- آیا هنگام صحبت به زبان انگلیسی، دیگران در فهمیدن کلماتی مانند “think” یا “this” مشکل دارند؟
- آیا صدای /w/ را مانند /v/ تلفظ میکنید و کلماتی مثل “we” و “very” برایتان یکسان به نظر میرسند؟
- آیا تلفظ صحیح صدای /r/ انگلیسی، بهخصوص در انتهای کلمات، برای شما یک چالش بزرگ است؟
- به دنبال تکنیکهای عملی و ساده برای تسلط بر تلفظ صداهای سخت انگلیسی هستید؟
در این مقاله جامع، به تمام این سوالات و دغدغههای شما پاسخ خواهیم داد. یادگیری زبان انگلیسی فقط به گرامر و دایره لغات محدود نمیشود؛ داشتن تلفظ صحیح و واضح، نقشی کلیدی در برقراری ارتباط موثر و افزایش اعتماد به نفس شما دارد. برای ما فارسیزبانان، برخی از صداها در زبان انگلیسی به دلیل عدم وجود مشابه دقیق در زبان مادری، چالشبرانگیزتر هستند. هدف ما در این راهنما، شکستن این موانع و ارائه راهکارهای قدم به قدم برای تسلط بر تلفظ صداهای سخت انگلیسی است تا بتوانید با اطمینان و شبیه به یک فرد نیتیو صحبت کنید.
صدای TH: دشمن شماره یک فارسیزبانان
شاید بتوان گفت که زوج صدای /θ/ (مانند think) و /ð/ (مانند this) سختترین صداهای انگلیسی برای ما ایرانیها هستند. دلیل اصلی این مشکل این است که ما در زبان فارسی هیچ معادل دقیقی برای این صداهای دندانی (dental fricatives) نداریم و بهطور ناخودآگاه آنها را با صداهای نزدیک مانند /ت/، /د/، /س/ یا /ز/ جایگزین میکنیم.
۱. صدای بیواک /θ/ (Voiceless TH) در کلماتی مانند Think, Three, Month
این صدا که در کلماتی مثل think، path و health شنیده میشود، یک صدای بیواک است؛ یعنی تارهای صوتی هنگام تولید آن نمیلرزند. بسیاری از ما آن را به اشتباه /ت/ یا /س/ تلفظ میکنیم.
تکنیک تلفظ صحیح /θ/:
- موقعیت زبان: نوک زبان خود را به آرامی بین دندانهای بالایی و پایینی قرار دهید. نباید زبان خود را گاز بگیرید، فقط کافی است کمی از نوک آن بیرون باشد.
- جریان هوا: حالا سعی کنید هوا را به آرامی از بین زبان و دندانهای بالایی خود به بیرون بدمید. باید یک صدای هیس مانند و نرم شبیه به /س/ اما با زبان در موقعیت جدید بشنوید.
- عدم لرزش: انگشتان خود را روی گلوی خود قرار دهید. هنگام تولید این صدا نباید هیچ لرزشی احساس کنید. این تفاوت اصلی آن با صدای بعدی یعنی /ð/ است.
تمرینهای عملی:
- کلمات زیر را با صدای بلند تکرار کنید: think, thank, thin, thick, thirsty, throw, truth, bath, path, mouth, north, south.
- جملات تمرینی:
- I think I am thirsty.
- He threw three balls.
- The path went through the forest.
۲. صدای واکدار /ð/ (Voiced TH) در کلماتی مانند This, That, Mother
این صدا، نسخه واکدار یا صدادار صدای قبلی است و در کلماتی مانند this، they و breathe وجود دارد. مشکل رایج ما تلفظ آن به صورت /د/ یا /ز/ است.
تکنیک تلفظ صحیح /ð/:
- موقعیت زبان: موقعیت زبان و دندانها دقیقاً مشابه صدای /θ/ است. نوک زبان باید بین دندانهای بالا و پایین قرار گیرد.
- جریان هوا و لرزش: این بار، همزمان با دمیدن هوا، تارهای صوتی خود را به لرزش درآورید. انگشتان خود را روی گلو بگذارید و این لرزش را حس کنید. صدایی که تولید میشود شبیه به /ز/ است اما با محل تولید متفاوت.
مقایسه دو صدای TH
برای درک بهتر تفاوت، جدول زیر را ببینید:
| ویژگی | صدای بیواک /θ/ (think) | صدای واکدار /ð/ (this) |
|---|---|---|
| لرزش تارهای صوتی | ندارد | دارد |
| جریان هوا | فقط هوا خارج میشود | هوا همراه با صدا خارج میشود |
| مثال | thin, math, breath | then, father, breathe |
تمرینهای عملی:
- کلمات زیر را با صدای بلند تکرار کنید: this, that, these, those, they, them, their, other, mother, father, brother, together, breathe, with.
- جملات تمرینی:
- This is my father.
- They went together with their friends.
- Breathe in, then breathe out.
صدای /w/: چالشی برای لبها
صدای /w/ یکی دیگر از صداهای مشکلساز برای فارسیزبانان است. ما معمولاً آن را با صدای /v/ (مانند very) اشتباه میگیریم، زیرا در فارسی صدای /w/ وجود ندارد. تلفظ “we” به صورت “vi” یک اشتباه رایج است که میتواند معنای جمله را کاملاً تغییر دهد.
چرا این صدا سخت است؟
تفاوت اصلی بین /w/ و /v/ در نحوه استفاده از لبها و دندانهاست. برای تلفظ /v/، دندانهای بالایی با لب پایینی تماس پیدا میکنند. اما برای تلفظ صدای سخت انگلیسی /w/، دندانها هیچ نقشی ندارند و همه چیز به لبها بستگی دارد.
تکنیک تلفظ صحیح /w/:
- غنچه کردن لبها: لبهای خود را کاملاً گرد و غنچه کنید، انگار میخواهید شمعی را فوت کنید یا کسی را ببوسید. باید یک دایره کوچک با لبهایتان بسازید.
- عقب کشیدن زبان: زبان خود را کمی به عقب و بالا ببرید، اما نباید با سقف دهان تماس پیدا کند.
- باز کردن سریع لبها: حالا، همزمان با تولید صدا از حنجره، لبهای خود را به سرعت از حالت غنچه به حالت عادی باز کنید. صدایی که تولید میشود /w/ است.
تمرینهای عملی:
- ابتدا صدای “اووو” (مانند کلمه “دو”) را بکشید و سپس به سرعت لبها را باز کرده و صدای بعدی را تلفظ کنید: اوو-ان (one)، اوو-ی (we)، اوو-این (win).
- کلمات زیر را با دقت تکرار کنید: we, one, what, when, where, why, world, work, water, window, always, queen.
- جملات تمرینی برای تمایز /w/ و /v/:
- We went in a van.
- Wine is made from a vine.
- This is the west view.
صدای /r/: پیچیدهتر از آنچه به نظر میرسد
صدای /ر/ در زبان فارسی یک صدای لرزشی و نوکزبانی است (ما با زدن نوک زبان به پشت دندانهای بالا آن را تولید میکنیم). اما صدای /r/ در انگلیسی آمریکایی (American R) کاملاً متفاوت است. این صدا نه لرزشی است و نه نوکزبانی، به همین دلیل تقلید آن برای ما دشوار است.
تکنیک تلفظ صحیح /r/ آمریکایی:
دو روش اصلی برای تولید این صدا وجود دارد:
۱. روش جمع کردن زبان (Bunched-back R)
- جمع کردن زبان: بدنه اصلی زبان خود را به سمت عقب و بالای دهان جمع کنید، انگار که میخواهید آن را به سمت گلو بکشید.
- کنارههای زبان: کنارههای زبان باید با دندانهای آسیاب بالایی تماس پیدا کنند.
- موقعیت نوک زبان: نوک زبان باید به سمت پایین و عقب باشد و با هیچ جای دهان تماس نداشته باشد.
- شکل لبها: لبها کمی گرد و به جلو متمایل میشوند.
- تولید صدا: حالا صدا را از حنجره تولید کنید. باید صدایی عمیق و گرفته بشنوید، نه صدای لرزشی /ر/ فارسی.
۲. روش خم کردن زبان (Retroflex R)
در این روش، نوک زبان به سمت بالا و عقب، به طرف سقف دهان خم میشود، اما هرگز با آن تماس پیدا نمیکند. بقیه مراحل شبیه روش قبلی است. هر دو روش صحیح هستند و شما میتوانید هر کدام که برایتان راحتتر است را انتخاب کنید.
تمرینهای عملی:
- برای شروع، سعی کنید صدای یک حیوان درنده مانند شیر را تقلید کنید: “Grrrr”. این صدا شما را به تلفظ صحیح /r/ نزدیک میکند.
- کلمات زیر را با تمرکز بر صدای /r/ تکرار کنید: red, run, read, right, car, far, star, more, door, four, her, work, bird, first.
- جملات تمرینی:
- The red car is rather fast.
- Her first word was “bird“.
- There are four doors in this room.
نکات تکمیلی برای تسلط بر تلفظ صداهای سخت انگلیسی
یادگیری تلفظ صحیح یک فرآیند است و نیاز به تمرین مداوم دارد. در کنار تکنیکهای بالا، این نکات را نیز به کار بگیرید:
- خوب گوش دهید: به پادکستها، فیلمها و صحبتهای افراد نیتیو با دقت گوش دهید. سعی کنید نحوه حرکت لبها و دهان آنها را هنگام تولید صداهای سخت ببینید.
- صدای خود را ضبط کنید: هنگام تمرین، صدای خود را ضبط کرده و با تلفظ اصلی مقایسه کنید. این کار به شما کمک میکند تا اشتباهات خود را پیدا کنید.
- از آینه استفاده کنید: جلوی آینه تمرین کنید تا مطمئن شوید که شکل دهان و موقعیت زبان شما صحیح است. این روش به خصوص برای صداهای /th/ و /w/ بسیار موثر است.
- اغراق کنید: در ابتدای تمرین، در گرد کردن لبها برای /w/ یا قرار دادن زبان بین دندانها برای /th/ اغراق کنید. این کار به عضلات دهان شما کمک میکند تا به حرکات جدید عادت کنند.
- صبر و استمرار داشته باشید: تغییر عادتهای تلفظی قدیمی زمانبر است. ناامید نشوید و به تمرین روزانه خود ادامه دهید. حتی پیشرفتهای کوچک نیز ارزشمند هستند.
با به کار بستن این تکنیکها و تمرینهای منظم، شما میتوانید بر تلفظ صداهای سخت انگلیسی غلبه کرده و با وضوح و اعتماد به نفس بیشتری صحبت کنید. به یاد داشته باشید که هدف، ارتباط موثر است و با هر قدم، به این هدف نزدیکتر میشوید.



واقعاً صدای th برای من کابوس بود! همیشه فکر میکردم باید مثل «س» تلفظش کنم. آیا فرقی بین تلفظ th در کلمه think و کلمه then وجود داره؟
بله سارا جان، نکته بسیار هوشمندانهای بود! ما دو نوع th داریم: یکی Voiceless (بیصدا) مثل think که فقط هوا از بین دندانها خارج میشه، و یکی Voiced (واکدار) مثل then که تارهای صوتی هم میلرزند. در مقاله به زودی بخش جداگانهای برای این تفاوت اضافه میکنیم.
من همیشه کلمه world رو اشتباه تلفظ میکنم. ترکیب r و l کنار هم خیلی سخته. پیشنهادی برای این کلمه دارید؟
علی عزیز، تلفظ world برای اکثر زبانآموزان چالشبرانگیزه. بهترین راه اینه که کلمه رو به دو بخش تقسیم کنی: اول بگو wer و بعد ld رو اضافه کن. تمرکز کن که موقع گفتن r زبان به سقف دهان نخوره، اما برای l نوک زبان به پشت دندانهای بالا بچسبه.
ممنون از مقاله عالیتون. من توی یوتیوب دیدم که میگفتن برای صدای /w/ باید لبها رو کاملاً گرد کرد مثل وقتی که میخوایم سوت بزنیم. درسته؟
کاملاً درسته مریم جان! دقیقاً مثل حالت سوت زدن یا بوسیدن. مشکل ما فارسیزبانها اینه که دندانهای بالا رو روی لب پایین میذاریم (مثل صدای v)، در حالی که برای /w/ دندانها نباید با لب تماسی داشته باشند.
تلفظ حرف r در لهجه آمریکایی و بریتانیایی خیلی فرق داره؟ کدومش برای ما راحتتره؟
رضا جان، در لهجه آمریکایی r قویتر تلفظ میشه (Rhotic)، در حالی که در بریتانیایی در انتهای کلمات معمولاً حذف یا تبدیل به صدای ‘آ’ کوتاه میشه. برای اکثر فارسیزبانها لهجه بریتانیایی در مورد r راحتتره چون r انتهای کلمه رو حذف میکنند، اما یادگیری r آمریکایی برای تسلط بر لهجه استاندارد خیلی مهمه.
من توی فیلمها میشنوم که sometimes صدای th شبیه ‘د’ شنیده میشه، مثلاً در کلمه mother. آیا این درسته یا من اشتباه میشنوم؟
دقیقاً درسته نیلوفر! در کلمات متداولی مثل mother، father و this، صدای th از نوع واکدار هست و شباهت زیادی به ‘د’ نرم داره. اما دقت کن که زبان حتماً باید بین دندانها قرار بگیره تا اون لهجه غلیظ ‘د’ فارسی رو نداشته باشه.
آیا تمرین خاصی مثل Tongue Twister برای صدای th سراغ دارید؟
حتماً آرش عزیز! این جمله معروف رو تمرین کن: ‘The thirty-three thieves thought that they thrilled the throne throughout Thursday’. تکرار مداوم این جمله معجزه میکنه!
تلفظ کلماتی مثل West و Vest برای من همیشه گیجکننده بوده. وقتی میخوام بگم جلیقه، بقیه فکر میکنن میگم غرب!
این یک جفت کلمه (Minimal Pair) کلاسیک هست سپیده جان. برای West لبها رو گرد کن (مثل صدای وُ)، اما برای Vest دندانهای بالا رو روی لب پایین فشار بده تا لرزش ایجاد بشه. تمرین آینه اینجا خیلی کمک میکنه.
مقاله خیلی کاربردی بود. به نظرم یکی دیگه از صداهای سخت برای ما، صدای ng در انتهای کلماتی مثل sing هست که معمولاً ‘گ’ رو خیلی غلیظ میگیم.
نکته بسیار خوبی بود مهدی جان! در واقع صدای /ŋ/ یک صدای دماغی هست و نباید صدای ‘گ’ واضح شنیده بشه. ممنون که این مورد رو یادآوری کردی، حتماً در مطالب بعدی بهش میپردازیم.
من وقتی سعی میکنم th رو درست تلفظ کنم، حس میکنم دارم نوکزبانی حرف میزنم و خجالت میکشم. راهی هست که طبیعیتر به نظر بیاد؟
هانیه جان، این حس کاملاً طبیعیه! چون این صدا در فارسی وجود نداره، مغزت فکر میکنه داری اشتباه میکنی. اما یادت باشه برای یک انگلیسیزبان، این صدا کاملاً عادیه. با تمرین جلوی آینه و ضبط کردن صدات، کمکم بهش عادت میکنی و اعتماد به نفست بالا میره.
صدای r در ابتدای کلمات مثل Red رو چطور باید بگیم؟ زبان باید به کجا بخوره؟
در r انگلیسی (برخلاف فارسی)، زبان به هیچ وجه نباید به سقف دهان یا پشت دندانها برخورد کنه. زبان باید به سمت عقب دهان جمع بشه و کنارههای زبان به دندانهای آسیای بالا بچسبه. حالت زبان شبیه یک فنجان میشه.
تلفظ Three و Tree هم برای من سخته. همیشه این دوتا رو یکی میگم.
زهرا جان، فرق اصلی در قرارگیری زبانه. برای Tree زبان پشت دندانهای بالاست (صدای ت)، اما برای Three باید نوک زبان رو بین دندانها بذاری. سعی کن موقع گفتن Three لرزش هوا رو حس کنی.
آیا اپلیکیشنی هست که بتونه روی تلفظ این صداها بهمون فیدبک بده؟
پیمان عزیز، اپلیکیشنهایی مثل ELSA Speak فوقالعاده هستند. این برنامه با استفاده از هوش مصنوعی دقیقاً بهت میگه کدوم بخش از تلفظت (مثلاً صدای th یا r) نیاز به اصلاح داره.
من توی تلفظ کلمه Answer متوجه شدم که w اصلاً تلفظ نمیشه. چرا؟
سوال خوبیه نسیم جان! در انگلیسی کلمات زیادی داریم که Silent Letters یا حروف صامت دارند. در کلمه Answer، حرف w نوشته میشه ولی خوانده نمیشه، درست مثل کلمه Sword (شمشیر).
ممنون، واقعاً بخش مربوط به صدای /w/ برام مفید بود. همیشه فکر میکردم فرقی با v نداره.
تکنیک ‘گذاشتن زبان بین دندانها’ برای th عالیه، اما وقتی سریع صحبت میکنم یادم میره. راه حلی دارید؟
لادن عزیز، این موضوع فقط با Muscle Memory یا حافظه عضلانی حل میشه. باید انقدر در حالت آهسته تمرین کنی که عضلات زبانت عادت کنن. پیشنهاد میکنم روزی ۵ دقیقه فقط کلمات دارای th رو با اغراق زیاد تلفظ کنی.
ببخشید، کلمه thought و fought از نظر تلفظ چقدر با هم فرق دارن؟ من احساس میکنم خیلی شبیهن.
امیر جان، تفاوت فقط در حرف اوله. در Thought باید نوک زبان بین دندانها باشه (صدای th)، اما در Fought دندانهای بالا روی لب پایین قرار میگیرن (صدای f). بقیه کلمه دقیقاً یکسانه.
لطفاً در مورد صدای /æ/ هم مطلب بذارید، مثل تفاوت Dad و Dead. اونم برای ما سخته.
من شنیدم که در لهجههای خیابانی (Slang) گاهی th رو مثل ‘ف’ تلفظ میکنن. درسته؟
بله فرزاد عزیز، در برخی لهجهها مثل لهجه Cockney در لندن، صدای th در انتهای کلمات (مثل bath) شبیه ‘ف’ تلفظ میشه. اما برای یادگیری آکادمیک و رسمی، بهتره همون استاندارد رو رعایت کنی.
تلفظ کلمه Water در لهجه آمریکایی که r آخرش خیلی کشیده میشه واقعاً سخته. ممنون از راهنماییهاتون.
من وقتی th رو تلفظ میکنم دهنم خیلی خشک میشه! طبیعیه؟ 😂
نوید جان احتمالاً چون داری خیلی زیاد هوا رو بیرون میفرستی! 😂 سعی کن فشار هوا رو کمتر کنی و فقط اجازه بدی نوک زبانت با دندانهای بالا تماس ملایم داشته باشه.