کالوکیشن های Accept در زبان انگلیسی به همراه مثال و ترجمه

• آیا تا به حال برایتان پیش آمده که بخواهید بگویید «مسئولیت چیزی را می‌پذیرید» اما ندانید دقیقاً از چه کلمه‌ای در کنار Accept استفاده کنید تا نیتیو (Native) به نظر برسید؟
• آیا نگران هستید که در جلسات رسمی یا آزمون‌های بین‌المللی مثل آیلتس، استفاده ساده و تکی از فعل Accept باعث شود سطح دانش زبانی شما پایین‌تر از حد واقعی به نظر برسد؟
• آیا تفاوت‌های ظریف بین «پذیرفتن با اکراه» و «پذیرفتن با کمال میل» را در قالب کالوکیشن های Accept می‌دانید؟
• آیا برایتان سوال شده که چرا جملاتی مثل “I accept to go” از نظر گرامری اشتباه هستند، در حالی که در فارسی کاملاً درست به نظر می‌رسند؟

در این راهنمای جامع، ما به بررسی دقیق و کالبدشکافی کالوکیشن های Accept می‌پردازیم. هدف ما این است که با زبانی ساده و در عین حال تخصصی، این ترکیبات را به گونه‌ای به شما آموزش دهیم که دیگر هرگز در استفاده از آن‌ها دچار تردید نشوید و بتوانید مانند یک سخنور حرفه‌ای انگلیسی صحبت کنید.

نوع ترکیب (Collocation)	مثال کاربردی	معنی فارسی
Accept Responsibility	I accept full responsibility for the error.	پذیرفتن تمام مسئولیت
Accept Reluctantly	He accepted the offer reluctantly.	با اکراه پذیرفتن
Accept Gratefully	She accepted the gift gratefully.	با سپاسگزاری پذیرفتن
Accept a Challenge	Are you ready to accept the challenge?	پذیرفتن یک چالش
Refuse to Accept	They refuse to accept the reality.	امتناع از پذیرش

چرا یادگیری کالوکیشن های Accept برای شما حیاتی است؟

از دیدگاه زبان‌شناسی کاربردی، کلمات در زبان انگلیسی به صورت منزوی و تنها زندگی نمی‌کنند؛ آن‌ها ترجیح می‌دهند با «دوستان» خاص خود همنشین شوند. به این همنشینی‌های طبیعی، کالوکیشن (Collocation) می‌گوییم. وقتی شما کالوکیشن های Accept را یاد می‌گیرید، در واقع دارید میان‌بر می‌زنید تا مغزتان به جای ترجمه کلمه به کلمه از فارسی به انگلیسی، عبارات را به صورت بسته‌های آماده (Chunks) بازیابی کند.

این کار نه تنها سرعت صحبت کردن شما را افزایش می‌دهد، بلکه «اضطراب زبانی» (Language Anxiety) شما را نیز کاهش می‌دهد. وقتی می‌دانید که فعل Accept همیشه با چه قیدها و اسم‌هایی می‌آید، اعتماد به نفس بیشتری برای شرکت در گفتگوهای پیچیده پیدا می‌کنید. از طرفی، ممتحنین آزمون‌هایی مثل تافل و آیلتس به شدت به استفاده درست از این ترکیبات امتیاز می‌دهند، زیرا نشان‌دهنده تسلط شما بر ساختار طبیعی زبان است.

کالوکیشن‌های قیدی (Adverb Collocations) برای فعل Accept

قیدها به ما کمک می‌کنند تا «چگونگی» انجام یک فعل را نشان دهیم. در مورد پذیرفتن، لحن و حالت فرد بسیار مهم است. آیا او با خوشحالی پذیرفته یا از روی ناچاری؟

1. پذیرفتن با نگرش مثبت

• Readily Accept: به معنای پذیرفتن بدون درنگ و با اشتیاق.
  
  مثال: Most people readily accept the new regulations.
• Graciously Accept: پذیرفتن با وقار و ادب (معمولاً در مورد جوایز یا عذرخواهی).
  
  مثال: She graciously accepted the award for her research.
• Gratefully Accept: پذیرفتن با قدردانی.
  
  مثال: We gratefully accept your generous donation.

2. پذیرفتن با نگرش منفی یا تردید

• Reluctantly Accept: پذیرفتن با اکراه و بی‌میلی.
  
  مثال: After hours of negotiation, he reluctantly accepted the terms.
• Tacitly Accept: پذیرفتن ضمنی (بدون اینکه مستقیماً حرفی زده شود).
  
  مثال: By staying silent, the board tacitly accepted the proposal.

کالوکیشن‌های اسمی (Noun Collocations): چه چیزهایی را Accept می‌کنیم؟

بسیاری از زبان‌آموزان در انتخاب مفعول مناسب برای این فعل دچار مشکل می‌شوند. در ادامه، مهم‌ترین کالوکیشن های Accept در دسته اسمی را بررسی می‌کنیم.

پذیرفتن پیشنهادات و دعوت‌ها

در محیط‌های اجتماعی و کاری، این ترکیبات بسیار پرکاربرد هستند:

• Accept an invitation: پذیرفتن دعوت.
• Accept an offer: پذیرفتن پیشنهاد (کاری یا مالی).
• Accept a bribe: رشوه گرفتن (پذیرفتن رشوه).

پذیرفتن واقعیت‌ها و مسئولیت‌ها

این بخش مربوط به حوزه‌های روانشناسی و مدیریت است:

• Accept responsibility/blame: پذیرفتن مسئولیت یا تقصیر.
  
  فرمول: Subject + Accept + Full/Partial + Responsibility
• Accept the reality: پذیرفتن واقعیت (معمولاً واقعیتی تلخ).
• Accept a challenge: تن دادن به چالش.
• Accept defeat: پذیرفتن شکست.

تفاوت‌های رسمی و غیررسمی در استفاده از Accept

فعل Accept به خودی خود تا حدودی رسمی است. در مکالمات بسیار دوستانه، انگلیسی‌زبانان ممکن است از جایگزین‌هایی استفاده کنند، اما در نگارش (Writing) و محیط‌های آکادمیک، کالوکیشن های Accept بی‌رقیب هستند.

برای مثال، در یک ایمیل رسمی به جای اینکه بگویید “I said yes to the job”، حتماً باید بنویسید: “I am pleased to officially accept the offer“. این تغییر کوچک، پرستیژ کلامی شما را چندین برابر می‌کند.

ساختارهای دستوری مهم (Grammar Patterns)

یکی از بزرگترین اشتباهاتی که اساتید زبان همواره به آن اشاره می‌کنند، ساختار بعد از فعل Accept است. برخلاف فعل Agree، ما معمولاً بعد از Accept از To-Infinitive استفاده نمی‌کنیم.

ساختار	توضیح	مثال
Accept + Noun Phrase	رایج‌ترین ساختار	I accepted his apology.
Accept + That Clause	برای پذیرفتن یک حقیقت	You must accept that things have changed.
Accept + As	پذیرفتن چیزی به عنوانِ…	They accepted him as a member.

نکته مهم اساتید: هرگز نگویید “I accept to help you”. ساختار درست این است: “I agree to help you” یا “I accept the task of helping you”.

تفاوت‌های لهجه آمریکایی و بریتانیایی (US vs. UK)

در مورد خودِ فعل Accept، تفاوت معنایی فاحشی بین دو لهجه وجود ندارد، اما در کاربرد برخی کالوکیشن های Accept، تفاوت‌های فرهنگی دیده می‌شود.

در بریتانیا، عبارت “Accept a lift” (پذیرفتن پیشنهاد رساندن با ماشین) بسیار رایج است، در حالی که در آمریکا بیشتر از “Accept a ride” استفاده می‌شود. همچنین در محیط‌های دانشگاهی بریتانیا، اصطلاح “Accept a place” (پذیرفتن سهمیه قبولی در دانشگاه) کاربرد گسترده‌ای دارد.

اشتباهات رایج (Common Mistakes)

بیایید چند اشتباه که زبان‌آموزان فارسی‌زبان به دلیل تداخل زبانی (L1 Interference) مرتکب می‌شوند را بررسی کنیم:

• ❌ Incorrect: The machine doesn’t accept 50-dollar bills.
  
  ✅ Correct: The machine doesn’t take 50-dollar bills.
  
  توضیح: اگرچه Accept غلط نیست، اما برای دستگاه‌ها معمولاً از فعل Take استفاده می‌شود.
• ❌ Incorrect: I accepted with his idea.
  
  ✅ Correct: I accepted his idea. (بدون حرف اضافه with)
• ❌ Incorrect: Please accept my apologize.
  
  ✅ Correct: Please accept my apology. (بعد از Accept نیاز به اسم داریم، نه فعل)

باورهای اشتباه و خطاهای متداول (Common Myths)

باور اشتباه 1: فعل Accept و Agree کاملاً هم‌معنی هستند.

واقعیت: خیر! شما یک «هدیه» یا «مسئولیت» را Accept می‌کنید (پذیرفتن چیزی که به شما داده شده)، اما با یک «ایده» یا «انجام کاری» Agree می‌کنید (هم‌عقیده بودن).

باور اشتباه 2: استفاده از Accept همیشه مودبانه است.

واقعیت: گاهی اوقات استفاده از Accept در مقابل یک دوست صمیمی ممکن است بیش از حد رسمی یا سرد به نظر برسد. در این مواقع “Sure” یا “I’d love to” طبیعی‌تر است.

سوالات متداول (FAQ)

1. آیا Accept حرف اضافه خاصی دارد؟

خیر، فعل Accept یک فعل متعدی (Transitive) است و مستقیماً مفعول می‌گیرد. با این حال، در ساختارهای مجهول یا خاص ممکن است با حروف اضافه‌ای مثل “by” یا “as” همراه شود (مثلاً: Accepted by the community).

2. تفاوت Accept و Receive در چیست؟

Receive صرفاً به معنای «دریافت کردن» فیزیکی است، اما Accept به معنای دریافت کردن همراه با «رضایت و تایید» است. شما ممکن است یک ایمیل را Receive کنید اما محتوای آن را Accept نکنید.

3. کالوکیشن مناسب برای پذیرفتن شرایط یک قرارداد چیست؟

بهترین و رسمی‌ترین عبارت “Accept the terms and conditions” است که به وفور در وب‌سایت‌ها و قراردادهای حقوقی دیده می‌شود.

4. برای پذیرفتن دعوتنامه رسمی چه بگوییم؟

عبارت استاندارد “I would be honored to accept your invitation” است.

جمع‌بندی و انگیزه نهایی

یادگیری کالوکیشن های Accept گامی بزرگ در جهت رسیدن به سطح پیشرفته در زبان انگلیسی است. به یاد داشته باشید که زبان یک مهارت است، نه فقط مجموعه‌ای از قوانین. با تکرار این ترکیبات در جملات خود، اضطراب صحبت کردن را از بین ببرید.

پیشنهاد ما این است که همین امروز حداقل سه تا از این کالوکیشن‌ها را انتخاب کرده و در دفترچه لغت خود یادداشت کنید. سعی کنید برای هر کدام یک مثال شخصی بنویسید؛ مثلاً: “I readily accepted the invitation to my best friend’s party”. این روش باعث می‌شود کلمات در حافظه بلندمدت شما حک شوند. شما با یادگیری این جزئیات، نه تنها انگلیسی را می‌فهمید، بلکه آن را احساس می‌کنید!