- آیا میدانید واقعاً در چه سطحی از زبان انگلیسی قرار دارید؟
- بهترین روش برای سنجش دقیق مهارتهای چهارگانه زبان انگلیسی کدام است؟
- تفاوت آزمونهای تعیین سطح آنلاین و بینالمللی در چیست و کدام یک معتبرتر است؟
- چگونه میتوانیم بدون کمک دیگران، سطح واقعی زبان انگلیسی خود را ارزیابی کنیم؟
- بعد از تعیین سطح، چه گامهایی برای بهبود و پیشرفت باید برداریم؟
چرا تعیین سطح زبان انگلیسی تا این حد اهمیت دارد؟
بسیاری از زبانآموزان بدون اطلاع دقیق از سطح واقعی خود، شروع به یادگیری میکنند که اغلب منجر به سردرگمی، انتخاب منابع نامناسب و در نهایت دلسردی میشود. تعیین سطح زبان انگلیسی دقیق، اولین و مهمترین گام در هر سفر یادگیری زبان است. این کار مزایای متعددی دارد که در ادامه به آنها میپردازیم:
- انتخاب منابع آموزشی مناسب: اگر سطح شما مبتدی باشد و از کتابهای پیشرفته استفاده کنید، با مشکل مواجه خواهید شد. همینطور اگر در سطح متوسط باشید و از منابع بسیار ساده استفاده کنید، زمان خود را تلف کردهاید.
- هدفگذاری واقعبینانه: با دانستن سطح خود، میتوانید اهداف مشخص و قابل دستیابی برای پیشرفت تعیین کنید. به عنوان مثال، هدفگذاری برای رسیدن از B1 به B2 در شش ماه، منطقیتر از تلاش برای رسیدن از A1 به C1 در همین مدت است.
- شناسایی نقاط قوت و ضعف: تعیین سطح زبان انگلیسی به شما نشان میدهد در کدام یک از مهارتها (خواندن، شنیدن، صحبت کردن، نوشتن) قویتر یا ضعیفتر هستید و به کدام بخش نیاز به تمرین بیشتری دارید.
- صرفهجویی در زمان و هزینه: با انتخاب درست کلاسها و دورههای آموزشی بر اساس سطح واقعیتان، از اتلاف وقت و پول جلوگیری میکنید.
- افزایش انگیزه: پیشرفت تدریجی و مشاهده بهبود در هر سطح، به شما انگیزه بیشتری برای ادامه مسیر میدهد.
روشهای رایج برای تعیین سطح زبان انگلیسی
برای تعیین سطح زبان انگلیسی، روشهای گوناگونی وجود دارد که هر یک مزایا و معایب خاص خود را دارند. انتخاب بهترین روش بستگی به هدف شما، میزان دقت مورد نیاز و زمان و هزینهای که میتوانید صرف کنید، دارد.
۱. آزمونهای استاندارد بینالمللی
این آزمونها معتبرترین روش برای تعیین سطح زبان انگلیسی هستند و نتایج آنها در سطح جهانی پذیرفته شده است. اگر قصد مهاجرت، ادامه تحصیل در خارج از کشور یا کار در محیطهای بینالمللی را دارید، این آزمونها بهترین گزینه هستند.
- آیلتس (IELTS): این آزمون برای سنجش مهارتهای زبان انگلیسی افرادی طراحی شده است که قصد تحصیل یا کار در کشورهای انگلیسیزبان را دارند. آیلتس چهار مهارت شنیدن، خواندن، نوشتن و صحبت کردن را ارزیابی میکند و نمرات آن از ۰ تا ۹ است.
- تافل (TOEFL): تافل نیز مانند آیلتس، چهار مهارت اصلی را میسنجد و بیشتر در دانشگاههای آمریکایی و کانادایی مورد قبول است. نمره این آزمون از ۰ تا ۱۲۰ است.
- کمبریج (Cambridge English Exams): این مجموعه شامل آزمونهای مختلفی مانند FCE (B2 First)، CAE (C1 Advanced)، CPE (C2 Proficiency) و … است که هر کدام برای سطوح خاصی طراحی شدهاند و مدرک آنها اعتبار مادامالعمر دارد.
- دولینگو (Duolingo English Test): این آزمون نسبتاً جدیدتر، ارزانتر و قابل دسترستر است و به صورت آنلاین برگزار میشود. بسیاری از دانشگاهها و موسسات آن را برای پذیرش دانشجویان میپپذیرند.
مزایا: دقت بسیار بالا، اعتبار جهانی، سنجش هر چهار مهارت اصلی به صورت جامع.
معایب: هزینه بالا، نیاز به آمادگی قبلی، زمانبر بودن فرایند آزمون.
۲. تستهای تعیین سطح آنلاین
امروزه وبسایتها و اپلیکیشنهای زیادی تستهای تعیین سطح زبان انگلیسی رایگان یا با هزینه کم ارائه میدهند. این تستها معمولاً شامل سوالات گرامر، واژگان، درک مطلب و گاهی اوقات مهارت شنیداری هستند.
- تستهای وبسایتهای معتبر: بسیاری از موسسات آموزشی بزرگ مانند بریتیش کانسیل (British Council)، کمبریج انگلش (Cambridge English) و EF Education First تستهای تعیین سطح آنلاین رایگان ارائه میدهند که میتوانند دید کلی خوبی به شما بدهند.
- اپلیکیشنهای آموزش زبان: برخی از اپلیکیشنها نیز در ابتدای کار خود، یک تست تعیین سطح زبان انگلیسی برای شخصیسازی مسیر یادگیری کاربر دارند.
مزایا: دسترسی آسان و سریع، اغلب رایگان، ارائه نتیجه فوری.
معایب: دقت کمتر نسبت به آزمونهای استاندارد، معمولاً مهارت صحبت کردن و نوشتن را به خوبی ارزیابی نمیکنند، ممکن است نتایج کاملاً یکسان نباشند.
۳. خودارزیابی (Self-Assessment)
خودارزیابی به معنای سنجش مهارتهای خودتان بدون کمک آزمونهای رسمی یا مدرس است. این روش نیازمند صداقت و شناخت کافی از تواناییهای خودتان است، اما میتواند نقطه شروع خوبی باشد.
- استفاده از جدولهای راهنمای CEFR: چارچوب مشترک اروپایی مرجع برای زبانها (CEFR) معیارهای مشخصی برای هر سطح (A1 تا C2) ارائه میدهد. با مطالعه این معیارها، میتوانید ببینید کدام توضیحات با تواناییهای شما مطابقت دارند.
- بررسی میزان تسلط بر منابع آموزشی: اگر در حال مطالعه کتاب یا دورهای هستید، ارزیابی کنید که چقدر مطالب را متوجه میشوید و تمرینات را به درستی انجام میدهید.
- ارزیابی عملکرد در مکالمات روزمره: چقدر راحت میتوانید منظور خود را بیان کنید؟ آیا در فهم مکالمات انگلیسی مشکل دارید؟
مزایا: کاملاً رایگان، انعطافپذیر، افزایش آگاهی شما از روند یادگیری.
معایب: ممکن است با سوگیری شخصی همراه باشد، دقت پایینتر نسبت به روشهای دیگر، نیاز به صداقت و تجربه.
۴. ارزیابی توسط معلم یا موسسه
بسیاری از موسسات آموزش زبان قبل از ثبتنام، یک آزمون تعیین سطح زبان انگلیسی حضوری یا آنلاین برگزار میکنند که شامل مصاحبه شفاهی نیز میشود.
مزایا: دقت نسبتاً بالا، ارزیابی هر چهار مهارت توسط متخصصین، دریافت بازخورد سازنده.
معایب: معمولاً رایگان نیست، نیاز به حضور فیزیکی یا هماهنگی زمان.
مهارتهای کلیدی در تعیین سطح زبان انگلیسی
یک ارزیابی جامع برای تعیین سطح زبان انگلیسی باید تمام مهارتهای اصلی را پوشش دهد. این مهارتها به شرح زیر هستند:
۱. مهارت خواندن (Reading)
- سوالات متداول:
- آیا میتوانید متون ساده، مانند تابلوها، منو و ایمیلهای کوتاه را بفهمید؟
- آیا میتوانید مقالات روزنامهها، مجلات یا داستانهای کوتاه را بدون استفاده زیاد از دیکشنری بخوانید و درک کنید؟
- آیا میتوانید متون آکادمیک، گزارشهای تخصصی یا ادبیات پیچیده را تحلیل کنید؟
- نحوه ارزیابی: مطالعه متون با سطوح دشواری مختلف و پاسخ به سوالات درک مطلب.
۲. مهارت شنیدن (Listening)
- سوالات متداول:
- آیا میتوانید مکالمات روزمره ساده یا دستورالعملهای کوتاه را بفهمید؟
- آیا میتوانید اخبار تلویزیون، پادکستها یا فیلمها را بدون زیرنویس به خوبی درک کنید؟
- آیا میتوانید سخنرانیهای پیچیده، بحثهای تخصصی یا لهجههای مختلف را به راحتی متوجه شوید؟
- نحوه ارزیابی: گوش دادن به فایلهای صوتی با سرعت و لهجههای مختلف و پاسخ به سوالات مربوطه.
۳. مهارت صحبت کردن (Speaking)
- سوالات متداول:
- آیا میتوانید خودتان را معرفی کنید و سوالات سادهای بپرسید و پاسخ دهید؟
- آیا میتوانید در مورد موضوعات آشنا مانند کار، تحصیل یا اوقات فراغت صحبت کنید و نظرات خود را بیان کنید؟
- آیا میتوانید به صورت روان و با دقت در مورد موضوعات پیچیده بحث کنید، استدلال بیاورید و در یک مکالمه طولانی شرکت کنید؟
- نحوه ارزیابی: مصاحبه با یک مدرس، شرکت در بحثهای گروهی، توصیف تصاویر یا ارائه یک موضوع.
۴. مهارت نوشتن (Writing)
- سوالات متداول:
- آیا میتوانید فرمهای ساده را پر کنید یا کارتپستال بنویسید؟
- آیا میتوانید ایمیل، نامه یا مقالات کوتاه در مورد موضوعات آشنا بنویسید؟
- آیا میتوانید مقالات پیچیده، گزارشهای رسمی یا پایاننامه بنویسید که از نظر گرامری صحیح و از نظر ساختار منسجم باشند؟
- نحوه ارزیابی: نوشتن انشاء، ایمیل، گزارش یا مقاله در مورد موضوعات مشخص.
۵. گرامر و واژگان (Grammar & Vocabulary)
این دو مهارت پایه و اساس هر چهار مهارت دیگر هستند و در اکثر آزمونهای تعیین سطح زبان انگلیسی مورد سنجش قرار میگیرند. میزان تسلط شما بر ساختارهای گرامری و دایره لغاتتان، نشاندهنده سطح کلی شماست.
آشنایی با چارچوب مشترک اروپایی مرجع برای زبانها (CEFR)
چارچوب CEFR یک استاندارد بینالمللی برای توصیف توانایی زبان است و به شما کمک میکند تا نتایج تعیین سطح زبان انگلیسی خود را بهتر درک کنید. این چارچوب زبانآموزان را به شش سطح اصلی تقسیم میکند:
A1 (Beginner / Breakthrough) – مبتدی
میتوانید عبارات روزمره و بسیار ساده را درک کرده و استفاده کنید. قادر به معرفی خود و دیگران هستید و میتوانید سوالات سادهای در مورد اطلاعات شخصی (محل زندگی، آشنایان، داراییها) بپرسید و پاسخ دهید.
A2 (Elementary / Waystage) – ابتدایی
میتوانید جملات و عباراتی را که در زمینههای بسیار مرتبط (مانند اطلاعات شخصی و خانوادگی پایه، خرید، جغرافیای محلی، اشتغال) استفاده میشوند، درک کنید. میتوانید در مورد مسائل ساده و روزمره ارتباط برقرار کنید.
B1 (Intermediate / Threshold) – متوسط
میتوانید نکات اصلی را در مورد موضوعات آشنا مانند کار، مدرسه، اوقات فراغت و غیره درک کنید. میتوانید در بیشتر موقعیتهایی که در سفر به مناطق انگلیسیزبان پیش میآید، از پس خود برآیید و متون ساده و مرتبط را بنویسید.
B2 (Upper Intermediate / Vantage) – بالاتر از متوسط
میتوانید ایدههای اصلی متون پیچیده را در مورد موضوعات عینی و انتزاعی، از جمله بحثهای فنی در زمینه تخصص خود درک کنید. میتوانید با درجهای از روان و خودانگیختگی ارتباط برقرار کنید که امکان تعامل منظم با افراد بومی را فراهم میکند.
C1 (Advanced / Effective Operational Proficiency) – پیشرفته
میتوانید طیف وسیعی از متون طولانی و دشوار را درک کرده و معنی ضمنی آنها را تشخیص دهید. میتوانید خود را به صورت روان و خودانگیخته، بدون نیاز به جستجوی زیاد برای کلمات، بیان کنید. میتوانید از زبان به طور موثر و انعطافپذیر برای اهداف اجتماعی، آکادمیک و حرفهای استفاده کنید.
C2 (Proficiency / Mastery) – تخصصی/استادی
میتوانید تقریباً هر چیزی را که میخوانید یا میشنوید به راحتی درک کنید. میتوانید اطلاعات را از منابع مختلف گفتاری و نوشتاری خلاصه کنید و استدلالها و توضیحات را در یک ارائه منسجم بازسازی کنید. میتوانید خود را به صورت کاملاً روان، دقیق و با تفاوتهای ظریف معنایی بیان کنید، حتی در موقعیتهای پیچیده.
نکات کلیدی برای خودارزیابی دقیقتر
حتی اگر قصد شرکت در آزمونهای رسمی را ندارید، میتوانید با رعایت نکات زیر، خودارزیابی دقیقتری از سطح زبان انگلیسی خود داشته باشید:
- صداقت با خود: مهمترین عامل در خودارزیابی، صادق بودن با تواناییهای واقعیتان است. از اغراق یا کماهمیت جلوه دادن مهارتهایتان بپرهیزید.
- تمرین منظم هر چهار مهارت: برای ارزیابی دقیق، باید هر چهار مهارت را به طور منظم تمرین کنید. برای مثال، برای سنجش مهارت صحبت کردن، سعی کنید با یک دوست یا معلم انگلیسی صحبت کنید.
- استفاده از منابع متنوع: برای هر مهارت، از منابع مختلف (کتاب، پادکست، فیلم، مقالات آنلاین) استفاده کنید تا با انواع لهجهها، سبکهای نوشتاری و موضوعات آشنا شوید.
- یادداشتبرداری: نقاط قوت و ضعف خود را در هر مهارت یادداشت کنید. مثلاً: “در فهم اخبار تلویزیون مشکل دارم، اما در خواندن رمانهای ساده خوب هستم.”
- مقایسه با معیارهای CEFR: همانطور که قبلاً اشاره شد، با دقت معیارهای هر سطح CEFR را مطالعه کنید و ببینید کدام یک به بهترین وجه با تواناییهای شما مطابقت دارد.
- دریافت بازخورد (در صورت امکان): اگر امکانش هست، از یک معلم یا فرد مسلط به زبان انگلیسی بخواهید که سطح شما را ارزیابی کند.
گامهای بعدی پس از تعیین سطح زبان انگلیسی
پس از اینکه با موفقیت تعیین سطح زبان انگلیسی خود را انجام دادید، نوبت به برداشتن گامهای بعدی برای پیشرفت است:
- تعیین اهداف مشخص: بر اساس سطح فعلیتان، اهداف واقعبینانه برای رسیدن به سطح بعدی تعیین کنید. مثلاً “در شش ماه آینده از B1 به B2 برسم.”
- انتخاب منابع مناسب: کتابها، دورهها، اپلیکیشنها و وبسایتهایی را انتخاب کنید که متناسب با سطح شما باشند.
- تمرکز بر نقاط ضعف: با توجه به نتایج تعیین سطح، زمان بیشتری را به تقویت مهارتهایی که در آنها ضعیفتر هستید اختصاص دهید.
- ایجاد برنامه مطالعاتی منظم: یک برنامه هفتگی یا روزانه برای مطالعه و تمرین زبان انگلیسی تنظیم کنید و به آن پایبند باشید.
- استمرار و صبر: یادگیری زبان یک فرایند زمانبر است. با استمرار و صبر، شاهد پیشرفت خود خواهید بود.
- ارزیابی مجدد: هر چند ماه یکبار، دوباره سطح خود را ارزیابی کنید تا پیشرفت خود را بسنجید و برنامه درسی خود را در صورت نیاز تنظیم کنید.
تعیین سطح زبان انگلیسی تنها یک ابزار است و نه یک پایان. مهم این است که از این اطلاعات برای بهبود مستمر مهارتهایتان استفاده کنید. با برنامهریزی درست و تلاش هدفمند، میتوانید به اهداف زبانی خود دست یابید.
ممنون از مقاله عالیتون. یک سوال داشتم، آیا اصطلاح ‘Placement Test’ فقط برای آزمونهای ورودی آموزشگاهها به کار میره یا برای آزمونهای خودارزیابی هم میشه ازش استفاده کرد؟
سلام سارای عزیز، سوال بسیار هوشمندانهای بود. کلمه Placement به معنی ‘جایگذاری’ است، پس Placement Test دقیقاً به تستی گفته میشود که هدفش تعیین سطح شما برای شروع یک دوره آموزشی است. برای خودارزیابی، اصطلاح ‘Self-assessment’ رایجتر است.
بسیار کاربردی بود. من همیشه فکر میکردم در سطح Advanced هستم ولی بعد از انجام تستهای استانداردی که معرفی کردید، متوجه شدم در بخش Grammatical Accuracy هنوز ضعف دارم.
تفاوت بین سطوح B1 و B2 در سیستم CEFR دقیقاً در چیست؟ من همیشه بین این دو سطح گیر میکنم.
مریم جان، سطح B1 یا Intermediate یعنی شما میتوانید در مورد موضوعات روزمره گلیم خودتان را از آب بیرون بکشید. اما B2 یا Upper-Intermediate یعنی میتوانید در مورد موضوعات انتزاعی و تخصصیتر هم بحث کنید و اشتباهات گرامری کمتری دارید.
من توی فیلمها خیلی میشنوم که میگن ‘My English is a bit rusty’. این اصطلاح دقیقاً یعنی چی و برای چه سطحی استفاده میشه؟
امیرحسین عزیز، Rusty یعنی ‘زنگزده’. وقتی کسی میگوید ‘My English is rusty’ یعنی قبلاً زبانش خوب بوده ولی چون مدتی تمرین نکرده، مهارتش کم شده. این یک اصطلاح Informal (غیررسمی) و بسیار رایج است.
برای تقویت Vocabulary بعد از تعیین سطح، چه منابعی رو پیشنهاد میدید؟ من در سطح Pre-intermediate هستم.
نیلوفر جان، برای سطح شما سری کتابهای English Vocabulary in Use (سطح Elementary و Pre-intermediate) فوقالعاده هستند. همچنین اپلیکیشنهایی مثل Quizlet برای مرور لغات بسیار موثرند.
آیا آزمون Duolingo هم مثل IELTS برای تعیین سطح معتبر هست؟ چون خیلی راحتتر و ارزانتر به نظر میرسه.
من شنیدم که بعضیها میگن تعیین سطح آنلاین فقط ‘Passive Skills’ رو میسنجه. منظورشون دقیقاً کدوم مهارتهاست؟
دقیقاً همینطور است زهرا جان. Passive Skills شامل Listening و Reading میشود، یعنی مهارتهایی که شما اطلاعات را دریافت میکنید. در مقابل، Speaking و Writing را ‘Active Skills’ یا ‘Productive Skills’ مینامند که تستهای آنلاین معمولاً در سنجش آنها ضعیفتر هستند.
مقاله خیلی کامل بود. به نظرم دونستن نقاط ضعف یا همون ‘Weaknesses’ خیلی مهمتر از دونستن نمره کلی هست.
سلام، تلفظ کلمه ‘Proficiency’ چطوریه؟ من همیشه در تلفظش مشکل دارم.
سلام غزل جان. تلفظ صحیح آن /prəˈfɪʃnsi/ است. نکته مهم این است که بخش ‘ci’ صدای ‘ش’ میدهد. این کلمه به معنای ‘تسلط و تبحر’ در زبان است.
تفاوت بین ‘Assessment’ و ‘Evaluation’ در تعیین سطح چیه؟
علی عزیز، در محیطهای آموزشی Assessment معمولاً به روند مداوم سنجش دانشجو گفته میشود، در حالی که Evaluation بیشتر به امتحان نهایی یا قضاوت کلی درباره سطح دانش گفته میشود. برای تعیین سطح اولیه معمولاً از Assessment استفاده میکنیم.
من توی تست تعیین سطح نمره خوبی آوردم ولی موقع صحبت کردن ‘Freeze’ میکنم. راهکاری دارید؟
آیا اصطلاح ‘Fluency’ فقط به معنی سریع صحبت کردنه؟
نه لزوماً نگار جان. Fluency یا همان ‘روانی کلام’ یعنی شما بتوانید بدون مکثهای طولانی و غیرطبیعی، منظور خود را برسانید. لزوماً به معنی تند حرف زدن نیست، بلکه به پیوستگی کلام اشاره دارد.
من میخوام بدونم سطح C2 یا همون ‘Native-like’ واقعاً قابل دسترسه برای ما که خارج از محیط هستیم؟
پارسا جان، رسیدن به سطح C2 چالشبرانگیز است اما غیرممکن نیست. این سطح نیاز به درک عمیق از Idioms، فرهنگ و ظرافتهای زبانی دارد. بسیاری از زبانآموزان با مطالعه مستمر و غوطهوری در منابع اصلی به این سطح میرسند.
ممنون از توضیحاتتون در مورد CEFR. خیلی برام سوال بود که این حروف A1 تا C2 از کجا اومدن.
برای تعیین سطح Speaking، آیا اپلیکیشنی هست که با هوش مصنوعی کار کنه و معتبر باشه؟
محمد عزیز، امروزه اپلیکیشنهایی مثل ELSA Speak برای تلفظ و ChatGPT (بخش صوتی) برای مکالمه عالی هستند، اما برای تعیین سطح دقیق، هنوز هم مصاحبه با یک مدرس مجرب (Human Examiner) دقیقترین روش است.
فرق بین ‘Standardized Test’ و آزمونهای معمولی که معلمها میگیرن چیه؟
آیدا جان، Standardized Test مثل آیلتس یا تافل، آزمونی است که شرایط اجرا و نمرهدهی آن برای همه یکسان است و در سطح بینالمللی اعتبار دارد. آزمونهای کلاسی معمولاً فقط برای سنجش همان مباحث تدریس شده در کلاس هستند.
من همیشه فکر میکردم Elementary و Beginner یکی هستن. ممنون که تفاوتشون رو توضیح دادید.
آیا ممکنه سطح Reading کسی B2 باشه ولی Listening اون A2؟
بله سپیده جان، کاملاً ممکن است. به این وضعیت ‘Uneven Profile’ میگوییم. معمولاً در ایران چون بیشتر روی متن کار میشود، مهارت Reading زبانآموزان از Listening آنها قویتر است.
اصطلاح ‘Brush up on my English’ که در متن بود رو خیلی دوست داشتم. دقیقاً یعنی مرور کردن دیگه؟
دقیقاً بابک عزیز! Brush up on something یعنی دانشی که قبلاً داشتید و کمی فراموش شده را دوباره با مطالعه سریع بازیابی کنید. معادل فارسیاش میشود ‘دستی به روی دانش خود کشیدن’.
من برای مهاجرت نیاز به تعیین سطح دارم، به نظرم آزمون Mock آیلتس بهترین گزینه است.
ممنون از مقاله عالیتون. من همیشه توی تشخیص تفاوت بین سطح B2 و C1 مشکل دارم. چطور میشه فهمید واقعاً وارد سطح Advanced شدیم؟
سارا جان سوال خیلی خوبی پرسیدی. تفاوت اصلی در ‘Fluency’ و توانایی درک مفاهیم انتزاعی است. در سطح C1 شما باید بتوانید بدون جستجوی زیاد برای کلمات، در مورد موضوعات پیچیده صحبت کنید. پیشنهاد میکنم یک Mock Test استاندارد بدهید تا دقت زبانیتان در ساختارهای پیچیده سنجیده شود.
به نظر من Placement Testهای آنلاین فقط گرامر رو میسنجن. برای سنجش Speaking چه راهکاری پیشنهاد میدید؟
دقیقاً همینطور است، امیرمحمد عزیز. آزمونهای آنلاین اغلب بر ‘Receptive Skills’ (مهارتهای دریافتی) تمرکز دارند. برای اسپیکینگ، بهترین راه مصاحبه با یک مدرس یا استفاده از پلتفرمهایی است که با هوش مصنوعی سطح تلفظ و ‘Coherence’ (انسجام) کلام شما را تحلیل میکنند.
من قبلاً بدون تعیین سطح شروع کردم به خوندن منابع IELTS و واقعاً دلسرد شدم چون برام خیلی سنگین بود. تازه فهمیدم که سطحم Pre-intermediate بوده!
این تجربه بسیاری از زبانآموزان است، نیلوفر عزیز. انتخاب منابعی که بالاتر از سطح فعلی (Target Level) باشند، باعث ‘Burnout’ یا همان زدگی از مطالعه میشود. خوشحالم که الان مسیر درست را پیدا کردید.
مقاله خیلی جامعی بود. یک سوال داشتم: آیا آزمون تعیین سطح آکسفورد (Oxford Online Placement Test) هنوز هم معتبرترین گزینه برای تعیین سطح است؟
بله رضا جان، آزمون OOPT به دلیل استفاده از سیستم ‘Adaptive’ (تطبیقی) که سطح سوالات را بر اساس پاسخهای شما تغییر میدهد، هنوز یکی از دقیقترین ابزارها برای سنجش سطح کلی بر اساس استاندارد CEFR است.
بسیار عالی و کاربردی. کاش در مورد تفاوت Level و Band Score در آزمونهایی مثل آیلتس هم کمی توضیح میدادید.
من شنیدم که بعضیها میگن ‘Self-assessment’ یا خودارزیابی دقیق نیست. شما توی مقاله گفتید میشه خودمون رو ارزیابی کنیم، چطوری؟
حسین عزیز، خودارزیابی میتواند دقیق باشد اگر از ‘Can-do statements’ استاندارد CEFR استفاده کنید. مثلاً از خودتان بپرسید: ‘آیا میتوانم یک مقاله تخصصی را بدون دیکشنری بفهمم؟’ اگر پاسخ منفی است، یعنی هنوز در سطح C1 نیستید. این چکلیستها کمک زیادی به واقعبینی میکنند.
اصطلاح ‘False Beginner’ که توی بعضی آموزشگاهها به کار میبرن دقیقاً یعنی چی؟ به چه سطحی میگن؟
مهسای عزیز، ‘False Beginner’ به کسی گفته میشود که قبلاً کمی انگلیسی خوانده و کلمات پایه را بلد است اما نمیتواند ارتباط برقرار کند. این افراد نباید از صفر مطلق شروع کنند، چون دانش ‘Passive’ (غیرفعال) دارند که فقط باید فعال شود.
من سطحم رو B1 تعیین کردن ولی وقتی فیلم میبینم هیچی نمیفهمم. یعنی تعیین سطحم اشتباه بوده؟
لزوماً نه، فرهاد جان. درک فیلم به ‘Listening Sub-skills’ و آشنایی با ‘Slang’ و ‘Idioms’ بستگی دارد که ممکن است در آزمونهای آکادمیک سنجیده نشود. شما باید روی گوش دادن فعال تمرکز کنید تا فاصله بین سطح دانش و درک شنیداریتان پر شود.
ممنون از وبلاگ خوبتون. بخش مربوط به گامهای بعد از تعیین سطح واقعاً برام مفید بود.
تفاوت آزمون Diagnostic با Placement در چیه؟ هر دو برای شروع کلاس استفاده میشن؟
سوال هوشمندانهای بود! ‘Placement Test’ فقط سطح کلی شما را برای کلاسبندی مشخص میکند، اما ‘Diagnostic Test’ دقیقتر است و نقاط قوت و ضعف (مثلاً ضعف در زمانهای حال کامل) را شناسایی میکند تا معلم بداند روی چه موضوعی بیشتر کار کند.
من همیشه بین Intermediate و Upper-intermediate گیر میکنم. انگار پیشرفتم متوقف شده. اصطلاحاً بهش میگن Plateau؟
بله نازنین عزیز، به این وضعیت ‘Intermediate Plateau’ میگویند. در این مرحله پیشرفت کند به نظر میرسد چون نیاز به یادگیری ساختارهای خیلی پیچیده و ‘Nuances’ (ظرافتهای زبانی) دارید. ناامید نشوید و منابع متنوعتری را امتحان کنید.
برای تعیین سطح جهت مهاجرت کاری، آزمون دولینگو رو پیشنهاد میدید یا آیلتس؟
به نظر من بهترین راه اینه که آدم ببینه توی محیط واقعی چقدر میتونه گلیم خودش رو از آب بکشه بیرون. آزمونها گاهی کاذب هستن.
کاملاً با شما موافقم سپیده جان. ‘Practical English’ با دانش تئوریک متفاوت است. آزمونهای استاندارد سعی میکنند این را بسنجند اما هیچچیز جای تجربه واقعی در محیط را نمیگیرد.
من دنبال کلمات سطح C2 هستم. توی سایتتون لیست کلمات پیشرفته هم دارید؟
بله ارشیا عزیز، میتوانید به بخش ‘Advanced Vocabulary’ در منوی سایت مراجعه کنید. آنجا کلمات سطح Proficiency همراه با مثال و کاربرد در جملات رسمی قرار داده شده است.
واقعاً تعیین سطح دقیق، ۵۰ درصد مسیر یادگیریه. من دو سال وقتم رو با منابع اشتباه تلف کردم.