تفاوت Fill in و Fill out؛ فرم‌ها را چطور پر کنیم؟

• آیا می‌دانید چه زمانی باید از فعل «Fill in» برای پر کردن جاهای خالی استفاده کنید؟
• تفاوت اصلی بین «Fill out» و «Fill in» در پر کردن فرم‌های کامل چیست؟
• آیا می‌توان این دو عبارت را به جای یکدیگر به کار برد؟
• در انگلیسی آمریکایی و بریتانیایی، کدام عبارت برای پر کردن فرم‌ها رایج‌تر است؟

در این مقاله، به تمام این سوالات و ابهامات شما پاسخ خواهیم داد. بسیاری از زبان‌آموزان فارسی‌زبان هنگام استفاده از افعال عبارتی (Phrasal Verbs) دچار سردرگمی می‌شوند، به خصوص وقتی با عباراتی شبیه به هم روبرو می‌شوند. یکی از رایج‌ترین این چالش‌ها، درک تفاوت fill in و fill out است. هر دو عبارت به معنای «پر کردن» هستند، اما کاربرد آن‌ها در موقعیت‌های مختلف متفاوت است. با مطالعه این راهنمای جامع، یک بار برای همیشه یاد می‌گیرید که چطور فرم‌ها، پرسشنامه‌ها و جاهای خالی را به درستی و مانند یک فرد نیتیو پر کنید.

عبارت Fill in به چه معناست؟

عبارت Fill in به طور کلی برای تکمیل اطلاعات ناقص یا پر کردن جاهای خالی در یک متن یا سند استفاده می‌شود. تصور کنید یک فرم دارید که بخش‌هایی از آن تکمیل شده و شما فقط باید فضاهای خالی مشخصی را با اطلاعات جزئی پر کنید. در این حالت، «fill in» انتخاب صحیح است.

کاربردهای اصلی Fill in

بیایید نگاهی دقیق‌تر به موقعیت‌هایی بیندازیم که در آنها از Fill in استفاده می‌شود:

1. پر کردن جاهای خالی (Blank Spaces): این رایج‌ترین کاربرد این عبارت است. در آزمون‌ها، کاربرگ‌ها یا هر سندی که جای خالی برای یک کلمه یا عبارت کوتاه دارد، از این فعل استفاده می‌کنیم.

   مثال:

   • Please fill in the blanks with the correct verb form. (لطفاً جاهای خالی را با شکل صحیح فعل پر کنید.)
   • I need to fill in my name and address on this line. (باید اسم و آدرسم را در این خط بنویسم.)

2. تکمیل اطلاعات ناقص: وقتی شما به یک فرم یا سند، اطلاعات مشخص و جزئی اضافه می‌کنید، در حال «fill in» کردن آن هستید.

   مثال:

   • Could you fill in your date of birth here? (ممکن است تاریخ تولدتان را اینجا وارد کنید؟)

3. ارائه اطلاعات به شخص دیگر: این عبارت به صورت استعاری نیز به کار می‌رود. وقتی شما جزئیات یک ماجرا یا موضوع را برای کسی که از آن بی‌خبر است تعریف می‌کنید، در واقع او را در جریان قرار می‌دهید.

   مثال:

   • I missed the meeting. Can someone fill me in on what happened? (من جلسه را از دست دادم. ممکن است کسی من را در جریان اتفاقات قرار دهد؟)

4. جایگزینی موقت برای کسی: گاهی اوقات «fill in» به معنای جایگزین شدن موقت برای یک شخص در محیط کار به کار می‌رود.

   مثال:

   • My manager is on vacation, so I’m filling in for her this week. (مدیر من در تعطیلات است، بنابراین من این هفته جای او کار می‌کنم.)

عبارت Fill out به چه معناست؟

در مقابل، عبارت Fill out برای تکمیل یک فرم، سند یا پرسشنامه کامل استفاده می‌شود. وقتی شما با یک سند کامل روبرو هستید که نیازمند ارائه اطلاعات در بخش‌های متعدد است، باید از «fill out» استفاده کنید. این عبارت بر تکمیل کل سند از ابتدا تا انتها دلالت دارد.

کاربردهای اصلی Fill out

در اینجا موقعیت‌هایی را بررسی می‌کنیم که «fill out» بهترین انتخاب است:

1. تکمیل فرم‌های کامل: برای هر نوع فرمی، از فرم ثبت‌نام گرفته تا فرم درخواست ویزا، این عبارت صحیح‌ترین گزینه است.

   مثال:

   • You need to fill out this application form to apply for the job. (برای درخواست این شغل، باید این فرم درخواست را پر کنید.)
   • We had to fill out a lot of paperwork at the bank. (مجبور شدیم در بانک کلی فرم پر کنیم.)

2. تکمیل پرسشنامه یا نظرسنجی: وقتی از شما خواسته می‌شود به سوالات یک پرسشنامه یا نظرسنجی پاسخ دهید، در حال «fill out» کردن آن هستید.

   مثال:

   • Please take a moment to fill out our customer satisfaction survey. (لطفاً چند لحظه وقت بگذارید و نظرسنجی رضایت مشتری ما را پر کنید.)

نکته مهم در مورد انگلیسی آمریکایی و بریتانیایی

درک تفاوت fill in و fill out یک جنبه دیگر هم دارد و آن تفاوت لهجه‌هاست. در انگلیسی آمریکایی (American English)، استفاده از «fill out» برای فرم‌های کامل بسیار رایج‌تر و تقریباً همیشه انتخاب اول است. در حالی که در انگلیسی بریتانیایی (British English)، هر دو عبارت «fill in» و «fill out» برای تکمیل فرم‌ها به کار می‌روند و اغلب به جای یکدیگر قابل استفاده هستند. با این حال، حتی در انگلیسی بریتانیایی نیز «fill in a form» کمی رایج‌تر است.

• انگلیسی آمریکایی: Please fill out the form.
• انگلیسی بریتانیایی: Please fill in the form. (or fill out the form)

با این وجود، اگر می‌خواهید کاملاً دقیق و استاندارد صحبت کنید، بهتر است از قانونی که در بالا توضیح داده شد پیروی کنید: «fill in» برای جاهای خالی و «fill out» برای فرم‌های کامل.

جدول مقایسه: Fill in در مقابل Fill out

برای جمع‌بندی و درک بهتر تفاوت fill in و fill out، جدول زیر می‌تواند بسیار مفید باشد:

ویژگی	Fill in	Fill out
معنای اصلی	تکمیل اطلاعات جزئی و پر کردن جاهای خالی	تکمیل یک سند یا فرم کامل
دامنه کاربرد	محدود به بخش‌های خاصی از یک سند (مثلاً یک خط یا یک کادر)	کل سند یا فرم از ابتدا تا انتها
مثال رایج	Fill in the blanks. (جاهای خالی را پر کنید.)	Fill out an application form. (یک فرم درخواست را پر کنید.)
کاربرد در لهجه‌ها	در هر دو لهجه برای جاهای خالی استفاده می‌شود. در انگلیسی بریتانیایی گاهی برای فرم کامل هم به کار می‌رود.	در انگلیسی آمریکایی برای فرم کامل بسیار رایج است.
معنای استعاری	در جریان قرار دادن کسی (Fill someone in)	ندارد

چگونه این تفاوت را به خاطر بسپاریم؟

یک راه ساده برای به خاطر سپردن این تفاوت، فکر کردن به کلمات «in» و «out» است.

• کلمه in را تصور کنید که به معنای «داخل» است. شما اطلاعات را داخل یک فضای خالی کوچک قرار می‌دهید. پس برای جاهای خالی از Fill in استفاده کنید.
• کلمه out می‌تواند به معنای «کامل و جامع» (thoroughly) نیز باشد. وقتی یک فرم را پر می‌کنید، آن را به طور کامل و جامع تکمیل می‌کنید. بنابراین برای فرم‌های کامل از Fill out استفاده کنید.

نتیجه‌گیری نهایی

اگرچه در نگاه اول ممکن است این دو عبارت گیج‌کننده به نظر برسند، اما با کمی دقت و تمرین می‌توانید به راحتی بر تفاوت fill in و fill out مسلط شوید. به طور خلاصه، قانون اصلی این است:

• از Fill in برای پر کردن یک یا چند جای خالی مشخص در یک متن یا سند استفاده کنید. (مثلاً نام، تاریخ، یا یک کلمه در یک جمله)
• از Fill out برای تکمیل یک فرم، پرسشنامه یا سند کامل که نیازمند اطلاعات در بخش‌های مختلف است، استفاده کنید.

به یاد داشته باشید که در انگلیسی بریتانیایی، گاهی «fill in» برای فرم کامل نیز استفاده می‌شود، اما اگر می‌خواهید در سطح بین‌المللی و به خصوص در ارتباط با آمریکایی‌ها، زبانی دقیق و استاندارد داشته باشید، تفکیک این دو عبارت نشان‌دهنده تسلط بالای شما بر زبان انگلیسی خواهد بود.