جملات مجهول (Passive Voice) چیست و چگونه ساخته می‌شود؟

• جملات مجهول (Passive Voice) در زبان انگلیسی دقیقاً چه کاربردی دارند؟
• چگونه می‌توان یک جمله معلوم (Active) را به سادگی به یک جمله مجهول تبدیل کرد؟
• ساختار جملات مجهول در زمان‌های مختلف (حال، گذشته، آینده) چه تفاوتی با هم دارد؟
• چه زمانی باید از جملات مجهول استفاده کنیم و چه زمانی بهتر است از آن پرهیز کنیم؟
• اشتباهات رایج در ساخت و استفاده از جملات مجهول کدامند؟

در این مقاله جامع، به تمام این سوالات کلیدی پاسخ خواهیم داد و به صورت کامل و با جزئیات، گرامر جملات مجهول یا Passive Voice در زبان انگلیسی را بررسی خواهیم کرد. درک صحیح این ساختار گرامری به شما کمک می‌کند تا نوشتار و گفتار خود را به سطح بالاتری برسانید و بتوانید مفاهیم را به شکل حرفه‌ای‌تر و دقیق‌تری بیان کنید. با ما همراه باشید تا یک بار برای همیشه این مبحث مهم را یاد بگیرید.

جملات مجهول (Passive Voice) چیست؟

در زبان انگلیسی، اکثر جملاتی که استفاده می‌کنیم «معلوم» یا Active هستند. در یک جمله معلوم، فاعل (Subject) انجام‌دهنده کار است و عملی را روی مفعول (Object) انجام می‌دهد. به این مثال توجه کنید:

Active: The cat chased the mouse. (گربه موش را تعقیب کرد.)

در این جمله، «گربه» (the cat) فاعل و انجام‌دهنده کار است و «موش» (the mouse) مفعول است که کار روی آن انجام شده. حالا این جمله را به شکل مجهول ببینید:

Passive: The mouse was chased by the cat. (موش توسط گربه تعقیب شد.)

همانطور که می‌بینید، در جمله مجهول، جایگاه فاعل و مفعول تغییر کرده است. مفعول جمله معلوم (the mouse) به جایگاه فاعل در جمله مجهول آمده و تمرکز جمله از روی «انجام‌دهنده کار» به روی «کسی یا چیزی که کار روی آن انجام شده» منتقل می‌شود. به عبارت دیگر، در جملات مجهول، خودِ عمل و دریافت‌کننده آن اهمیت بیشتری نسبت به فاعل دارند.

چرا و چه زمانی از جملات مجهول استفاده می‌کنیم؟

استفاده از ساختار مجهول دلایل مختلفی دارد و تنها یک انتخاب سبکی نیست. درک این دلایل به شما کمک می‌کند تا به درستی از این ساختار گرامری استفاده کنید. در ادامه مهم‌ترین کاربردهای آن را بررسی می‌کنیم.

۱. زمانی که فاعل (انجام‌دهنده کار) ناشناس یا نامشخص است

گاهی اوقات ما نمی‌دانیم چه کسی کاری را انجام داده است. در این شرایط، استفاده از جمله مجهول بهترین گزینه است.

• My car was stolen last night. (دیشب ماشینم دزدیده شد.) – ما نمی‌دانیم چه کسی آن را دزدیده است.
• This window was broken yesterday. (این پنجره دیروز شکسته شد.) – نمی‌دانیم فاعل کیست.

۲. زمانی که فاعل اهمیتی ندارد یا بدیهی است

در برخی موارد، هویت فاعل برای مخاطب کاملاً واضح است یا اشاره به آن هیچ اطلاعات جدیدی اضافه نمی‌کند. در این حالت نیز تمرکز را روی عمل انجام شده می‌گذاریم.

• The suspect was arrested. (مظنون دستگیر شد.) – بدیهی است که پلیس او را دستگیر کرده است.
• The streets are cleaned every morning. (خیابان‌ها هر صبح تمیز می‌شوند.) – مهم نیست چه کسی این کار را می‌کند، مهم خود عمل تمیز شدن است.

۳. زمانی که می‌خواهیم بر روی مفعول یا عمل تاکید کنیم

مهم‌ترین کاربرد جملات مجهول این است که به ما اجازه می‌دهد تا مفعول جمله اصلی را در مرکز توجه قرار دهیم. این کار در نوشتار علمی، گزارش‌های خبری و متون رسمی بسیار رایج است.

• The new vaccine was developed by a team of scientists. (واکسن جدید توسط تیمی از دانشمندان تولید شد.) – تمرکز اصلی روی «واکسن جدید» است، نه دانشمندان.
• The Mona Lisa was painted by Leonardo da Vinci. (مونالیزا توسط لئوناردو داوینچی نقاشی شد.) – تاکید روی اثر هنری (مونالیزا) است.

۴. برای ایجاد لحن رسمی و غیرشخصی

در مقالات علمی، گزارش‌های فنی و مکاتبات اداری، اغلب ترجیح داده می‌شود که از لحنی عینی و غیرشخصی استفاده شود. جملات مجهول به حذف فاعل‌های شخصی (مثل I, we) کمک کرده و به متن حالتی رسمی‌تر می‌دهد.

• It is believed that the results are accurate. (اعتقاد بر این است که نتایج دقیق هستند.) – به جای اینکه بگوییم «We believe».
• The samples were analyzed in the lab. (نمونه‌ها در آزمایشگاه تحلیل شدند.)

فرمول اصلی ساخت جملات مجهول

ساخت یک جمله مجهول از یک جمله معلوم، فرآیند ساده و مشخصی دارد که شامل چند مرحله است. فرمول کلی آن به این صورت است:

Object + to be verb + Past Participle (p.p) + (by + Subject)

بیایید این فرمول را مرحله به مرحله بررسی کنیم:

1. مفعول جمله معلوم را پیدا کرده و آن را به ابتدای جمله مجهول (جایگاه فاعل) منتقل کنید.
2. فعل to be مناسب با زمان جمله و فاعل جدید را انتخاب کنید. (مثلاً am, is, are, was, were, will be)
3. فعل اصلی جمله را به شکل سوم (Past Participle) تبدیل کنید.
4. (اختیاری) فاعل اصلی جمله معلوم را می‌توانید با استفاده از حرف اضافه by به انتهای جمله مجهول اضافه کنید.

برای مثال، بیایید جمله زیر را با هم به مجهول تبدیل کنیم:

Active: The teacher helps the students. (معلم به دانش‌آموزان کمک می‌کند.)

1. مفعول: the students
2. فعل to be مناسب: چون جمله حال ساده است و فاعل جدید (students) جمع است، از are استفاده می‌کنیم.
3. شکل سوم فعل اصلی: شکل سوم فعل help می‌شود helped.
4. فاعل اصلی با by: by the teacher

Passive: The students are helped by the teacher. (به دانش‌آموزان توسط معلم کمک می‌شود.)

ساختار جملات مجهول در زمان‌های مختلف

کلید اصلی در ساخت جملات مجهول در زمان‌های مختلف، تغییر شکل فعل to be است. قسمت سوم فعل (Past Participle) همیشه ثابت باقی می‌ماند. در جدول زیر ساختار مجهول برای زمان‌های اصلی انگلیسی را مشاهده می‌کنید.

زمان (Tense)	جمله معلوم (Active)	جمله مجهول (Passive)
حال ساده (Simple Present)	They build a house.	A house is built by them.
حال استمراری (Present Continuous)	She is writing a letter.	A letter is being written by her.
گذشته ساده (Simple Past)	Someone stole my wallet.	My wallet was stolen.
گذشته استمراری (Past Continuous)	They were repairing the road.	The road was being repaired.
حال کامل (Present Perfect)	He has finished the report.	The report has been finished by him.
گذشته کامل (Past Perfect)	She had already sent the email.	The email had already been sent by her.
آینده ساده (Simple Future)	They will open a new store.	A new store will be opened.
آینده با be going to	We are going to watch a movie.	A movie is going to be watched by us.

نکات مهم در مورد زمان‌ها

• برای زمان‌های استمراری (Continuous)، همیشه از being قبل از شکل سوم فعل استفاده می‌شود. (is/are/was/were + being + p.p)
• برای زمان‌های کامل (Perfect)، همیشه از been قبل از شکل سوم فعل استفاده می‌شود. (has/have/had + been + p.p)

جملات مجهول با افعال مُدال (Modal Verbs)

افعال مدال مانند can, could, should, must, may, might و… نیز می‌توانند در ساختار مجهول به کار روند. ساختار مجهول با این افعال بسیار ساده است.

فرمول: Modal Verb + be + Past Participle (p.p)

در این حالت، فعل be همیشه به شکل ساده خود می‌آید و نیازی به صرف کردن آن نیست.

چند مثال:

• Active: You must finish this task.
• Passive: This task must be finished. (این کار باید تمام شود.)

• Active: We can solve the problem.
• Passive: The problem can be solved. (مسئله می‌تواند حل شود.)

• Active: They should invite her to the party.
• Passive: She should be invited to the party. (او باید به مهمانی دعوت شود.)

اشتباهات رایج در استفاده از Passive Voice

یادگیری جملات مجهول بدون آگاهی از اشتباهات متداول، کامل نخواهد بود. در اینجا به چند مورد از این اشتباهات اشاره می‌کنیم تا از آن‌ها دوری کنید.

۱. استفاده بیش از حد از جملات مجهول

اگرچه جملات مجهول کاربردی هستند، اما استفاده بیش از حد از آن‌ها می‌تواند متن شما را سنگین، غیرمستقیم و خسته‌کننده کند. جملات معلوم معمولاً پویاتر و واضح‌تر هستند. همیشه سعی کنید تعادل را حفظ کنید و تنها در مواقع لزوم از ساختار مجهول استفاده نمایید.

۲. فراموش کردن فعل to be

یکی از رایج‌ترین خطاها، جا انداختن فعل کمکی to be است. به یاد داشته باشید که ساختار مجهول بدون یکی از اشکال فعل to be ناقص است.

• غلط: The book written by him.
• صحیح: The book was written by him.

۳. استفاده از شکل نادرست فعل اصلی

فعل اصلی در تمام جملات مجهول باید به شکل سوم (Past Participle) باشد. استفاده از شکل ساده یا گذشته ساده فعل، اشتباه است.

• غلط: The car was steal.
• صحیح: The car was stolen.

جمع‌بندی نهایی

جملات مجهول بخش مهمی از گرامر زبان انگلیسی هستند که به شما کمک می‌کنند تا ساختار جملات خود را متنوع‌تر کرده و بر اساس نیاز، تمرکز را از فاعل به مفعول یا خودِ عمل منتقل کنید. با به خاطر سپردن فرمول اصلی (Object + to be + Past Participle) و تمرین ساختار آن در زمان‌های مختلف، می‌توانید به سادگی بر این مبحث مسلط شوید. به یاد داشته باشید که کلید موفقیت، استفاده هوشمندانه و به‌جا از این ساختار است، نه استفاده بیش از حد از آن. با تمرین و تکرار، کاربرد جملات مجهول برای شما طبیعی و آسان خواهد شد.