تا حالا شده یه ویس انگلیسی پر کنی، بعد که بهش گوش میدی، دلت بخواد گوشی رو بکوبی به دیوار؟ اگه آره، تبریک میگم! شما کاملا نرمال هستید و به کلابِ “متنفرم از صدای ضبطشدهام” خوش اومدید!
اصلا داستان چیه؟ چرا صدامون اینقدر عوض میشه؟
بذارید روراست باشیم، این حس فقط برای شما نیست. خیلیها وقتی صدای ضبط شده خودشون رو میشنون، حس میکنن صدای یه غریبه است که اصلا هم خوشصدا نیست! به این پدیده تو روانشناسی میگن “Voice Confrontation” یا “روبرو شدن با صدا”. اما دلیلش چیه؟
۱. جنگ بین استخوان و هوا! (Bone Conduction vs. Air Conduction)
وقتی شما حرف میزنید، صداتون از دو تا مسیر مختلف به گوشتون میرسه:
- مسیر داخلی (رسانایی استخوانی): امواج صوتی از طریق استخوانهای جمجمه و فک شما مستقیما به گوش داخلی منتقل میشه. این مسیر باعث میشه صدای خودتون رو پر طنینتر و بمتر بشنوید. در واقع، ما صدای خودمون رو با یه “باس” طبیعی میشنویم!
- مسیر خارجی (رسانایی هوایی): صدایی که از دهان شما خارج میشه، از طریق هوا به گوش بقیه (و البته خودتون) میرسه. این همون صداییه که ضبط میشه.
وقتی به صدای ضبط شده گوش میدید، اون مسیر داخلی و “باس طبیعی” حذف میشه. نتیجه؟ صدایی که میشنوید زیرتر و “تُخستر” از اون چیزیه که تو ذهنتون دارید. واسه همینه که حس میکنید: “این صدای من نیست!”.
چرا فکر میکنیم لهجه انگلیسیمون فاجعه است؟
خب، حالا که فهمیدیم چرا صدامون عجیب غریبه، بریم سراغ بخش زبان انگلیسی. این حس بد موقع ضبط ویس انگلیسی دو برابر میشه. چرا؟
۲. مغز شما زیادی منتقده!
وقتی دارید انگلیسی صحبت میکنید، مغزتون همزمان درگیر چندتا کاره: انتخاب لغت، رعایت گرامر، و تلاش برای تلفظ درست. حالا وقتی به صدای ضبط شده گوش میدید، مغز از وظیفه “حرف زدن” آزاد میشه و تبدیل میشه به یک منتقد بیرحم!
تمام ایرادات کوچیک تلفظی، مکثهای بیجا یا هر اشکال دیگهای که شاید یه نیتیو اصلا متوجهش نشه، برای شما مثل غلطهای املایی با ماژیک قرمز زیرش خط کشیده میشه.
۳. ترس از قضاوت شدن
این یه ترس اجتماعیه. ما نگرانیم که بقیه با شنیدن لهجهمون در مورد ما چی فکر میکنن. “نکنه فکر کنن سطح زبانم پایینه؟”، “نکنه مسخرهم کنن؟”. این اضطراب باعث میشه ما نسبت به صدای خودمون خیلی منفیتر از واقعیت قضاوت کنیم.
تکنیکهای خفن برای غلبه بر این ترس (و ضبط وویس عالی)
خبر خوب اینه که لازم نیست تا آخر عمر از ویس دادن فرار کنید. با چندتا تکنیک ساده میتونید این غول رو شکست بدید:
- زیاد ضبط کن، زیاد گوش بده: شاید اولش عذابآور باشه، اما هرچی بیشتر صدای ضبط شده خودتون رو بشنوید، مغزتون بهش عادت میکنه. کم کم اون صدای “غریبه” تبدیل میشه به صدای “خودتون”.
- تکنیک سایه (Shadowing): یه تیکه کوتاه از یه فیلم یا پادکست که دوست دارید رو انتخاب کنید. همزمان با گوینده، شما هم با صدای بلند تکرار کنید و صداتون رو ضبط کنید. این کار هم به لهجه کمک میکنه و هم گوشتون رو به ریتم و آهنگ کلام عادت میده.
- تمرکز روی یک چیز: موقع تمرین، سعی نکنید همه چیز رو با هم درست کنید. یه هفته فقط روی تلفظ صدای “th” (مثل a-th-a) تمرکز کنید. هفته بعد روی استرس کلمات. اینجوری پیشرفتتون رو حس میکنید.
- آهستهتر صحبت کنید: خیلی از زبانآموزها موقع حرف زدن عجله میکنن. شمرده و کمی آهستهتر از حالت عادی حرف بزنید. این کار هم به وضوح کلامتون کمک میکنه و هم بهتون فرصت فکر کردن میده.
- از دوستاتون بازخورد بگیرید: ویسهاتون رو برای یه دوست یا معلم زبان قابل اعتماد بفرستید و ازش بخواید نظر بده. به احتمال زیاد متوجه میشید که شما خیلی سختگیرتر از بقیه هستید!
حرف آخر: با صدات دوست شو!
یادتون باشه، صدایی که بقیه از شما میشنون همینه و هیچ مشکلی هم نداره! این فقط شمایید که بهش عادت ندارید. به جای جنگیدن باهاش، ازش به عنوان یه ابزار برای پیشرفت استفاده کنید. هر وویسی که ضبط میکنید یک قدم به سمت مسلط شدن نزدیکترتون میکنه.
حالا شما بگید: بدترین خاطرهای که از شنیدن صدای ضبط شده خودتون دارید چی بوده؟ تو کامنتها برامون بنویسید!
آیا واقعا لهجه من به همون بدی هست که فکر میکنم؟
به احتمال ۹۹ درصد، نه! ما همیشه بزرگترین منتقد خودمون هستیم. چیزی که برای شما یه “اشتباه فاحش” به نظر میاد، برای شنونده انگلیسیزبان صرفا یه بخش از لهجه شماست و کاملا طبیعیه.
چقدر طول میکشه به صدای ضبط شدهام عادت کنم؟
بستگی به میزان تمرین شما داره. اگر هر روز چند دقیقه صدای خودتون رو ضبط کنید و بهش گوش بدید (مثلا موقع خوندن یه متن کوتاه)، در عرض چند هفته این حس ناخوشایند به شدت کمتر میشه.
آیا نرمافزاری برای تحلیل و بهبود لهجه وجود داره؟
بله! اپلیکیشنهای زیادی مثل “ELSA Speak” یا “SpeakPeak” وجود دارند که با استفاده از هوش مصنوعی، تلفظ شما رو تحلیل میکنن و بهتون بازخورد میدن. این ابزارها میتونن مکمل خوبی برای تمرینات شما باشن.




خیلی مقاله جالبی بود! من همیشه فکر میکردم فقط خودم اینطوریام. راستی معادل دقیق ‘رو مخ’ توی انگلیسی چی میشه؟ مثلا اگه بخوام به یه خارجی بگم صدای ضبط شدم رو مخمه، چی بگم؟
سلام امیرحسین عزیز، خوشحالیم که برات مفید بوده. برای ‘رو مخ بودن’ چند تا عبارت رایج داریم: 1. It’s annoying (خیلی ساده). 2. It drives me crazy/nuts (کمی شدیدتر). 3. It’s cringeworthy (وقتی از شدت خجالت یا بدی چیزی، بدنتون منقبض میشه).
من توی یوتیوب زیاد کلمه ‘Cringe’ رو میشنوم وقتی کسی درباره ویدیوی خودش حرف میزنه. آیا این همون حسیه که موقع شنیدن صدای ضبط شدمون داریم؟
دقیقاً سارا جان! کلمه ‘Cringe’ یا ‘Cringey’ دقیقاً همون حسِ ناخوشایندیه که آدم موقع دیدن یا شنیدن کارهای قبلی خودش (مثل وویسهای قدیمی) پیدا میکنه. انگار از شدت شرم آدم دلش میخواد آب بشه بره توی زمین!
اصطلاح Voice Confrontation واقعا علمیه؟ من فکر میکردم فقط یه حس گذراست. چقدر خوبه که برای هر چیزی یه عبارت تخصصی تو انگلیسی هست.
بله رضا جان، این یک اصطلاح کاملاً علمی در حوزه روانشناسی و زبانشناسیه. کلمه Confrontation به معنای ‘مواجهه’ یا ‘روبرو شدنه’. وقتی با صدای واقعی خودمون (که بقیه میشنون) روبرو میشیم، دچار این پدیده میشیم.
من وقتی انگلیسی حرف میزنم حس میکنم صدام خیلی ‘High-pitched’ میشه ولی وقتی ضبط میکنم میبینم واقعا اینطور نیست. چرا این تفاوت وجود داره؟
مریم عزیز، ‘High-pitched’ به معنی صدای نازک و زیر هست. همونطور که توی متن گفتیم، چون صدای خودت رو از طریق استخوان (Bone Conduction) میشنوی، همیشه فکر میکنی صدات بمتر (Deeper) هست. وقتی وویس گوش میدی، صدای واقعی و نازکترت رو میشنوی و شوکه میشی!
به نظرم بهترین راه برای تقویت ‘Fluency’ یا همون روانی کلام، همینه که صدامون رو ضبط کنیم و با شجاعت بهش گوش بدیم، هرچند سخت باشه.
احسنت علی آقا! به این کار در متدولوژی آموزش زبان ‘Self-monitoring’ میگن. این کار باعث میشه متوجه اشتباهات تلفظی یا ‘Fillers’ (کلمات پرکننده مثل umm, uhh) بشید.
من شنیدم بعضیها به این حالت میگن ‘Foreign Language Anxiety’. آیا این هم به صدای ضبط شده ربط داره یا فقط مربوط به استرس موقع حرف زدنه؟
سوال خیلی خوبیه نیلوفر جان. ‘Foreign Language Anxiety’ بیشتر مربوط به استرس برقراری ارتباطه، اما شنیدن صدای ضبط شده میتونه این اضطراب رو تشدید کنه چون فرد مدام روی اکسنت (Accent) خودش تمرکز میکنه و به خودش سخت میگیره.
توی متن به ‘Bone Conduction’ اشاره کردید. آیا کلمه ‘Conduction’ توی مهندسی هم کاربرد داره؟ مثلا برای رسانایی برق؟
بله فرهاد عزیز، کاملاً درسته. ‘Conduction’ به معنای انتقال یا رسانایی هست. مثلاً Thermal conduction (رسانایی گرمایی) یا Electrical conduction (رسانایی الکتریکی). اینجا هم منظور انتقال امواج صوتی از طریق استخوانه.
چقدر اصطلاح ‘Bone Conduction’ جالب بود. من همیشه فکر میکردم گوشم مشکل داره که صدام رو متفاوت میشنوم! ممنون از اطلاعات عالیتون.
خواهش میکنم مهسا جان. خوشحالیم که این موضوع برات روشن شد. این نشون میده که بدن ما چقدر پیچیده عمل میکنه!
برای اینکه کمتر حس بد داشته باشیم، کلمهای هست که به جای ‘متنفرم’ استفاده کنیم؟ یه چیزی که بار منفیش کمتر باشه.
بله پویا جان. میتونی بگی: ‘I’m not a big fan of my recorded voice’ یا ‘I feel a bit self-conscious about my voice’. اینها خیلی محترمانهتر و نرمتر هستن.
من توی فیلمها دیدم وقتی کسی از صدای خودش بدش میاد میگه ‘It sounds weird’. این ‘Weird’ همون معنی عجیب و غریب رو میده اینجا؟
دقیقاً زهرا جان. ‘Weird’ یعنی غیرعادی یا عجیب. در این متن یعنی صدایی که میشنوم شبیه اون چیزی نیست که تو ذهنم از خودم دارم، پس برام غریبه و عجیبه.
من همیشه وقتی انگلیسی حرف میزنم حس میکنم ‘Imposter syndrome’ دارم، انگار دارم ادای کسی رو در میارم. شنیدن صدام این حس رو بدتر میکنه.
واقعا ‘Voice Confrontation’ حس عجیبیه. من فکر میکردم فقط بخاطر ‘Accent’ منه که از صدام بدم میاد. مرسی که توضیح دادید.
یک سوال: تفاوت ‘Pitch’ و ‘Tone’ در اینجا چیه؟ چون هر دو به صدا مربوط میشن.
سوال فنی و خوبیه محمد جان! Pitch به فرکانس صدا (زیر یا بم بودن) میگن، اما Tone بیشتر به حالت و احساس صدا (مثل لحن عصبانی یا مهربون) اشاره داره.
من شنیدم میگن برای اینکه به صدات عادت کنی باید مدام ‘Self-record’ کنی. به نظرتون جواب میده؟
کلمه ‘Skull’ همون جمجمه میشه دیگه؟ توی بحث رسانایی استخوانی منظور همونه؟
بله کامران جان، Skull یعنی جمجمه. ارتعاشات از طریق Skull bones به گوش داخلی میرسن.
من ترجیح میدم صدام رو اصلا نشنوم! ‘Ignorance is bliss’ واقعا در این مورد صدق میکنه!
این موضوع که صدا از طریق ‘Air Conduction’ به گوش بقیه میرسه یعنی اونا واقعا صدای مارو نازکتر از چیزی که خودمون فکر میکنیم میشنون؟
به نظر من که شنیدن صدای ضبط شده بهترین راه برای کار کردن روی ‘Intonation’ یا همون فراز و فرود صداست.
کاملاً باهات موافقم مونا جان. Intonation یکی از بخشهای حیاتی یادگیری زبان انگلیسیه که با ضبط کردن صدا خیلی بهتر میشه روش کار کرد.
ممنون از مقاله. خیلی وقت بود دنبال دلیل علمی این ‘Awkward feeling’ بودم.
آیا تمرینی برای ‘Public speaking’ وجود داره که این حس خجالت از صدا رو از بین ببره؟
فاطمه جان، موثرترین راه تمرین ‘Desensitization’ یا حساسیتزداییه. یعنی اونقدر به صدای خودت گوش بدی که دیگه برات عادی بشه و جنبه احساسیش از بین بره.
وای چقدر این قضیه برای من آشناست! مخصوصا وقتی باید یه presentation انگلیسی ضبط کنم، دیگه کلا ناامید میشم از صدام. اصطلاح “Voice Confrontation” رو نشنیده بودم قبلش.
بله، کاملاً درک میکنیم! “Voice Confrontation” یک پدیده رایج است و نباید باعث بشه که از تمرین انگلیسی دست بکشید. مهمترین چیز اینه که پیام شما به درستی منتقل بشه. با تمرین بیشتر، گوشتون به صدای ضبط شده خودتون عادت میکنه و راحتتر میتونید روی لهجه و تلفظتون کار کنید.
مرسی از مقاله عالی! همیشه فکر میکردم فقط من اینجوریم. میشه بگید آیا راهی هست که صدای واقعیم رو موقع حرف زدن انگلیسی بهتر بشنوم؟ منظورم اینه که گوشم به اون ‘Bone Conduction’ عادت کنه؟
خواهش میکنم! خوشحالیم که مفید بود. متاسفانه نمیتوانید مسیر ‘Bone Conduction’ را برای شنیدن صدای خود از طریق هوا تغییر دهید. اما نکته مهم این است که دیگران صدای شما را از طریق ‘Air Conduction’ میشنوند و این همان صدایی است که باید به آن عادت کنید. ضبط و گوش دادن منظم به صدای خود، بهترین راه برای بهبود تلفظ و لهجه انگلیسیتان است، زیرا به شما کمک میکند صدای خود را از دید شنوندههای دیگر ارزیابی کنید.
یعنی الان وقتی انگلیسی صحبت میکنم و صدامو ضبط میکنم و بدم میاد، این یه چیز طبیعیه؟ من همیشه فکر میکردم مشکل از لهجهمه که انقدر صدای ضبط شدهام عجیب به نظر میاد.
دقیقاً همینطوره! حس نارضایتی از صدای ضبطشده یک پدیده کاملاً طبیعی است و ربطی به لهجه خوب یا بد شما ندارد. البته ممکن است ایرادات تلفظی یا لهجهای هم وجود داشته باشد، اما این حس اولیه ‘عجیب بودن’ صدا، به دلیل تفاوت بین ‘Bone Conduction’ و ‘Air Conduction’ است. با تمرین و تحلیل صدای ضبط شده، به مرور میتوانید هم به صدایتان عادت کنید و هم روی نقاط ضعف لهجه و تلفظ خود کار کنید.
یه بار یه استاد انگلیسی به من گفت ‘Don’t be self-conscious about your accent.’ فکر کنم منظورش همین قضیه بود. یعنی ما ایرانیها بیشتر این مشکل رو داریم؟
نکته بسیار خوبی اشاره کردید. استاد شما حق داشته است! ‘Self-conscious’ یعنی معذب یا خجالتی بودن در مورد خودتان، و در مورد لهجه، یعنی بیش از حد به لهجهتان فکر کردن و نگران بودنش. این پدیده ‘Voice Confrontation’ مختص هیچ ملیتی نیست و یک تجربه جهانی است. اما شاید برای زبانآموزان، چون بیشتر به جزئیات صدا و تلفظشان توجه میکنند، این حس برجستهتر باشد.
وای خدا، من همیشه از ضبط کردن ویس تو واتساپ هم متنفر بودم، چه برسه به انگلیسی! الان فهمیدم دلیلش چیه. ممنون از مقاله!
خیلی مقاله جالبی بود! همیشه برایم سؤال بود چرا این اتفاق میافتد. آیا کلمه خاصی در انگلیسی برای توصیف حس ‘صدای خودم رو مخمه’ وجود داره؟
خواهش میکنم! خوشحالیم که لذت بردید. اصطلاحات مختلفی برای بیان این حس وجود دارد، مثلاً میتوانید بگویید: ‘I hate the sound of my recorded voice.’ (از صدای ضبط شدهام متنفرم.) ‘My recorded voice sounds weird/strange to me.’ (صدای ضبط شدهام برایم عجیب است.) ‘My voice on recording grates on my ears.’ (صدایم در ضبط روی اعصابم است.) – که کمی شبیه ‘رو مخه’ است. ‘I cringe when I hear my own voice.’ (وقتی صدای خودم را میشنوم، از خجالت جمع میشوم/منزجر میشوم.) استفاده از این اصطلاحات به شما کمک میکند تا احساستان را بهتر بیان کنید.
نکته Bone Conduction واقعا برایم جدید بود. چقدر جالبه! این یعنی بقیه صدای منو یه جور دیگه میشنون که خودم میشنوم؟
بله، دقیقاً همینطور است. دیگران صدای شما را عمدتاً از طریق ‘Air Conduction’ میشنوند، یعنی همان مسیری که صدای ضبط شده به گوش شما میرسد. به همین دلیل است که صدای ضبطشده برای شما متفاوت به نظر میرسد، اما برای شنوندههای دیگر، همان صدای عادی شماست. این در واقع یک فرصت است تا بتوانید صدای خود را از دید شنوندگان خارجی ارزیابی کنید و روی آن بهبود ایجاد کنید.
حالا که دلیلش رو فهمیدم، کمتر خجالت میکشم وقتی ویس انگلیسی پر میکنم. فکر میکردم فقط مشکل من بود. این مقاله خیلی کمک کرد به self-confidence من تو انگلیسی صحبت کردن.
این بازخورد برای ما بسیار ارزشمند است! دقیقاً هدف ما از این مقالات، افزایش آگاهی و در نتیجه تقویت ‘self-confidence’ زبانآموزان است. دانستن اینکه بسیاری از پدیدهها طبیعی هستند، میتواند بار روانی زیادی را از دوش شما بردارد. به تمرین ادامه دهید و فراموش نکنید که ‘practice makes perfect!’
من همیشه فکر میکردم صدای ضبط شدهام خیلی thin و nasal هستش، در حالی که خودم فکر میکنم صدایم پر و بمتره. پس این به خاطر اون ‘باس طبیعی’ بود که گفتید!
بله، تشخیص شما کاملاً درست است. آن ‘باس طبیعی’ که شما هنگام صحبت کردن میشنوید، نتیجه ‘Bone Conduction’ است. وقتی این مسیر حذف میشود و شما فقط صدای ‘Air Conduction’ را میشنوید (که همان صدای ضبط شده است)، ممکن است صدای خود را ‘thin’ (نازک/کمحجم) یا ‘nasal’ (تودماغی) حس کنید. این یک تفاوت طبیعی در درک صداست.
خیلی مقاله به جایی بود. من همیشه سعی میکنم هر جمله انگلیسی رو که یاد میگیرم، ضبط کنم و گوش بدم، ولی هربار یه حس بدی بهم دست میده. الان با علم به این موضوع، راحتتر میتونم ادامه بدم.
میشه چندتا اصطلاح انگلیسی برای وقتی که میخوایم بگیم یه چیزی ‘رو مخه’ معرفی کنید؟ غیر از ‘grate on my nerves’ که تو جواب یکی از کامنتها گفتید.
حتماً! علاوه بر ‘grate on my nerves’، میتوانید از این اصطلاحات هم استفاده کنید: ‘It’s annoying.’ (آزاردهنده است.) ‘It’s irritating.’ (تحریککننده است.) ‘It gets on my nerves.’ (رو اعصابم میرود.) ‘It drives me crazy/nuts.’ (دیوانهام میکند.) ‘It bugs me.’ (آزارم میدهد.) اینها اصطلاحات رایجی هستند که در مکالمات روزمره انگلیسی استفاده میشوند.
یعنی الان وقتی توی فیلمها میبینم بازیگرها صدای خودشون رو میشنون و تعجب میکنن، اون هم همین قضیه است؟ من همیشه فکر میکردم دارن ادای تعجب رو در میارن!
بله، احتمالاً همینطور است! بسیاری از بازیگران، دوبلورها و گویندگان حرفهای هم با این پدیده مواجه میشوند. آنها باید به صدای ضبط شده خودشان عادت کنند تا بتوانند عملکردشان را بهبود بخشند. این یک واکنش انسانی طبیعی است و نه لزوماً ادا درآوردن!
مقاله خیلی کاربردی بود. من همیشه فکر میکردم مشکل از میکروفون یا برنامه ضبطمه که صدای من رو بد ضبط میکنه. الان فهمیدم قضیه پیچیدهتره!
آیا این پدیده ‘Voice Confrontation’ تأثیری روی لهجه یا Accent ما هم میذاره؟ یعنی ممکنه فکر کنیم لهجهمون بده در حالی که واقعا خوبه؟
این سوال بسیار هوشمندانهای است! بله، قطعاً میتواند تأثیرگذار باشد. از آنجایی که صدای ضبط شده برای ما ‘عجیب’ به نظر میرسد، ممکن است این حس عجیب بودن را به ‘بد بودن’ یا ‘ناقص بودن’ لهجه خود تعمیم دهیم، در حالی که لزوماً اینطور نیست. مهم این است که به بازخوردهای واقعی گوش کنید و نه فقط به حس درونی خودتان. ضبط کردن صدا و مقایسه آن با native speakers، بهترین راه برای تشخیص نقاط قوت و ضعف واقعی لهجهتان است.
خیلی خوب توضیح دادید. چقدر کمک کرد به فهم بهتر از خودم و صدام! مخصوصا تو کلاس های آنلاین که باید حرف بزنم و صدامو بشنوم.
مرسی از اطلاعات مفید. من الان هر وقت یه ویس انگلیسی ضبط میکنم و حس بدی دارم، یاد این مقاله میافتم و دیگه انقدر اذیت نمیشم. Does ‘Voice Confrontation’ have any slang equivalent?
خواهش میکنم، خوشحالیم که مفید واقع شده است. در مورد ‘slang equivalent’ برای ‘Voice Confrontation’، مستقیماً یک اصطلاح عامیانه رایج برای این پدیده علمی وجود ندارد. اما همانطور که در پاسخ به کامنتهای قبلی اشاره شد، میتوانید از اصطلاحاتی مثل ‘I cringe when I hear my own voice’ یا ‘My recorded voice makes me squirm’ (از خجالت به خودم میپیچم) استفاده کنید که حالتی از ناراحتی یا معذب بودن را میرساند.
یعنی وقتی یه خواننده انگلیسی آهنگش رو ضبط میکنه، اونم اولش از صدای خودش بدش میاد؟
سوال جالبی است! بله، این احتمال وجود دارد. بسیاری از خوانندگان و گویندگان حرفهای هم در ابتدا با این حس مواجه میشوند. اما تفاوت اینجاست که آنها با تمرین و عادت کردن به صدای ضبطشده خود، یاد میگیرند که چگونه آن را کنترل و بهبود بخشند. آنها حتی ممکن است از این تفاوت درک صدا استفاده کنند تا مطمئن شوند صدایی که دیگران میشنوند، همان چیزی است که میخواهند.
من کلا از hearing my own voice بدم میاد. مخصوصا وقتی میخوام تلفظ یه کلمه رو تمرین کنم و ضبطش کنم. باعث میشه کلا بیخیال شم.
کاملاً درک میکنیم که این حس میتواند دلسرد کننده باشد. اما برای بهبود تلفظ، ‘hearing your own voice’ (شنیدن صدای خودتان) از طریق ضبط، یکی از مؤثرترین ابزارهاست. سعی کنید به این موضوع به چشم یک ابزار کمکآموزشی نگاه کنید تا یک عامل آزاردهنده. با تمرین مستمر، گوش شما به صدای ضبطشدهتان عادت خواهد کرد و میتوانید با دقت بیشتری روی جزئیات تلفظ، اینتونیشن و استرس کلمات انگلیسی کار کنید.
خیلی ممنون از مقاله خوبتون. آیا این موضوع میتونه دلیلی باشه که بعضیها از تماس تصویری یا صوتی پرهیز میکنن؟ یعنی بیشتر به خاطر صداست تا تصویر؟
خواهش میکنم. سوال بسیار خوبی است! بله، قطعاً ‘Voice Confrontation’ میتواند یکی از دلایلی باشد که افراد از تماسهای صوتی یا تصویری اجتناب میکنند. وقتی صدای خود را از طریق بلندگوها (یا هندزفری) میشنویم، این تفاوت درک صدا میتواند باعث حس ناخوشایند شود، حتی بیشتر از تصویر. این موضوع به خصوص برای کسانی که زبان دوم را یاد میگیرند و نسبت به تلفظ و لهجه خود حساستر هستند، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
من همیشه فکر میکردم که فقط موقع speaking English این مشکل رو دارم، چون ناخودآگاه بیشتر روی لهجه و تلفظم تمرکز میکنم. الان فهمیدم برای فارسی هم همینطوره ولی چون عادت دارم، کمتر متوجهش میشم.
دقیقاً همینطور است. این پدیده ‘Voice Confrontation’ هم برای زبان مادری و هم برای زبان دوم رخ میدهد. تفاوت اینجاست که در زبان مادری، به دلیل سالها تجربه و عادت، کمتر به آن توجه میکنیم و معمولاً ایرادی از آن نمیگیریم. اما در زبان انگلیسی، چون در حال یادگیری و تمرین هستیم، حساسیت ما به جزئیات صدا، لهجه و تلفظ بیشتر میشود و در نتیجه، این حس ‘عجیب بودن’ صدای ضبطشده برجستهتر به نظر میرسد.