بیان سن در انگلیسی: چرا نمی‌گوییم I have 30 years؟

• چرا نباید بگوییم “I have 30 years” و فرم صحیح آن چیست؟
• آیا “I am 30” به تنهایی برای بیان سن در انگلیسی کافی است یا حتماً باید “years old” را اضافه کنیم؟
• چه روش‌های دیگری برای اشاره به سن افراد، حیوانات و حتی اشیا در انگلیسی وجود دارد؟
• هنگام پرسیدن سن در انگلیسی، باید از چه عباراتی استفاده کنیم و از چه جملاتی پرهیز کنیم؟
• رایج‌ترین اشتباهات فارسی‌زبانان هنگام صحبت در مورد سن در انگلیسی چیست و چگونه آن‌ها را برطرف کنیم؟

در این مقاله جامع و کاربردی، به تمام این سوالات به تفصیل پاسخ خواهیم داد و تمامی نکات و ظرایف مربوط به بیان سن در انگلیسی را از پایه تا پیشرفته مورد بررسی قرار می‌دهیم. اگر شما هم جزو آن دسته از زبان‌آموزانی هستید که در گفتن سن در انگلیسی دچار تردید می‌شوید و نمی‌دانید از چه ساختاری استفاده کنید، یا اینکه همیشه این سوال در ذهنتان بوده که چرا عبارت فارسی “من ۳۰ سال دارم” به انگلیسی “I have 30 years” ترجمه نمی‌شود، در جای درستی هستید. با ما همراه باشید تا یک بار برای همیشه، این موضوع مهم گرامری را روشن کنیم و به شما کمک کنیم که با اعتماد به نفس کامل و بدون هیچ اشتباهی، در هر موقعیتی سن خود یا دیگران را در زبان انگلیسی بیان کنید و روش صحیح گفتن سن را بیاموزید.

چرا “I have 30 years” اشتباه است؟ ریشه گرامری تفاوت

یکی از رایج‌ترین و بنیادی‌ترین اشتباهات در میان فارسی‌زبانان هنگام بیان سن در انگلیسی، استفاده از فعل “have” (داشتن) به جای “be” (بودن) است. دلیل این اشتباه ریشه در ترجمه تحت اللفظی از فارسی دارد. در زبان فارسی ما می‌گوییم “من ۳۰ سال دارم” که در آن فعل “دارم” (از مصدر داشتن) به کار می‌رود. اما ساختار گرامری زبان انگلیسی در این مورد کاملاً متفاوت است.

در زبان انگلیسی، سن یک “حالت” یا “وضعیت” وجودی است، نه چیزی که شما آن را “دارید” یا “مالک” آن هستید. شما یک سن خاص را تجربه می‌کنید یا در آن سن “هستید”. به همین دلیل، برای بیان سن در انگلیسی، ما از فعل “to be” (بودن) استفاده می‌کنیم.

تفاوت “to have” و “to be” در گرامر سن در انگلیسی

• To Have (داشتن): این فعل برای اشاره به مالکیت، دارایی‌ها، بیماری‌ها، یا تجربیات استفاده می‌شود.
  • I have a car. (من یک ماشین دارم.)
  • She has a cold. (او سرما خورده است.)
  • They have a lot of work. (آن‌ها کار زیادی دارند.)
• To Be (بودن): این فعل برای اشاره به هویت، حالت، وضعیت، مکان، شغل، و البته سن استفاده می‌شود.
  • I am a student. (من دانشجو هستم.)
  • She is happy. (او خوشحال است.)
  • We are in London. (ما در لندن هستیم.)
  • He is 30 years old. (او ۳۰ ساله است.) – در اینجا سن یک حالت است که او در آن قرار دارد.

پس، جمله “I have 30 years” به معنای “من ۳۰ سال را دارم” است که کاملاً بی‌معنا و غلط دستوری است. شما سال‌ها را به عنوان یک شیء فیزیکی که می‌توانید آن را داشته باشید، در اختیار ندارید.

روش‌های صحیح بیان سن در انگلیسی

اکنون که می‌دانیم چرا استفاده از “have” برای سن اشتباه است، بیایید روش‌های صحیح و رایج گفتن سن در انگلیسی را بررسی کنیم.

۱. فرم کامل: “Subject + be + Number + years old”

این رایج‌ترین و استانداردترین روش بیان سن در انگلیسی است و در اکثر موقعیت‌ها قابل استفاده است.

• I am 30 years old. (من ۳۰ ساله هستم.)
• She is 25 years old. (او ۲۵ ساله است.)
• My brother is 10 years old. (برادر من ۱۰ ساله است.)
• The company is 50 years old this year. (این شرکت امسال ۵۰ ساله می‌شود.)

۲. فرم کوتاه: “Subject + be + Number”

در مکالمات روزمره و غیررسمی، اغلب می‌توان “years old” را حذف کرد، به خصوص اگر سن از قبل مشخص باشد یا از بافت کلام قابل درک باشد.

• How old are you? I am 30. (چند سال داری؟ من ۳۰ هستم.)
• She looks young, but she is 40. (او جوان به نظر می‌رسد، اما ۴۰ ساله است.)
• He said he is 18. (او گفت که ۱۸ ساله است.)

این فرم در گفتار کاملاً طبیعی است و هیچ مشکلی ندارد، اما در نوشتار رسمی بهتر است از فرم کامل استفاده شود.

۳. استفاده از “aged” (مخصوصاً برای گروه‌ها یا توصیفات رسمی)

کلمه “aged” بیشتر در نوشتار رسمی، گزارش‌ها، یا برای توصیف گروه‌های سنی استفاده می‌شود. این کلمه به معنای “به سن” یا “در سن” است.

• The survey included participants aged 18 to 65. (این نظرسنجی شامل شرکت‌کنندگان ۱۸ تا ۶۵ ساله بود.)
• He has a daughter aged five. (او دختری پنج ساله دارد.)
• A man aged 70 was interviewed. (با مردی ۷۰ ساله مصاحبه شد.)

۴. سن به عنوان صفت (Adjective Form)

وقتی می‌خواهیم سن را به عنوان صفتی برای یک اسم (معمولاً شخص یا شیء) به کار ببریم، از ساختار hyphenated (با خط تیره) استفاده می‌کنیم.

• a five-year-old child (یک کودک پنج ساله)
• an eighty-year-old building (یک ساختمان هشتاد ساله)
• a twenty-something-year-old woman (زنی حدوداً بیست و چند ساله)

توجه داشته باشید که در این حالت، “year” همیشه به صورت مفرد (year) و بدون “s” جمع می‌آید، زیرا بخشی از یک صفت ترکیبی است.

پرسیدن سن در انگلیسی

پرسیدن سن افراد در انگلیسی نیز قواعد خاص خود را دارد. رایج‌ترین و مودبانه‌ترین راه برای پرسیدن سن، استفاده از عبارت “How old…?” است.

عبارات رایج برای پرسیدن سن:

• How old are you? (شما چند سال دارید؟) – رایج‌ترین و مستقیم‌ترین روش.
• How old is she/he/it? (او/آن چند سال دارد؟)
• How old are your children? (بچه‌های شما چند سال دارند؟)
• May I ask your age? (می‌توانم سنتان را بپرسم؟) – مودبانه‌تر و رسمی‌تر.
• What is your age? (سنتان چیست؟) – از نظر گرامری صحیح است اما کمتر استفاده می‌شود و کمی رسمی‌تر یا غیرشخصی‌تر از “How old are you?” به نظر می‌رسد.

عباراتی که نباید برای پرسیدن سن استفاده کرد:

• How many years do you have? – این عبارت ترجمه تحت اللفظی از فارسی است و کاملاً غلط است.
• What’s your old? – غلط گرامری است.

بیان سن تقریبی و محدوده‌های سنی

گاهی اوقات نمی‌خواهیم سن دقیق کسی را بگوییم یا نمی‌دانیم. در این مواقع، عباراتی برای بیان سن تقریبی یا محدوده‌های سنی وجود دارد.

۱. استفاده از “in one’s (early/mid/late) + tens/twenties/thirties…”

این ساختار برای بیان اینکه فردی در دهه خاصی از زندگی خود قرار دارد و تقریبی است، استفاده می‌شود.

• He’s in his early twenties. (او در اوایل دهه بیست زندگی‌اش است. یعنی بین ۲۰ تا ۲۳ سال.)
• She’s in her mid-thirties. (او در اواسط دهه سی زندگی‌اش است. یعنی حدود ۳۴ تا ۳۶ سال.)
• My grandma is in her late seventies. (مادربزرگ من در اواخر دهه هفتاد زندگی‌اش است. یعنی حدود ۷۷ تا ۷۹ سال.)

توجه داشته باشید که از s برای دهه سنی استفاده می‌شود (twenties, thirties).

۲. استفاده از “around”, “about”, “approximately”

این کلمات به معنای “حدوداً” یا “تقریباً” هستند.

• He’s around 50. (او حدوداً ۵۰ ساله است.)
• She’s about 18. (او تقریباً ۱۸ ساله است.)
• The car is approximately ten years old. (ماشین تقریباً ده ساله است.)

۳. استفاده از “just turned” یا “nearly”

• She just turned six. (او تازه شش ساله شده است.)
• He’s nearly forty. (او نزدیک به چهل سالگی است.)

اشتباهات رایج فارسی‌زبانان در بیان سن در انگلیسی و راه حل آن‌ها

به غیر از اشتباه “I have X years”، چندین خطای دیگر نیز در میان فارسی‌زبانان هنگام بیان سن در انگلیسی مشاهده می‌شود. در این بخش، به آن‌ها می‌پردازیم:

۱. حذف “years old” در مواقعی که نیاز است

گاهی زبان‌آموزان تنها به گفتن “I am 30” بسنده می‌کنند، حتی در موقعیت‌هایی که فرم کامل مودبانه‌تر یا واضح‌تر است (مثلاً در نوشتار رسمی).

اشتباه: “My son is 5.” (در برخی مواقع اشکالی ندارد، اما در معرفی رسمی، بهتر است کامل باشد.)

صحیح: “My son is 5 years old.”

۲. عدم استفاده از خط تیره در صفت‌های ترکیبی سن

فراموش کردن خط تیره (-) هنگام استفاده از سن به عنوان صفت یک اشتباه رایج است.

اشتباه: “a three year old boy”

صحیح: “a three-year-old boy”

۳. استفاده از “years” به جای “year” در صفت‌های ترکیبی

در صفت‌های ترکیبی (مانند five-year-old)، “year” همیشه مفرد است.

اشتباه: “a five-years-old car”

صحیح: “a five-year-old car”

۴. ترجمه تحت اللفظی “چند سالته؟”

استفاده از “How many years old are you?” به جای “How old are you?” نیز غلط است.

اشتباه: “How many years old are you?”

صحیح: “How old are you?“

بیان سن اشیا و حیوانات

ساختار بیان سن در انگلیسی برای اشیا و حیوانات نیز دقیقاً مشابه انسان‌ها است. از فعل “to be” استفاده می‌کنیم.

• My dog is 8 years old. (سگ من ۸ ساله است.)
• This house is over 100 years old. (این خانه بیش از ۱۰۰ سال قدمت دارد.)
• The tree is about 200 years old. (این درخت حدود ۲۰۰ سال قدمت دارد.)

جدول مقایسه روش‌های صحیح و غلط بیان سن در انگلیسی

برای جمع‌بندی، در جدول زیر می‌توانید رایج‌ترین فرم‌های صحیح و غلط بیان سن در انگلیسی را مشاهده کنید:

حالت	صحیح	غلط
بیان سن خود	I am 30 years old. / I am 30.	I have 30 years. / I am 30 years.
بیان سن شخص دیگر	She is 25 years old. / He is 25.	She has 25 years. / He is 25 years.
پرسیدن سن	How old are you? / May I ask your age?	How many years do you have? / What’s your old?
سن به عنوان صفت	a five-year-old child	a five years old child / a five year old child
سن تقریبی (دهه‌ها)	He’s in his early twenties.	He’s in his early twenty.

نکات فرهنگی در مورد پرسیدن سن

در بسیاری از فرهنگ‌ها، از جمله فرهنگ‌های غربی، پرسیدن سن از بزرگسالان (مخصوصاً خانم‌ها) می‌تواند بی‌ادبانه تلقی شود، مگر اینکه رابطه شما با آن شخص بسیار صمیمی باشد یا در بافت خاصی (مثل پر کردن فرم‌ها) ضروری باشد. همیشه در نظر داشته باشید که در موقعیت‌های رسمی یا در برخورد اول، بهتر است از پرسیدن سن افراد اجتناب کنید، مگر اینکه خودشان به آن اشاره کنند یا سوال شما کاملاً ضروری باشد.

نتیجه‌گیری

همانطور که مشاهده کردید، بیان سن در انگلیسی یک نکته گرامری نسبتاً ساده اما با جزئیات و ظرافت‌های خاص خود است که تفاوت فاحشی با ساختار فارسی دارد. با درک اینکه سن یک “حالت وجودی” است و نه یک “دارایی”، و با تمرین استفاده از فعل “to be” در جملات، می‌توانید این موضوع را به طور کامل مسلط شوید.

امیدواریم این مقاله جامع و کاربردی، به تمام سوالات شما در مورد گرامر سن در انگلیسی پاسخ داده باشد و به شما کمک کند که با اعتماد به نفس و به درستی سن خود و دیگران را در زبان انگلیسی بیان کنید. به یاد داشته باشید که تمرین و تکرار کلید موفقیت در یادگیری زبان است. پس با استفاده از مثال‌ها و نکات ارائه شده، مهارت خود را تقویت کنید و هرگز از اشتباه کردن نترسید.