تفاوت Say و Tell در نقل قول (Reported Speech)

• آیا تا به حال هنگام نقل قول مستقیم یا غیرمستقیم، در انتخاب بین فعل Say و Tell دچار سردرگمی شده‌اید؟
• آیا نگران این هستید که استفاده نادرست از این افعال، معنای جمله شما را تغییر دهد یا غیرطبیعی به نظر برسد؟
• آیا می‌خواهید با اعتماد به نفس کامل، پیام دیگران را با دقت و ظرافت نقل قول کنید؟
• آیا دوست دارید یک بار برای همیشه این گرامر گیج‌کننده را به طور کامل درک کنید؟

نگران نباشید! این حس کاملاً طبیعی است و بسیاری از زبان‌آموزان با این موضوع دست و پنجه نرم می‌کنند. در این راهنمای جامع، ما تفاوت Say و Tell در نقل قول را به ساده‌ترین شکل ممکن توضیح خواهیم داد تا دیگر هرگز در این زمینه اشتباه نکنید و بتوانید به راحتی و با اطمینان خاطر، صحبت‌های دیگران را گزارش کنید.

ویژگی	فعل “Say”	فعل “Tell”
مفعول (Object)	معمولاً نیازی به مفعول مستقیم (فرد یا گروه) ندارد. اگر مفعول به کار رود، حتماً باید با حرف اضافه “to” همراه باشد.	همیشه به یک مفعول مستقیم (فرد یا گروه) نیاز دارد که شنونده پیام است.
تمرکز	تمرکز اصلی بر روی خود پیام یا محتوای گفته شده است.	تمرکز اصلی بر روی شخص شنونده و انتقال پیام به اوست.
ساختار رایج	Subject + Say + (that) + Clause Subject + Say + to + Object + (that) + Clause	Subject + Tell + Object + (that) + Clause
مثال	She said that she was tired. او گفت که خسته است.	She told me that she was tired. او به من گفت که خسته است.
کاربرد خاص	نقل قول مستقیم (Direct Speech) جملات عمومی و غیرشخصی	دادن اطلاعات، دستورات، داستان‌ها، اخبار و غیره به یک شخص خاص.

نقل قول (Reported Speech) چیست؟ چرا مهم است؟

پیش از اینکه به سراغ تفاوت‌های Say و Tell برویم، بیایید یادآوری کنیم که نقل قول چیست و چرا در زبان انگلیسی تا این حد اهمیت دارد. نقل قول (Reported Speech یا Indirect Speech) به معنای بازگو کردن یا گزارش دادن آنچه شخص دیگری گفته است، بدون استفاده از کلمات دقیق اوست. در واقع، ما پیام اصلی را حفظ می‌کنیم اما ساختار جمله را تغییر می‌دهیم. این مهارت برای برقراری ارتباط مؤثر، گزارش اخبار، صحبت درباره گذشته و ده‌ها موقعیت دیگر ضروری است.

انتخاب فعل صحیح در نقل قول، نه تنها به وضوح پیام کمک می‌کند، بلکه نشان‌دهنده تسلط شما بر زبان انگلیسی است و از سوءتفاهم‌ها جلوگیری می‌کند.

فعل “Say” را بشناسید: وقتی محتوا در اولویت است

فعل “Say” یکی از متداول‌ترین افعال در زبان انگلیسی برای گزارش دادن گفته‌هاست. تمرکز اصلی این فعل بر روی محتوای پیامی است که منتقل شده است، نه لزوماً بر روی شنونده آن پیام.

ساختار کلی با Say

وقتی از Say استفاده می‌کنیم، معمولاً نیازی به ذکر مستقیم شنونده (مفعول) نداریم. ساختار رایج آن به این صورت است:

Subject + Say + (that) + Clause

کلمه “that” در بیشتر موارد اختیاری است و می‌توان آن را حذف کرد، به خصوص در مکالمات غیررسمی.

• ✅ او گفت که سرش شلوغ است.
  She said (that) she was busy.
• ✅ آن‌ها گفتند که به سفر می‌روند.
  They said (that) they would go on a trip.
• ✅ معلم گفت که آزمون هفته آینده است.
  The teacher said (that) the exam was next week.

Say با “to” + مفعول (اختیاری)

اگر بخواهیم شنونده پیام را با فعل “Say” ذکر کنیم، باید حتماً از حرف اضافه “to” قبل از مفعول استفاده کنیم. این ساختار کمتر از “Tell” رایج است، اما صحیح است.

Subject + Say + to + Object + (that) + Clause

• ✅ او به من گفت که خسته است.
  She said to me (that) she was tired.
• ❌ او من گفت که خسته است.
  She said me (that) she was tired.
• ✅ رئیس به همکارانش گفت که جلسه ساعت ۹ برگزار می‌شود.
  The boss said to his colleagues (that) the meeting would be at 9.

Say برای نقل قول مستقیم (Direct Speech)

Say غالباً برای معرفی نقل قول مستقیم (یعنی تکرار دقیق کلمات شخص) استفاده می‌شود:

• ✅ او گفت: “من خیلی خوشحالم!”
  She said, “I’m very happy!”
• ✅ آن‌ها گفتند: “اجازه بدهید برویم.”
  They said, “Let us go.”

فعل “Tell” را بشناسید: وقتی شنونده در اولویت است

برخلاف “Say”، فعل “Tell” همیشه به یک مفعول مستقیم (فرد یا گروهی که پیام را می‌شنود) نیاز دارد. تمرکز اصلی “Tell” بر روی انتقال پیام به یک شخص خاص است. این فعل بیشتر برای انتقال اطلاعات، داستان‌ها، دستورات یا اخبار به کار می‌رود.

ساختار کلی با Tell

Subject + Tell + Object + (that) + Clause

همانطور که می‌بینید، مفعول (Object) بلافاصله بعد از “Tell” قرار می‌گیرد و بدون حرف اضافه است.

• ✅ او به من گفت که سرش شلوغ است.
  She told me (that) she was busy.
• ❌ او گفت که سرش شلوغ است. (اگر مفعول نداشته باشیم، غلط است.)
  She told (that) she was busy.
• ✅ آن‌ها به ما گفتند که به سفر می‌روند.
  They told us (that) they would go on a trip.
• ✅ معلم به دانش‌آموزان گفت که آزمون هفته آینده است.
  The teacher told the students (that) the exam was next week.

Tell برای دستورات و درخواست‌ها

“Tell” به طور خاص برای گزارش دادن دستورات، درخواست‌ها یا توصیه به کسی استفاده می‌شود. در این موارد، از ساختار Tell + Object + infinitive (to + verb) استفاده می‌کنیم:

• ✅ او به من گفت که بروم.
  She told me to go.
• ✅ پزشک به او گفت که استراحت کند.
  The doctor told him to rest.
• ✅ والدین به فرزندانشان گفتند که اتاقشان را تمیز کنند.
  The parents told their children to clean their room.

Tell برای گفتن داستان‌ها، اخبار یا دروغ‌ها

“Tell” اغلب با کلمات خاصی مانند “a story”، “a lie”، “the truth”، “a joke”، “the time” و “the news” به کار می‌رود. در این موارد، Say هرگز جایگزین مناسبی نیست.

• ✅ او به من یک داستان گفت.
  He told me a story.
• ❌ او به من یک داستان گفت.
  He said me a story.
• ✅ به من حقیقت را بگو.
  Tell me the truth.
• ❌ به من حقیقت را بگو.
  Say me the truth.

تفاوت‌های کلیدی: Say در برابر Tell

حالا که با هر دو فعل آشنا شدیم، بیایید تفاوت‌های اصلی آن‌ها را مرور و با یکدیگر مقایسه کنیم. این بخش قلب درک تفاوت Say و Tell در نقل قول است.

۱. حضور مفعول

• Say: معمولاً بدون مفعول استفاده می‌شود. اگر مفعول بیاید، حتماً نیاز به “to” قبل از آن دارد.
• Tell: همیشه به مفعول مستقیم (شنونده) نیاز دارد و هرگز با “to” قبل از مفعول به کار نمی‌رود.

مثال:

• ✅ او گفت که گرسنه است.
  He said (that) he was hungry.
• ✅ او به من گفت که گرسنه است.
  He told me (that) he was hungry.
• ✅ او به من گفت که گرسنه است.
  He said to me (that) he was hungry.
• ❌ او من گفت که گرسنه است.
  He said me (that) he was hungry.
• ❌ او گفت که گرسنه است.
  He told (that) he was hungry.

۲. تمرکز بر مخاطب

• Say: تمرکز بر محتوای گفته شده است. چه چیزی گفته شد؟
• Tell: تمرکز بر انتقال پیام به شخص شنونده است. به چه کسی گفته شد؟

مثال:

• ✅ خبرنگار گفت که خبر مهمی دارد. (تمرکز بر خبر)
  The reporter said (that) he had important news.
• ✅ خبرنگار به بینندگان گفت که خبر مهمی دارد. (تمرکز بر بینندگان)
  The reporter told the viewers (that) he had important news.

۳. کاربردهای خاص

• Say: معمولاً برای نقل قول مستقیم، جملات عمومی یا زمانی که شنونده اهمیت کمتری دارد استفاده می‌شود.
• Tell: برای داستان‌ها، دروغ‌ها، حقیقت، دستورات، درخواست‌ها، اطلاعات خاص، اخبار و مواردی که هدف، آگاه کردن یک شخص خاص است، به کار می‌رود.

مقایسه در کاربردها:

• ✅ او گفت: “من می‌خواهم یک داستان بگویم.”
  He said, “I want to tell a story.” (اینجا “say” معرفی‌کننده نقل قول مستقیم است و “tell” بخشی از آن نقل قول.)
• ✅ او به من یک داستان گفت.
  He told me a story.
• ✅ او گفت که حقیقت را می‌گوید.
  He said (that) he would tell the truth.
• ✅ او حقیقت را به من گفت.
  He told me the truth.

موارد خاص و نکات تکمیلی

گاهی اوقات، انتخاب بین Say و Tell می‌تواند کمی پیچیده‌تر شود. در ادامه به چند نکته تکمیلی اشاره می‌کنیم:

۱. افعال گزارشی دیگر

در زبان انگلیسی افعال گزارشی زیادی وجود دارند که هر کدام ظرافت معنایی خاص خود را دارند. افعالی مانند ask (پرسیدن)، reply (پاسخ دادن)، explain (توضیح دادن)، announce (اعلام کردن)، state (بیان کردن)، inform (اطلاع دادن)، admit (اعتراف کردن) و بسیاری دیگر، می‌توانند جایگزین Say یا Tell شوند و اطلاعات بیشتری درباره لحن، هدف یا نحوه بیان به ما بدهند.

• ✅ او توضیح داد که چرا دیر آمد.
  He explained why he was late.
• ✅ او به ما اطلاع داد که پروژه کامل شده است.
  He informed us that the project was complete.

۲. تغییرات زمان افعال (Tense Changes)

هنگام تبدیل نقل قول مستقیم به غیرمستقیم، زمان فعل اصلی جمله (و گاهی اوقات ضمایر و قیدهای زمان و مکان) معمولاً به زمان گذشته تغییر می‌کند. این تغییرات برای هر دو فعل Say و Tell یکسان است و به نوع فعل گزارشی بستگی ندارد، بلکه به قوانین Reported Speech مربوط می‌شود.

• Direct: He said, “I am happy.”
• Reported: He said that he was happy.
• Direct: She told me, “I will call you.”
• Reported: She told me that she would call me.

۳. اصطلاحات رایج با Say و Tell

برخی اصطلاحات و عبارات ثابت با Say یا Tell به کار می‌روند که دانستن آن‌ها به شما در استفاده صحیح کمک می‌کند:

• با Say:
  • Say hello/goodbye: سلام/خداحافظی کردن. (e.g., She said goodbye to me.)
  • Say yes/no: بله/خیر گفتن. (e.g., He said yes to the offer.)
  • Say a prayer: دعا خواندن.
  • Say a few words: چند کلمه صحبت کردن.
• با Tell:
  • Tell the truth: حقیقت را گفتن.
  • Tell a lie: دروغ گفتن.
  • Tell a story: داستان گفتن.
  • Tell a joke: لطیفه گفتن.
  • Tell the time: ساعت را گفتن.
  • Tell the difference: تفاوت را تشخیص دادن.
  • Tell fortunes: فال گرفتن.

اشتباهات رایج و باورهای غلط

همانطور که قبلاً اشاره شد، این تفاوت برای بسیاری از زبان‌آموزان چالش‌برانگیز است. نگران نباشید اگر در ابتدا دچار اشتباه می‌شوید، این یک بخش طبیعی از فرآیند یادگیری است. در اینجا به رایج‌ترین اشتباهات و راه‌های رفع آن‌ها می‌پردازیم:

• اشتباه ۱: استفاده از Tell بدون مفعول.
  • ❌ او گفت که حالش خوب است.
    She told that she was fine.
  • ✅ او گفت که حالش خوب است.
    She said that she was fine.
  • ✅ او به من گفت که حالش خوب است.
    She told me that she was fine.
• اشتباه ۲: استفاده از Say با مفعول مستقیم بدون “to”.
  • ❌ او من گفت که راز را فاش نکنم.
    He said me not to reveal the secret.
  • ✅ او به من گفت که راز را فاش نکنم.
    He told me not to reveal the secret.
  • ✅ او به من گفت که راز را فاش نکنم.
    He said to me not to reveal the secret.
• اشتباه ۳: استفاده از Say به جای Tell در اصطلاحات خاص.
  • ❌ او به من یک داستان گفت.
    He said me a story.
  • ✅ او به من یک داستان گفت.
    He told me a story.
  • ❌ به من حقیقت را بگو.
    Say me the truth.
  • ✅ به من حقیقت را بگو.
    Tell me the truth.
• اشتباه ۴: فکر کردن به اینکه “that” همیشه باید استفاده شود.
  • “that” در نقل قول غیرمستقیم معمولاً اختیاری است، به خصوص در مکالمات غیررسمی.
  • ✅ او گفت که می‌آید.
    He said he would come.
  • ✅ او گفت که می‌آید.
    He said that he would come.

سوالات متداول (FAQ)

۱. آیا می‌توانم Say را در مورد یک دستور استفاده کنم؟

بله، اما ساختار آن متفاوت است. Say معمولاً برای گزارش خودِ دستور استفاده می‌شود، در حالی که Tell برای گزارش دستور به شخص خاصی به کار می‌رود. مثلاً:

• ✅ او گفت که در را ببندم.
  He said I should close the door.
• ✅ او به من گفت که در را ببندم.
  He told me to close the door. (این رایج‌تر و مستقیم‌تر است)

۲. آیا Say و Tell می‌توانند هم‌معنی باشند؟

خیر، در اصل نمی‌توانند هم‌معنی باشند زیرا ساختار و تمرکز متفاوتی دارند. اما در برخی جملات، اگر بتوانید ساختار جمله را تغییر دهید تا با هر یک از افعال مطابقت داشته باشد، ممکن است به نظر برسد که پیام یکسانی را منتقل می‌کنند. با این حال، باید همیشه به حضور یا عدم حضور مفعول و حرف اضافه “to” توجه کنید.

۳. آیا تفاوت Say و Tell در انگلیسی آمریکایی و بریتانیایی متفاوت است؟

تفاوت اساسی در قوانین گرامری Say و Tell بین انگلیسی آمریکایی و بریتانیایی وجود ندارد. قواعدی که در این مقاله توضیح داده شد، برای هر دو لهجه یکسان است.

۴. چگونه می‌توانم این تفاوت را به خوبی تمرین کنم؟

بهترین راه، تمرین مداوم است:

1. به مکالمات روزمره دقت کنید که چگونه افراد گفته‌های دیگران را نقل قول می‌کنند.
2. متون انگلیسی (کتاب، مقاله، اخبار) را بخوانید و به کاربرد Say و Tell توجه کنید.
3. با جملات مستقیم شروع کنید و سعی کنید آن‌ها را به نقل قول غیرمستقیم با هر دو Say و Tell (در صورت امکان) تبدیل کنید.
4. نوشتن و صحبت کردن آگاهانه، بهترین روش برای درونی کردن این قوانین است.

نتیجه‌گیری

تبریک می‌گویم! شما اکنون درک عمیقی از تفاوت Say و Tell در نقل قول پیدا کرده‌اید. کلید اصلی درک این موضوع، یادآوری این نکته است که Say بر روی محتوای پیام تمرکز دارد و معمولاً بدون مفعول استفاده می‌شود (یا با “to” + مفعول)، در حالی که Tell بر روی شخصی که پیام به او منتقل می‌شود تمرکز دارد و همیشه به یک مفعول مستقیم نیاز دارد.

با رعایت این نکات ساده و تمرین کافی، به زودی می‌توانید این دو فعل را به طور کاملاً طبیعی و بدون هیچ تردیدی در مکالمات و نوشتار خود به کار ببرید. به یاد داشته باشید که یادگیری زبان یک سفر است، نه یک مقصد. هر قدمی که برمی‌دارید، شما را به تسلط بیشتر نزدیک‌تر می‌کند. به خودتان افتخار کنید و با اعتماد به نفس به یادگیری ادامه دهید!