except the expensive one. (من همه هدیه‌ها را خواهم پذیرفت به جز آن یکی که گران است.)
• The university accepts all students except those who failed the entrance exam. (دانشگاه همه دانشجویان را می‌پذیرد به جز آن‌هایی که در آزمون ورودی مردود شده‌اند.)

اشتباهات رایج زبان‌آموزان

درک اشتباهات متداول به شما کمک می‌کند تا از آن‌ها دوری کنید. در ادامه چند نمونه از جملات اشتباه و شکل صحیح آن‌ها آورده شده است.

• اشتباه: I can’t except your offer.
• صحیح: I can’t accept your offer. (من نمی‌توانم پیشنهاد شما را بپذیرم. اینجا به یک فعل نیاز داریم.)

• اشتباه: All my friends came to the party, accept Sara.
• صحیح: All my friends came to the party, except Sara. (همه دوستانم به مهمانی آمدند، به جز سارا. اینجا در حال مستثنی کردن هستیم.)

• اشتباه: Please except my apology.
• صحیح: Please accept my apology. (لطفاً عذرخواهی مرا بپذیر.)

جمع‌بندی نهایی

در پایان، بیایید یک بار دیگر نکات کلیدی را مرور کنیم. Accept یک فعل به معنای «پذیرفتن» است و چیزی را به مجموعه اضافه می‌کند. در مقابل، Except معمولاً یک حرف اضافه به معنای «به جز» است و چیزی را از مجموعه خارج می‌کند. به یاد سپردن ترفند A برای Add (اضافه کردن) در Accept و Ex برای Exclude (خارج کردن) در Except می‌تواند ساده‌ترین راه برای جلوگیری از اشتباه باشد. با کمی تمرین و توجه به ساختار جمله، تفاوت accept و except برای شما کاملاً روشن خواهد شد و می‌توانید با اعتماد به نفس کامل از آن‌ها استفاده کنید.