اشتباهات گرامری رایج

• آیا تفاوت بین “make” و “do” شما را سردرگم می‌کند؟
• آیا در استفاده از حروف تعریف “a/an” و “the” دچار مشکل می‌شوید؟
• آیا اغلب افعال را بعد از حروف اضافه به اشتباه به کار می‌برید؟
• آیا ساختار جملات انگلیسی برایتان چالش‌برانگیز است و آن را با فارسی قاطی می‌کنید؟
• آیا می‌خواهید بدانید رایج‌ترین اشتباهات گرامری که فارسی‌زبانان مرتکب می‌شوند کدامند و چگونه آن‌ها را برطرف کنید؟

در این مقاله جامع، به تمام این سوالات و بسیاری موارد دیگر پاسخ خواهیم داد. یادگیری زبان انگلیسی سفری هیجان‌انگیز است، اما در این مسیر، برخی دست‌اندازها اجتناب‌ناپذیر هستند. یکی از بزرگ‌ترین این چالش‌ها، تفاوت‌های ساختاری بین زبان فارسی و انگلیسی است که منجر به بروز اشتباهات گرامری رایج می‌شود. این اشتباهات نه تنها طبیعی هستند، بلکه نقطه‌ای برای شروع یادگیری عمیق‌تر محسوب می‌شوند. خبر خوب این است که با آگاهی از این خطاها و تمرین مداوم، می‌توانید به سادگی بر آن‌ها غلبه کرده و با اعتماد به نفس بیشتری به زبان انگلیسی صحبت کنید. در ادامه، ۲۰ مورد از شایع‌ترین این اشتباهات را به همراه مثال و توضیح کامل بررسی خواهیم کرد تا یک بار برای همیشه آن‌ها را از دایره لغات و گرامر خود حذف کنید.

۱. استفاده نادرست از افعال Make و Do

یکی از پرتکرارترین اشتباهات گرامری رایج برای فارسی‌زبانان، تشخیص ندادن تفاوت بین make و do است. در زبان فارسی، ما اغلب برای هر دو مفهوم از فعل «انجام دادن» یا «درست کردن» استفاده می‌کنیم.

قانون کلی:

• Do: برای صحبت در مورد کارها، وظایف، فعالیت‌های کلی و نامشخص و مسئولیت‌ها استفاده می‌شود. به نتیجه نهایی اشاره‌ای ندارد. (مانند: do homework, do the dishes, do a favor)
• Make: برای صحبت در مورد خلق کردن، ساختن یا تولید چیزی که قبلاً وجود نداشته است استفاده می‌شود. به نتیجه و خروجی یک عمل اشاره دارد. (مانند: make a cake, make a decision, make a noise)

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: I need to do a decision.
• صحیح: I need to make a decision. (تصمیم‌گیری یک فرآیند خلق کردن است)
• اشتباه: She is making her homework.
• صحیح: She is doing her homework. (تکالیف یک وظیفه است)

۲. استفاده از فعل به جای Gerund بعد از حروف اضافه

در زبان انگلیسی، اگر فعلی بلافاصله بعد از یک حرف اضافه (مانند in, on, at, for, about, without) بیاید، باید به صورت اسم مصدر یا Gerund (فعل + ing) استفاده شود. این یکی از قوانینی است که زبان‌آموزان ایرانی اغلب فراموش می‌کنند.

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: Thank you for help me.
• صحیح: Thank you for helping me.
• اشتباه: I am interested in learn English.
• صحیح: I am interested in learning English.
• اشتباه: She is good at solve problems.
• صحیح: She is good at solving problems.

۳. مشکل با حروف تعریف a/an و the

در زبان فارسی، ما معادلی دقیق برای حروف تعریف (articles) نداریم و این موضوع باعث سردرگمی زیادی می‌شود. درک تفاوت بین اسم‌های معرفه (specific) و نکره (non-specific) کلید حل این مشکل است.

قانون کلی:

• a/an: برای اشاره به یک اسم قابل شمارش مفرد و نامشخص استفاده می‌شود. (I saw a car. – یک ماشین نامشخص)
• the: برای اشاره به یک اسم مشخص که گوینده و شنونده هر دو می‌دانند در مورد چه چیزی صحبت می‌شود، استفاده می‌شود. (I saw the car you told me about. – همان ماشینی که تو گفتی)

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: I want to buy the new phone. (اگر شنونده نداند کدام گوشی مد نظر شماست)
• صحیح: I want to buy a new phone.
• اشتباه: Sun is shining today.
• صحیح: The sun is shining today. (خورشید یک پدیده منحصر به فرد و مشخص است)

۴. استفاده نادرست از “s” سوم شخص مفرد

یکی از ابتدایی‌ترین اما رایج‌ترین اشتباهات گرامری رایج، فراموش کردن افزودن “s” به انتهای فعل در زمان حال ساده برای ضمایر سوم شخص مفرد (he, she, it) است.

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: He work in a bank.
• صحیح: He works in a bank.
• اشتباه: My sister like pizza.
• صحیح: My sister likes pizza.
• اشتباه: It rain a lot here.
• صحیح: It rains a lot here.

۵. اشتباه در ترتیب صفات

وقتی چندین صفت برای توصیف یک اسم به کار می‌روند، ترتیب خاصی دارند که در فارسی این قاعده وجود ندارد. ترتیب صحیح صفات در انگلیسی معمولاً به این صورت است:

1. نظر (Opinion) – e.g., beautiful, ugly
2. اندازه (Size) – e.g., big, small
3. شکل (Shape) – e.g., round, square
4. سن (Age) – e.g., old, new
5. رنگ (Color) – e.g., red, blue
6. ملیت (Origin) – e.g., Iranian, German
7. جنس (Material) – e.g., wooden, plastic

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: I have a red big car.
• صحیح: I have a big red car. (اندازه قبل از رنگ)
• اشتباه: She bought a wooden old beautiful table.
• صحیح: She bought a beautiful old wooden table. (نظر، سن، جنس)

۶. استفاده بیش از حد از “I am agree”

در زبان فارسی می‌گوییم «من موافق هستم» که ترجمه تحت‌اللفظی آن “I am agree” می‌شود. اما در انگلیسی، “agree” یک فعل است، نه یک صفت. بنابراین نیازی به فعل “to be” (am/is/are) ندارد.

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: I am agree with you.
• صحیح: I agree with you.
• اشتباه: She is agree with the plan.
• صحیح: She agrees with the plan.

۷. استفاده از منفی‌ساز دوگانه (Double Negatives)

در فارسی، استفاده از دو فعل منفی در یک جمله کاملاً رایج است (مثلاً: «من هیچی نمی‌دانم»). اما در انگلیسی، این ساختار یک اشتباه گرامری بزرگ محسوب می‌شود.

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: I don’t know nothing.
• صحیح: I don’t know anything.
• یا: I know nothing.
• اشتباه: He didn’t see nobody.
• صحیح: He didn’t see anybody.

۸. اشتباه گرفتن بین “Me” و “I”

این اشتباه زمانی رخ می‌دهد که دو ضمیر در جمله وجود دارد. قانون ساده این است: “I” فاعل است (کار را انجام می‌دهد) و “me” مفعول است (کار روی او انجام می‌شود). برای تست، ضمیر دیگر را حذف کنید و ببینید جمله هنوز معنی می‌دهد یا خیر.

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: My friend and me went to the cinema. (اگر “My friend and” را حذف کنیم، جمله “Me went to the cinema” اشتباه است)
• صحیح: My friend and I went to the cinema.
• اشتباه: He gave the book to my brother and I. (اگر “my brother and” را حذف کنیم، جمله “He gave the book to I” اشتباه است)
• صحیح: He gave the book to my brother and me.

۹. استفاده نادرست از Since و For

هر دو کلمه به مدت زمان اشاره دارند، اما کاربردشان متفاوت است و جزو اشتباهات گرامری رایج هستند.

• For: برای اشاره به یک دوره زمانی (duration of time) استفاده می‌شود. (مثلاً: for two hours, for five years, for a long time)
• Since: برای اشاره به یک نقطه شروع زمانی (a specific point in time) استفاده می‌شود. (مثلاً: since 9 AM, since 2010, since last week)

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: I have been living here since three years.
• صحیح: I have been living here for three years.
• اشتباه: She has been waiting for 8 o’clock.
• صحیح: She has been waiting since 8 o’clock.

۱۰. اشتباه گرفتن بین Too و Enough

این دو کلمه معنای متضادی دارند اما اغلب به اشتباه به جای هم استفاده می‌شوند.

• Too: به معنای «بیش از حد لازم» و دارای بار معنایی منفی است. قبل از صفت یا قید می‌آید. (e.g., too hot, too expensive)
• Enough: به معنای «به اندازه کافی» است. بعد از صفت یا قید، اما قبل از اسم می‌آید. (e.g., warm enough, enough money)

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: This coffee is enough hot to drink.
• صحیح: This coffee is too hot to drink. (بیش از حد داغ)
• اشتباه: I don’t have money too.
• صحیح: I don’t have enough money. (پول کافی)

۱۱. استفاده از “Have” به جای “There is/are”

در فارسی برای بیان وجود چیزی از فعل «داشتن» استفاده می‌کنیم (مثلاً: «یک کتاب روی میز هست/دارد»). ترجمه مستقیم این ساختار به انگلیسی اشتباه است. در انگلیسی برای بیان وجود چیزی از ساختار “There is” (برای مفرد) و “There are” (برای جمع) استفاده می‌شود.

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: Have a good restaurant near here.
• صحیح: There is a good restaurant near here.
• اشتباه: In my city have many beautiful parks.
• صحیح: In my city, there are many beautiful parks.

۱۲. اشتباه در جملات شرطی (Conditional Sentences)

ساختار جملات شرطی در انگلیسی قوانین مشخصی دارد که با فارسی متفاوت است. به خصوص در شرطی نوع دوم (غیرواقعی در حال یا آینده) و سوم (غیرواقعی در گذشته).

مثال‌های اشتباه و صحیح (نوع دوم):

• اشتباه: If I will have more money, I would buy a new car.
• صحیح: If I had more money, I would buy a new car. (در قسمت if از گذشته ساده استفاده می‌شود)

مثال‌های اشتباه و صحیح (نوع سوم):

• اشتباه: If I had knew, I would have come.
• صحیح: If I had known, I would have come. (در قسمت if از گذشته کامل استفاده می‌شود)

۱۳. استفاده نادرست از افعال Modal (Should, Must, Have to)

این افعال کمکی معانی نزدیکی دارند اما تفاوت‌های ظریفی بین آن‌ها وجود دارد.

• Should: برای توصیه و پیشنهاد (advice) استفاده می‌شود. (You should see a doctor.)
• Must: برای بیان اجبار درونی یا نظر قوی گوینده (strong obligation/opinion) استفاده می‌شود. (I must finish this report today.)
• Have to: برای بیان اجبار بیرونی و بر اساس قانون یا موقعیت (external obligation) استفاده می‌شود. (You have to wear a seatbelt.)

زبان‌آموزان اغلب این سه را به جای هم به کار می‌برند، در حالی که بار معنایی آن‌ها متفاوت است.

۱۴. اشتباه گرفتن بین Adjectives و Adverbs

صفت‌ها (Adjectives) اسم‌ها را توصیف می‌کنند، در حالی که قیدها (Adverbs) افعال، صفت‌ها یا قیدهای دیگر را توصیف می‌کنند. در فارسی این تمایز همیشه مشخص نیست.

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: He drives very slow.
• صحیح: He drives very slowly. (چگونه رانندگی می‌کند؟ به آهستگی)
• اشتباه: She speaks English good.
• صحیح: She speaks English well. (“Well” قید است، “Good” صفت)

۱۵. حذف فاعل در جمله

در زبان فارسی می‌توان فاعل را از جمله حذف کرد (مثلاً: «رفتم به مدرسه»). اما در انگلیسی، هر جمله‌ای (به جز جملات امری) باید حتماً فاعل داشته باشد.

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: Is very cold today.
• صحیح: It is very cold today.
• اشتباه: Went to the party last night.
• صحیح: I/She/We went to the party last night.

۱۶. استفاده اشتباه از Uncountable Nouns

اسم‌های غیرقابل شمارش (مانند information, advice, furniture, news, bread) در انگلیسی همیشه به صورت مفرد به کار می‌روند و نمی‌توان به آن‌ها “s” جمع اضافه کرد یا از “a/an” قبل از آن‌ها استفاده کرد.

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: Can you give me an advice?
• صحیح: Can you give me some advice? or a piece of advice?
• اشتباه: We bought new furnitures.
• صحیح: We bought new furniture.
• اشتباه: The news are bad.
• صحیح: The news is bad.

۱۷. اشتباه در ساختار سوالات

برای سوالی کردن جملات در انگلیسی، اغلب جای فعل کمکی (auxiliary verb) و فاعل عوض می‌شود. زبان‌آموزان ایرانی گاهی این ساختار را فراموش کرده و جمله را با لحن سوالی بیان می‌کنند.

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: You are coming to the party?
• صحیح: Are you coming to the party?
• اشتباه: Why she did leave so early?
• صحیح: Why did she leave so early? (بعد از did، فعل به صورت ساده می‌آید)

۱۸. استفاده نادرست از “People is”

کلمه “People” در انگلیسی یک اسم جمع است و همیشه با فعل جمع می‌آید، حتی اگر “s” جمع نداشته باشد. معادل مفرد آن “person” است.

مثال‌های اشتباه و صحیح:

• اشتباه: People is strange.
• صحیح: People are strange.
• اشتباه: A lot of people was at the concert.
• صحیح: A lot of people were at the concert.

۱۹. اشتباه در تلفظ و کاربرد Then و Than

این دو کلمه از نظر تلفظی بسیار شبیه هستند اما کاربرد کاملاً متفاوتی دارند و جزو اشتباهات گرامری رایج نوشتاری محسوب می‌شوند.

• Than: برای مقایسه استفاده می‌شود (به معنی «از»). (He is taller than me.)
• Then: به زمان یا ترتیب اشاره دارد (به معنی «سپس»، «بعد»). (First, I’ll finish my work, then I’ll go out.)

مثال اشتباه:

• اشتباه: My car is better then yours.
• صحیح: My car is better than yours.

۲۰. اشتباه گرفتن Your و You’re

این یک اشتباه رایج دیگر در نوشتار است که به دلیل تلفظ یکسان رخ می‌دهد.

• Your: ضمیر ملکی است (به معنی «مال تو»). (Is this your book?)
• You’re: مخفف “You are” است (به معنی «تو هستی»). (You’re a great student.)

مثال اشتباه:

• اشتباه: Your welcome.
• صحیح: You’re welcome. (You are welcome)

چگونه این اشتباهات گرامری را برطرف کنیم؟

آگاهی اولین قدم برای اصلاح است. اکنون که با این ۲۰ اشتباه گرامری رایج آشنا شدید، راه‌های زیر را برای غلبه بر آن‌ها امتحان کنید:

• تمرین هدفمند: برای هر کدام از این موارد، تمرین‌های مشخصی پیدا کرده و انجام دهید.
• توجه فعال هنگام مطالعه و گوش دادن: وقتی در حال خواندن متن یا گوش دادن به یک فایل صوتی انگلیسی هستید، به نحوه استفاده از این ساختارها توسط بومی‌زبانان دقت کنید.
• نوشتن و دریافت بازخورد: به طور منظم بنویسید و از یک معلم یا دوست مسلط بخواهید تا اشتباهات شما را تصحیح کند.
• تکرار و مرور: یادگیری گرامر یک فرآیند مداوم است. به طور منظم این قوانین را مرور کنید تا در ذهن شما تثبیت شوند.

به یاد داشته باشید که اشتباه کردن بخشی جدایی‌ناپذیر از فرآیند یادگیری است. هرگز از اشتباه کردن نترسید. مهم این است که از آن‌ها درس بگیرید و با هر قدم، دانش گرامری خود را مستحکم‌تر کنید.