- چگونه میتوانم سطح دقیق زبان انگلیسی خودم را بفهمم؟
- استاندارد CEFR چیست و چرا برای زبانآموزان اهمیت دارد؟
- تفاوت بین سطوح زبان انگلیسی مانند A1, B2, C1 در عمل چیست؟
- برای رسیدن به سطح پیشرفته در زبان انگلیسی، چه مهارتهایی لازم است؟
- آیا ارتباطی بین نمرات آیلتس و تافل با سطوح CEFR وجود دارد؟
در این مقاله جامع، به تمام این سوالات کلیدی پاسخ خواهیم داد و یک راهنمای کامل در مورد سطوح زبان انگلیسی بر اساس چارچوب اروپایی مشترک مرجع برای زبانها (CEFR) ارائه میدهیم. درک این استاندارد بینالمللی نه تنها به شما کمک میکند تا جایگاه فعلی خود را بشناسید، بلکه یک نقشه راه دقیق برای پیشرفت و رسیدن به اهداف زبانیتان فراهم میکند. با مطالعه این راهنما، دیگر در میان اصطلاحات و سطوح مختلف سردرگم نخواهید شد و با دیدی باز مسیر یادگیری خود را ادامه خواهید داد.
استاندارد CEFR چیست و چرا اهمیت دارد؟
چارچوب اروپایی مشترک مرجع برای زبانها که به اختصار CEFR (Common European Framework of Reference for Languages) نامیده میشود، یک استاندارد بینالمللی برای توصیف تواناییهای زبانی است. این چارچوب توسط شورای اروپا توسعه داده شده تا روشی یکپارچه و قابل فهم برای ارزیابی و سنجش مهارتهای زبانآموزان در سراسر جهان فراهم کند. به جای استفاده از عبارات مبهم مانند “مبتدی” یا “متوسط”، CEFR یک مقیاس شش سطحی ارائه میدهد که به طور دقیق مشخص میکند یک فرد در هر سطح چه کارهایی را میتواند با زبان انجام دهد.
اهمیت CEFR در این است که یک زبان مشترک بین زبانآموزان، معلمان، و موسسات آموزشی ایجاد میکند. وقتی یک کارفرما در آلمان از شما مدرکی دال بر داشتن سطح B2 زبان انگلیسی میخواهد، دقیقاً میداند که شما چه تواناییهایی در خواندن، نوشتن، شنیدن و صحبت کردن دارید. این استاندارد به شما کمک میکند تا:
- سطح واقعی خود را بشناسید: با درک معیارهای هر سطح، میتوانید ارزیابی دقیقی از نقاط قوت و ضعف خود داشته باشید.
- مسیر یادگیری خود را برنامهریزی کنید: CEFR به شما نشان میدهد که برای رسیدن به سطح بعدی باید روی چه مهارتهایی تمرکز کنید.
- منابع آموزشی مناسب را پیدا کنید: بسیاری از کتابها، دورهها و منابع آموزشی بر اساس این سطوح طراحی شدهاند.
- تواناییهای خود را به دیگران اثبات کنید: این استاندارد در سراسر جهان به رسمیت شناخته شده و برای اهداف تحصیلی و شغلی بسیار معتبر است.
به طور کلی، CEFR یادگیری زبان را از یک فرآیند مبهم به یک مسیر شفاف و قابل اندازهگیری تبدیل میکند و به همین دلیل، آشنایی با آن برای هر زبانآموز جدی ضروری است.
آشنایی با شش سطح اصلی زبان انگلیسی (CEFR)
استاندارد CEFR، مهارتهای زبانی را به سه دسته اصلی تقسیم میکند: کاربر پایه (A)، کاربر مستقل (B) و کاربر ماهر (C). هر یک از این دستهها نیز به دو سطح تقسیم میشوند که در مجموع شش سطح را تشکیل میدهند: A1, A2, B1, B2, C1, C2. در ادامه، به تفصیل ویژگیهای هر یک از این سطوح زبان انگلیسی را بررسی میکنیم.
سطح A1: مبتدی (Beginner)
این سطح نقطه شروع یادگیری زبان انگلیسی است. فرد در این سطح میتواند عبارات بسیار ابتدایی و روزمره را درک کرده و استفاده کند. هدف اصلی در این مرحله، برقراری ارتباطات ساده و فوری است.
- مهارت شنیداری (Listening): فرد میتواند کلمات و عبارات بسیار ساده در مورد خود، خانواده و محیط اطرافش را بفهمد، به شرطی که طرف مقابل آهسته و واضح صحبت کند.
- مهارت خواندن (Reading): توانایی درک اسامی آشنا، کلمات و جملات بسیار ساده در اطلاعیهها، پوسترها یا کاتالوگها را دارد.
- مهارت گفتاری (Speaking): میتواند خود را معرفی کند، به سوالات ساده در مورد جزئیات شخصی (مانند محل زندگی، افرادی که میشناسد و چیزهایی که دارد) پاسخ دهد و سوالات مشابهی بپرسد. تعامل در این سطح بسیار ساده و وابسته به کمک طرف مقابل است.
- مهارت نوشتاری (Writing): میتواند یک کارت پستال کوتاه و ساده بنویسد یا فرمهایی با اطلاعات شخصی مانند نام، ملیت و آدرس را پر کند.
سطح A2: ابتدایی (Elementary)
در این سطح، زبانآموز از حالت کاملاً مبتدی خارج شده و میتواند در موقعیتهای ساده و روتین ارتباط برقرار کند. درک فرد از ساختارهای ابتدایی زبان بیشتر شده است.
- مهارت شنیداری (Listening): میتواند عبارات و واژگان پرکاربرد مربوط به نیازهای اولیه (اطلاعات شخصی، خانواده، خرید، کار) را درک کند. پیامهای کوتاه، ساده و واضح را متوجه میشود.
- مهارت خواندن (Reading): توانایی خواندن متون بسیار کوتاه و ساده را دارد. میتواند اطلاعات خاص و قابل پیشبینی را در آگهیها، منوها، و جدولهای زمانی پیدا کند و نامههای شخصی کوتاه و ساده را بفهمد.
- مهارت گفتاری (Speaking): میتواند در کارهای ساده و روزمره که نیاز به تبادل اطلاعات مستقیم دارند، شرکت کند. میتواند مکالمات اجتماعی بسیار کوتاه را مدیریت کند، هرچند معمولاً نمیتواند مکالمه را به تنهایی ادامه دهد.
- مهارت نوشتاری (Writing): میتواند یادداشتها و پیامهای کوتاه و ساده بنویسد. نوشتن یک نامه شخصی بسیار ساده، برای مثال برای تشکر از کسی، در توان اوست.
سطح B: کاربر مستقل (Independent User)
افرادی که در این دسته قرار میگیرند، توانایی مدیریت اکثر موقعیتهای ارتباطی را به صورت مستقل دارند و میتوانند به طور موثر از زبان برای اهداف شخصی و حرفهای استفاده کنند.
سطح B1: متوسط (Intermediate)
این سطح یکی از مهمترین سطوح زبان انگلیسی است، زیرا فرد در این مرحله استقلال زبانی پیدا میکند. او میتواند اکثر موقعیتهایی که در سفر به یک کشور انگلیسیزبان پیش میآید را مدیریت کند.
- مهارت شنیداری (Listening): نکات اصلی گفتگوهای واضح و استاندارد در مورد موضوعات آشنا مانند کار، مدرسه و اوقات فراغت را درک میکند. میتواند موضوع اصلی بسیاری از برنامههای رادیویی یا تلویزیونی در مورد مسائل جاری یا موضوعات مورد علاقه شخصی را بفهمد، به شرطی که بیان نسبتاً آهسته و واضح باشد.
- مهارت خواندن (Reading): متونی که عمدتاً از واژگان پرکاربرد روزمره یا مرتبط با شغل تشکیل شدهاند را درک میکند. میتواند توصیف رویدادها، احساسات و آرزوها را در نامههای شخصی بفهمد.
- مهارت گفتاری (Speaking): میتواند بدون آمادگی قبلی وارد گفتگو در مورد موضوعات آشنا، مورد علاقه یا مربوط به زندگی روزمره (مانند خانواده، سرگرمی، کار، سفر و رویدادهای جاری) شود. میتواند داستان یا خلاصهای از یک کتاب یا فیلم را روایت کرده و نظرات خود را بیان کند.
- مهارت نوشتاری (Writing): میتواند متن ساده و منسجمی در مورد موضوعات آشنا یا مورد علاقه خود بنویسد. توانایی نوشتن نامههای شخصی برای توصیف تجربیات و احساسات را دارد.
سطح B2: فوق متوسط (Upper-Intermediate)
در این سطح، فرد میتواند با درجهای از تسلط و خودانگیختگی با انگلیسیزبانان بومی تعامل کند. او قادر به درک ایدههای اصلی متون پیچیده و شرکت در بحثهای تخصصی در حوزه کاری خود است.
- مهارت شنیداری (Listening): سخنرانیها و گفتگوهای طولانی را درک میکند و حتی خطوط استدلالی پیچیده را دنبال میکند، به شرطی که موضوع نسبتاً آشنا باشد. اکثر اخبار تلویزیونی و برنامههای مربوط به امور جاری را میفهمد.
- مهارت خواندن (Reading): مقالات و گزارشهای مربوط به مسائل معاصر را که در آنها نویسندگان دیدگاهها و نگرشهای خاصی را اتخاذ کردهاند، درک میکند. نثر ادبی معاصر را میفهمد.
- مهارت گفتاری (Speaking): میتواند به صورت روان و خودانگیخته با افراد بومی تعامل کند، به طوری که مکالمه برای هر دو طرف بدون فشار باشد. میتواند در بحثهای آشنا به طور فعال شرکت کرده و دیدگاههای خود را توجیه و از آنها دفاع کند.
- مهارت نوشتاری (Writing): میتواند متن واضح و دقیقی در مورد طیف گستردهای از موضوعات بنویسد. میتواند یک مقاله یا گزارش بنویسد و اطلاعات را منتقل کرده یا برای یک دیدگاه خاص استدلال بیاورد.
سطح C: کاربر ماهر (Proficient User)
این دسته بالاترین سطح تسلط بر زبان را نشان میدهد. افراد در این سطوح میتوانند به راحتی و با دقت بالا در هر موقعیتی از زبان استفاده کنند.
سطح C1: پیشرفته (Advanced)
فرد در این سطح تسلط کامل و موثری بر زبان برای اهداف اجتماعی، تحصیلی و حرفهای دارد. او میتواند ساختارهای پیچیده را به خوبی درک کرده و به صورت روان و انعطافپذیر از زبان استفاده کند.
- مهارت شنیداری (Listening): سخنرانیهای طولانی را حتی اگر ساختار واضحی نداشته باشند و روابط به طور ضمنی بیان شده باشند، درک میکند. برنامههای تلویزیونی و فیلمها را بدون تلاش زیاد میفهمد.
- مهارت خواندن (Reading): متون طولانی و پیچیده، اعم از واقعی یا ادبی را درک میکند و تفاوتهای سبکی را تشخیص میدهد. مقالات تخصصی و دستورالعملهای فنی طولانی را حتی اگر به حوزه تخصصی او مربوط نباشند، میفهمد.
- مهارت گفتاری (Speaking): میتواند ایدههای خود را به صورت روان و خودانگیخته بدون جستجوی زیاد برای یافتن عبارات مناسب بیان کند. زبان را به طور انعطافپذیر و موثر برای اهداف اجتماعی و حرفهای به کار میگیرد. میتواند ایدهها و نظرات خود را با دقت فرمولبندی کرده و به طور ماهرانهای به صحبتهای دیگران مرتبط سازد.
- مهارت نوشتاری (Writing): میتواند خود را در متون واضح و خوشساختار بیان کند و دیدگاههای خود را به تفصیل شرح دهد. میتواند در مورد موضوعات پیچیده در نامه، مقاله یا گزارش بنویسد و بر نکات مهم تأکید کند.
سطح C2: فوق پیشرفته (Proficiency/Mastery)
این بالاترین سطح از سطوح زبان انگلیسی است که معادل تسلط یک فرد تحصیلکرده بومی است. فرد در این سطح تقریباً هر چیزی را که میشنود یا میخواند به راحتی درک میکند و میتواند اطلاعات را از منابع مختلف خلاصه کرده و به صورت منسجم بازگو کند.
- مهارتها: در این سطح، تفکیک مهارتها دشوار است زیرا فرد در تمام زمینهها تسلط کامل دارد. او میتواند با بیانی بسیار روان، دقیق و خودانگیخته صحبت کند و تفاوتهای ظریف معنایی را حتی در پیچیدهترین موقعیتها تشخیص دهد. هیچ مانعی در درک یا بیان مفاهیم پیچیده وجود ندارد و فرد میتواند در هر بحث و گفتگویی، حتی با سرعت بالا، به راحتی شرکت کند.
جدول مقایسهای سطوح زبان انگلیسی (CEFR)
برای درک بهتر تفاوتها، جدول زیر خلاصهای از تواناییهای کلیدی در هر سطح را ارائه میدهد:
| سطح | عنوان | توضیح کلیدی توانایی |
|---|---|---|
| A1 | مبتدی | درک و استفاده از عبارات بسیار ابتدایی برای نیازهای اولیه. |
| A2 | ابتدایی | ارتباط در کارهای ساده و روتین که نیاز به تبادل اطلاعات مستقیم دارد. |
| B1 | متوسط | مدیریت اکثر موقعیتها در سفر و بیان تجربیات و نظرات شخصی. |
| B2 | فوق متوسط | تعامل روان و خودانگیخته با افراد بومی و درک متون پیچیده. |
| C1 | پیشرفته | استفاده موثر و انعطافپذیر از زبان برای اهداف تحصیلی و حرفهای. |
| C2 | فوق پیشرفته | درک و بیان مفاهیم با دقتی معادل یک فرد بومی تحصیلکرده. |
چگونه سطح زبان انگلیسی خود را تعیین کنیم؟
اکنون که با تمام سطوح زبان انگلیسی آشنا شدید، احتمالاً میخواهید بدانید سطح فعلی شما کدام است. چندین راه برای این کار وجود دارد:
- آزمونهای تعیین سطح آنلاین: بسیاری از وبسایتهای معتبر آزمونهای رایگانی ارائه میدهند که میتوانند تخمین خوبی از سطح شما بر اساس CEFR به دست دهند. این آزمونها معمولاً شامل سوالات گرامر، واژگان، خواندن و گاهی شنیدن هستند.
- آزمونهای استاندارد بینالمللی: شرکت در آزمونهایی مانند آیلتس (IELTS) یا تافل (TOEFL) دقیقترین راه برای سنجش سطح شماست. این آزمونها به طور رسمی با سطوح CEFR معادلسازی شدهاند. برای مثال، نمره آیلتس 5.5 تا 6.5 معمولاً معادل سطح B2 در نظر گرفته میشود.
- خودارزیابی بر اساس توصیفات CEFR: با دقت توصیفات هر سطح را که در این مقاله ارائه شد، بخوانید. سعی کنید صادقانه ارزیابی کنید که کدام توصیف با تواناییهای فعلی شما بیشترین تطابق را دارد. این روش گرچه دقت کمتری دارد، اما نقطه شروع خوبی است.
- مشاوره با یک معلم یا متخصص زبان: یک معلم باتجربه میتواند با یک مصاحبه کوتاه و ارزیابی مهارتهای شما، سطحتان را به طور دقیق تشخیص دهد و راهنماییهای لازم برای پیشرفت را ارائه کند.
در نهایت، به یاد داشته باشید که تعیین سطح تنها قدم اول است. هدف اصلی، استفاده از این اطلاعات برای برنامهریزی یک مسیر یادگیری موثر و رسیدن به سطوح بالاتر است. با شناخت دقیق جایگاه خود، میتوانید منابع مناسب را انتخاب کرده، اهداف واقعبینانه تعیین کنید و با انگیزهای مضاعف به سمت تسلط بر زبان انگلیسی حرکت کنید.




ممنون از مقاله عالیتون. من همیشه فکر میکردم سطح B2 با C1 فرقی نداره، ولی الان متوجه شدم چقدر تفاوت ظریفی در بخش Nuances و درک مفاهیم انتزاعی دارن. برای رفتن از B2 به C1 چه منابعی رو پیشنهاد میدید؟
خواهش میکنم سارا جان. دقیقا همینطوره! در سطح C1 شما باید بتونید Implicit meanings یا معانی ضمنی رو هم متوجه بشید. برای این انتقال، مطالعه مقالات مجلاتی مثل The Economist یا تماشای سخنرانیهای TED با موضوعات تخصصی خیلی کمک میکنه.
بسیار کاربردی بود. یه سوال داشتم: آیا این استاندارد CEFR برای لهجهها هم تبصرهای داره؟ مثلاً اگه کسی British صحبت کنه یا American، توی تعیین سطحش تاثیر میذاره؟
سوال خوبیه علیرضا عزیز. خیر، CEFR روی خودِ توانایی ارتباطی و Intelligibility (قابل فهم بودن) تمرکز داره. فرقی نمیکنه لهجه شما چی باشه، مهم اینه که بتونید از ساختارهای گرامری و واژگان به درستی در Context استفاده کنید.
من توی آزمون تعیین سطح آنلاین شرکت کردم و سطحم رو B1 زد. به نظرتون با این سطح میتونم توی محیطهای کاری انگلیسیزبان دووم بیارم یا حتماً باید به Upper-intermediate برسم؟
نیلوفر عزیز، سطح B1 یا Intermediate برای ارتباطات روزمره عالیه، اما در محیط کاری معمولاً نیاز به سطح B2 دارید تا بتونید در جلسات بحث کنید و Technical reports رو متوجه بشید. پیشنهاد میکنم تمرکزتون رو روی Business English بذارید تا زودتر ارتقا پیدا کنید.
اصطلاح Can-do statements که در مورد CEFR به کار میره دقیقاً یعنی چی؟ منظورش همون مهارتهای چهارگانهست؟
پرهام جان، Can-do statements در واقع توصیفگرهایی هستن که میگن یک زبانآموز در هر سطح ‘چه کارهایی رو میتونه انجام بده’. مثلاً در سطح A2 میگه: ‘میتواند خریدهای روزمره را به تنهایی انجام دهد’. این فراتر از دونستن گرامره و به کاربرد عملی زبان اشاره داره.
واقعاً کامل بود. من همیشه بین تفاوت نمره ۶.۵ آیلتس و سطح B2 شک داشتم که با جدول شما کاملاً برام روشن شد. مرسی از تیم خوبتون.
خوشحالیم که براتون مفید بوده مریم جان. نمره ۶.۵ در واقع مرز بین B2 و C1 هست و نشوندهنده تسلط نسبتاً خوب شما بر ساختارهای پیچیدهتره.
یک سوال: آیا سطح C2 به این معنیه که ما دقیقاً مثل یک Native Speaker میشیم؟ چون شنیدم رسیدن به این سطح خیلی سخته.
امیرحسین عزیز، C2 بالاترین سطح آکادمیکه و به معنی Mastery یا تسلط کامله، اما لزوماً به معنی ‘نیتیو شدن’ نیست. خیلی از افراد نیتیو ممکنه خودشون هم در آزمونهای سطح C2 نمره کامل نگیرن! این سطح بیشتر روی دقت، ظرافتهای زبانی و توانایی تحلیل متون سنگین تمرکز داره.
من در مهارت Listening سطحم خیلی بالاتره ولی در Speaking حس میکنم هنوز A2 هستم. چطور میتونم این توازن رو ایجاد کنم؟
نازنین جان، این یک پدیده رایجه که بهش Passive vs Active skills میگن. برای تقویت Speaking، سعی کنید تکنیک Shadowing رو اجرا کنید؛ یعنی همزمان با شنیدن پادکست، جملات رو با صدای بلند تکرار کنید تا واژگان از حافظه شنیداری به حافظه گفتاریتون منتقل بشن.
مطلب خیلی مفیدی بود. ای کاش در مورد نحوه ارزیابی خودمون در خونه هم کمی بیشتر توضیح میدادید. آیا آزمون معتبری معرفی میکنید؟
من برای مهاجرت کاری به آلمان اقدام کردم و اونا از من سطح B2 انگلیسی خواستن. آیا مدرک آیلتس رو به عنوان معادل CEFR قبول میکنن؟
بله الناز جان، اکثر سازمانهای اروپایی سیستم تبدیل نمرات آیلتس به CEFR رو میشناسن. نمره ۵.۵ تا ۶.۵ آیلتس معمولاً معادل B2 در نظر گرفته میشه.
تفاوت واژگانی بین سطح A1 و A2 چقدره؟ یعنی چند تا کلمه باید بلد باشیم؟
محمد عزیز، معمولاً برای سطح A1 حدود ۵۰۰ تا ۷۰۰ واژه و برای A2 حدود ۱۵۰۰ واژه پرکاربرد نیازه. اما مهمتر از تعداد، نحوه استفاده از این کلمات در Simple sentences هست.
مقاله خیلی روانی بود. من که تازه شروع کردم و فکر کنم در سطح Beginner یا همون A1 باشم. امیدوارم با کمک سایت شما بتونم زودتر به B1 برسم.
یک نکته جالب اینه که خیلی از دانشگاهها برای پذیرش دکتری سطح C1 رو اجباری کردن. به نظرتون یادگیری Academic Vocabulary چقدر در رسیدن به این سطح نقش داره؟
دقیقا فرهاد جان! در سطوح Advanced مثل C1 و C2، استفاده از Academic Word List (AWL) و ساختارهای گرامری پیچیده مثل Passive voice یا Inversion نقش کلیدی در کسب نمره بالا دارن.
من همیشه فکر میکردم Elementary همون متوسطه! ممنون که تفاوت Elementary و Intermediate رو توضیح دادید.
آیا برای آزمون دولینگو هم چارت مقایسهای با CEFR وجود داره؟ چون این روزها خیلی محبوب شده.
بله سینا جان، آزمون Duolingo هم کاملاً با CEFR تطبیق داده شده. مثلاً نمره ۱۰۵ تا ۱۲۰ در دولینگو معادل سطح B2 هست.
ببخشید، اصطلاح ‘Operational Proficiency’ که برای C1 به کار میره دقیقاً یعنی چی؟ یعنی فرد میتونه توی محیطهای تخصصی کار کنه؟
دقیقاً هانیه جان. یعنی شما در محیطهای حرفهای و دانشگاهی ‘عملکرد مؤثر’ دارید، بدون اینکه نیاز باشه مدام دنبال کلمات بگردید یا اشتباهات پایه داشته باشید.
خیلی عالی بود. من خودم معلم زبان هستم و همیشه سعی میکنم به شاگردام بر اساس همین استاندارد فیدبک بدم چون خیلی استاندارده.
من در خواندن متون (Reading) حس میکنم C1 هستم ولی وقتی میخوام حرف بزنم در سطح A2 درجا میزنم. این شکاف طبیعیه؟
کاملاً طبیعیه سپیده عزیز. در اکثر زبانآموزان Receptive skills (خواندن و شنیدن) قویتر از Productive skills (نوشتن و صحبت کردن) هست. سعی کنید لغات جدیدی که میخونید رو بلافاصله در جملات کوتاه به کار ببرید.
ممنون از توضیحات. برای سطح B1 چه فیلمهایی رو برای تقویت پیشنهاد میکنید؟ آیا انیمیشن بهتر نیست؟
آرمان جان، انیمیشنها به دلیل تلفظ واضح (Clear articulation) برای سطح B1 عالی هستن. همچنین سیتکامهایی مثل ‘Friends’ به دلیل زبان روزمره و تکرار کلمات، برای این سطح بسیار مناسبن.
کاش یه آزمون تعیین سطح سریع هم توی سایتتون قرار بدید که بر اساس همین CEFR باشه.
بسیار عالی. فقط یک سوال، آیا مدرک CPE که میگن همون سطح C2 هست؟
بله نوید جان، آزمون CPE یا Cambridge English: Proficiency دقیقاً معادل سطح C2 هست و بالاترین مدرک زبان انگلیسی در سیستم کمبریج محسوب میشه.